خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Aquatic Animal Nutrition: Organic Macro- and Micro-Nutrients

توضیحاتی در مورد کتاب



به‌عنوان دنباله تغذیه حیوانات آبزی – دیدگاه مکانیکی از افراد تا نسل‌ها، رساله حاضر در مورد مواد مغذی درشت و ریزمغذی ارگانیک به لقاح متقابل منحصربفرد اکولوژی/اکوفیزیولوژی و آبزی‌پروری آبزی ادامه می‌دهد. این رساله پروتئین ها و ترکیبات آنها، کربوهیدرات ها از تک تا پلی ساکاریدها، اسیدهای چرب از اسیدهای آزاد به چربی و موم ها را در نظر می گیرد. بدیهی است که این مواد مغذی آلی بیش از سوخت ساده برای متابولیسم حیوانات هستند. بلکه اجزای تشکیل دهنده آنها عملکرد پیام رسان و کنترل کننده برای فرد مصرف کننده واقعی و حتی برای نسل های بعدی دارند. این جنبه به ویژه با بازگرداندن موجودات مورد بررسی به اکوسیستم آنها با روابط متقابل و وابستگی های متقابل آنها روشن می شود. علاوه بر این، ریزمغذی‌ها، مانند ویتامین‌ها و نوکلئوتیدها و همچنین آنزیم‌های برون‌زا، با عملکردهای فیزیولوژیکی و بیومولکولی کنترل‌کننده شناخته شده و هنوز کشف نشده در کانون توجه این حجم هستند.

حیوانات آبزی. تغذیه – مواد مغذی ماکرو و میکرو ارگانیک به چندین شکاف در تحقیقات و عملکرد تغذیه می پردازد. یکی از شکاف های اصلی فقدان استانداردها و پروتکل های تحقیقاتی مشترک برای مطالعات تغذیه ای است به طوری که رویکردهای تقریباً غیرقابل مقایسه باید با هم مقایسه شوند. این امر در مورد حیوانات مورد مطالعه نیز صدق می‌کند، زیرا اکثر رویکردها به تنوع‌های درون گونه‌ای و وجود epimutations در افراد پرورش‌دهی بی‌توجه هستند. علاوه بر این، با یادآوری دیدگاه مکانیکی از افراد تا نسل‌ها، فواید و کمبودهای رژیم غذایی بر نسل‌های بعدی تأثیر می‌گذارد. در بیشتر مطالعات، این جنبه بلندمدت و پایدار توسط جنبه‌های تولید کوتاه‌مدت نادیده گرفته می‌شود.

با مقایسه رفتار تغذیه‌ای و موفقیت ماهی‌ها و بی‌مهرگان، آبزیان Animal Nutrition مسیرهای متابولیکی متفاوتی را در این گروه‌های حیوانی نشان می‌دهد و به این موضوع می‌پردازد که برای مثال، ماهی‌ها در هنگام داشتن مسیر متابولیک موفق بی‌مهرگان چگونه سود می‌برند. استفاده از تکنیک های جدید ژنتیکی به تبدیل این دیدگاه به واقعیت کمک می کند. با این حال، یک حلقه گمشده به طور گسترده در تحقیقات تغذیه‌ای کنونی، اپی ژنتیک در رابطه با میراث فرانسلی خواص مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی اکتسابی است. برای افزایش پذیرش عمومی، بهینه سازی تغذیه حیوانات پرورشی بر اساس این مکانیسم، به جای مهندسی ژنتیک، امیدوارکننده به نظر می رسد.