خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Cosmology and Self in the Apostle Paul: The Material Spirit

توضیحاتی در مورد کتاب

کیهان شناسی و خود در پولس رسول خوانش سنتی پولس را به چالش می کشد. ترولز انگبرگ-پدرسن استدلال می‌کند که روش‌های معمول، عمدتاً شناختی و استعاری، برای درک مفاهیم مرکزی پولین، مانند «در مسیح بودن»، «داشتن پنوما (روح خدا)، پنومای مسیح و خود مسیح در یک»، باید تکمیل شود. با درک تحت اللفظی که به طور مستقیم کیهان شناسی پولس را منعکس می کند. انگبرگ-پدرسن نشان می‌دهد که کیهان‌شناسی پل، به‌ویژه درک او از پنوما، یک مادی‌گرایانه و بدنی بود: پنوما عنصری فیزیکی بود که در رستاخیز مستقیماً بر بدن‌های معمولی انسان‌های مؤمنان تأثیر می‌گذاشت و آنها را به «جسم‌های بادی» تبدیل می‌کرد. ‘. این درک تحت اللفظی وقایع آینده پس از آن به زمان حال پائولین بازمی گردد، زیرا انگبرگ-پدرسن در نظر می گیرد که چگونه پل از نظر جسمانی طیفی از موضوعات اصلی مانند تغییر دین خود، مأموریتش، پذیرش ایمانداران از پنوما در غسل تعمید را درک می کند. و روشی که رسول از پنوما استفاده کرد تا شیوه زندگی خود و آنها را از ابتدا تا پایان پیش بینی شده آگاه کند. در بسط این تصویر از جهان بینی پولس، شکلی از تفسیر به صراحت جهت گیری فلسفی (“تفسیر فلسفی”) استفاده می شود که در آن مفسر مقوله هایی از تفسیر را به کار می برد که از نظر فلسفی معنا پیدا می کنند، خواه در بافتی باستانی یا مدرن. برای این کار، انگبرگ-پدرسن به ویژه از فیزیک و کیهان‌شناسی ماتریالیستی و مونیستی رواقی باستان – در مقابل مقوله‌های افلاطونی، غیر مادی و دوگانه‌گرایانه که زیربنای خوانش‌های سنتی از پولس هستند – و از ایده‌های مدرن درباره «تجربه دینی»، «خود» استفاده می‌کند. «بدن» و «تمرین» برگرفته از فوکو و بوردیو. به این ترتیب نشان داده می شود که پولس به لحاظ فلسفی جهان بینی یهودی و «آخرالزمانی» خود را که یکی از ویژگی های اصلی اندیشه او باقی مانده است، بیان کرده است. این کتاب در کتاب برنده جایزه خود، پل و رواقیون (2000) مورد کیهان شناختی را برای خوانش «اخلاقی» قبلی نویسنده از پولس بیان می کند.