خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روز نوجوان در سایه سکوت و غفلت

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

تقویم‌ را که ورق می ‌زنی روزها و مناسبت ‌های زیادی به چشم می‌ آید که اگر از افراد جامعه حتی کسانی که آن روز و مناسبت به نام شان شده بپرسی، چنین روزی حتی به گوش ‌شان هم نخورده است. به راستی کارکرد مناسبت ‌های تقویمی چیست؟ اگر موضوع یا مناسبتی آنقدر مهم بوده که برای یادآوری آن روزی در تقویم عنوان خاصی گرفته، برای گرامی داشت این روز و یادآوری این مناسبت چه انتظاری می ‌رود؟ چگونه می ‌توان این نامگذاری‌ ها را گرامی ‌داشت؟

البته برخی مناسبت‌ های تقویمی چنان جای خود را در سرفصل گزارشات اداری بازکردند که حداقل هر سال باچند نشست خبری و گزارش ‌کارها و برنامه ‌های کلیشه ‌ای یادی از آن‌ها می‌ شود که بیشتر لوث کردن مناسبت است تا نزدیک شدن به فلسفه نامگذاری ایام، بسیاری از این مناسبت‌ ها هم گرد فراموشی و غفلت گرفتند. یکی از روزهای تقویمی که در سکوت عملی و مظلومیت وغفلت متولیان گذشت روز نوجوان بود. این همه سکوت برای روزی که به نام قشر حساس و آینده‌ سازی مثل نوجوانان نامگذاری شده جای سوال دارد. روز مهمی نبود؟ قشر مهمی نبودند؟ ابعاد و مسائل روز برای رسیدگی وجود نداشت؟ یا حرفی برای گفتن نداریم وب رنامه ‌ای برای اجرا؟

چقدر جای اخبار و اعمالی مثل طرح تغذیه مناسب برای نوجوان سالم و سالم سازی نسل بعد، افتتاح خانه نوجوان با سرگرمی‌ های سالم