خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی شامل ۱۰۴ اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عدالت و مُدارای اجتماعی و سبک زندگی انقلاب اسلامی :

مقدمه

انسان برای زیستن به این دنیا قدم می گذارد، پس شیوه زیستن اهمیت غیرقابل انکاری دارد. آیا می توان بدون توجه به هدف و بدون برنامه زندگی کرد؟ پاسخ یکسره منفی است؛ بنابراین پرداختن به مبحث سبک زندگی از ضروریات است که خوشبختانه با توجه مقام معظم رهبری موردعنایت صاحبان قلم و اندیشه قرارگرفته است. اگرچه انسان همیشه بر اساس یک برنامه و هدف، زندگی کرده است هرچند خود به آن آگاه نبوده، اما مباحث تئوریک این موضوع به تازگی مطرح شده است. در این نوشتار به دلیل اهمیت برنامه ی زندگی و کیفیت آن، ما در بخش اول، سبک زندگی مورد تأیید و تأکید قرآن، نهج البلاغه و ائمه ی معصومین در موضوعات همسایه، والدین و حقوق آنها در فقه و حقوق و با توجه به اهمیت قانون و عدالت در سبک زندگی اسلامی، به این موضوعات می پردازیم که همان برنامه و کیفیت برنامه است و آنگاه در بخش دوم این مقاله به آسیب شناسی شیوه و منش زندگی امروز ایرانیان توجه می کنیم و آراء و نظریه های دانشمندان ایرانی و غربی را در باب شیوه زندگی مطرح می کنیم و در فرجامین بخشِ این نوشتار نیز به ارائه یک سبک زندگی که از قرآن برداشت شده می پردازیم.

الف. سبک زندگی آرمانی

۱.همسایه

طرح عنوان همسایه در این نوشتار و ربط آن به موضوع مقاله ی حاضر، چنین است که ما درصدد اثبات این حقیقت هستیم که در سبک زندگی امروز ایران اسلامی، همسایه، جایگاه و ارزش سابق، که بسیار مورد تأکید قرآن و پیامبران بوده را ندارد و این برخلاف قرآن، نهج البلاغه، احادیث معصومین و اعمال و اقوال آنها است؛ چراکه آنها همواره در همه ی شئون و جهات از حقوق همسایگی صحبت به میان آورده اند و بر رعایت آن تأکید کرده اند که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد.

همسایه در لغت

واژه جار، از ریشه جور، به معنای میل و عدول است و فعل آن از باب مفاعله (مجاوره، جِوار) به معنای همسایگی است؛ الجَارُ هو الذی یجَاوِرُک بَیتَ بَیتَ. (تاج العروس من جواهر القاموس ۱۴۱۴ ه‍ ق؛ ج ۶: ۲۱۷). به طوری که سایه ی دیوار خانه همسایه در خانه ما می افتد. «هو الذی یجاورک فی المسکن و یمیل ظل بیته إلی بیتک، من الجور المیل» (طریحی، ۱۳۷۵، ج۳: ۲۵۱) و همچنین با عنایت به آیه ۳۶ سوره ی نساء و به اعتبار معنی آن، کسی که نزدیک است جار خوانده شده مثل «ثُم لا یجاوِرُونَک فِیها إِلا قَلِیلًا» (احزاب: ۶۰) در آنجا جز اندکی همسایه تو نباشند. «قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ» (رعد: ۴) قطعه های نزدیک هم. راغب گوید: چون حق همسایه نزد عقل و شرع بزرگ است، پس به هرکسی که حق او بزرگ است و یا حق دیگری را بزرگ می داند جار گفته اند مثل «لا غالِبَ لَکمُ الْیوْمَ. .. وَ إِنی جارٌ لَکمْ» (انفال: ۴۸) یعنی من امان شمایم و حقتان را بزرگ می دانم؛ و از این حساب است آیه ی «وَ هُوَ یجِیرُ وَ لا یجارُ عَلَیهِ» (مؤمنون: ۸۸) او امان می دهد و امان داده نمی شود (راغب اصفهانی، ۱۴۱۲: ۲۱۲).

همسایه در قرآن

در قرآن کریم، واژه جار دو بار در آیه نساء و یک بار در آیه انفال به کار رفته است. جار در آیه اول، به معنای همسایه است و در باب معنی و تفسیر دو ترکیب «الْجارِ ذِی الْقُرْبی» و «الْجَارِ الْجُنُبِ» در این آیه، اقوال مختلفی نقل شده است؛ ابن عباس، مجاهد، قتاده، ضحاک و ابن زید گویند: مقصود همسایگانی است که با انسان خویشاوندی دارند و همسایگانی که خویشاوندی ندارند. از پیامبر گرامی روایت شده است که «همسایگان بر سه دسته اند. همسایه ای که سه حق دارد: حق مسلمانی، حق همسایگی و حق خویشاوندی. همسایه ای که دو حق دارد: حق همسایگی و حق مسلمانی و همسایه ای که یک حق دارد و آن مشرکی است که از اهل کتاب باشد»؛ بنابراین همسایه مشرک هم حق همسایگی دارد، خواه اهل کتاب باشد خواه نباشد (مجمع البیان فی تفسیر القرآن: ۱۴۲).

سپس قرآن، درباره کسانی که با انسان دوستی و مصاحبت دارند، توصیه به نیکی می کند «وَ الصاحِبِ بِالْجَنْبِ»…. این واژه معنایی وسیع تر از دوست و رفیق دارد و درواقع هرکسی را که به نوعی با انسان نشست وبرخاست کند، در برمی گیرد. به این ترتیب، آیه یک دستور جامع و کلی است برای حسن معاشرت نسبت به تمام کسانی که با انسان ارتباط دارند، اعم از دوستان واقعی، همکاران، هم سفران، مراجعان، شاگردان، مشاوران و خدمتگزاران (مکارم شیرازی، ۱۳۷۴: ۴۸۵).

همسایه در احادیث معصومین و نهج البلاغه

در احادیث پیامبر (ص) و امامان شیعه (ع) مطالب فراوانی درباره رعایت حقوق همسایه آمده است. در حدیثی رسول خدا (ص) فرموده اند: اگر از تو کمک خواست کمکش کنی، اگر از تو قرض خواست به او قرض دهی، اگر نیازمند شد نیازش را برطرف سازی، اگر مصیبتی دید او را دلداری دهی، اگر خیری به او رسید به وی تبریک گویی، اگر بیمار شد به عیادتش روی، وقتی مرد در تشییع جنازه اش شرکت کنی، خانه ات را بلندتر از خانه او نسازی تا جلوی جریان هوا را بر او بگیری مگر آن که خودش اجازه دهد…» (شهید ثانی، بی تا: ۱۰۵). در حدیثی دیگر، حرمت همسایه در حدی دانسته شده که آزردن او باعث سلب ایمان می گردد و حتی چنین کسی لعن شده است. همچنین رسول خدا (ص) درباره اهمیت رعایت حقوق همسایه فرمودند: «ما زال جبرئیل یوصینی بالجار حتی ظننت انه سیورثه» آنچنان جبرئیل دربار همسایه به من سفارش می کرد، که تصور کردم همسایه از همسایه ارث می برد (پاینده ۱۳۸۲: ۷۰۰). در احادیث، همسایه از چنان منزلتی برخوردار است که حتی در هنگام دعا کردن باید وی را بر خود مقدم داشت، چنانکه بر اساس حدیثی، حضرت فاطمه (ع) تا صبح برای زنان و مردان پرهیزکار دعا کرد، اما در حق خود دعا نکرد و فرمود «الجار ثم الدار» (شیخ حر عاملی، ۱۴۰۹: ۱۱۳).

امام علی (ع) تعصب های غلط و افتخارهای بیهوده را به باد انتقاد می گیرند و تأکید می کنند که اگر کسی بخواهد تعصب به خرج دهد و افتخار کند، باید کردار نیک و خصال پسندیده را ملاک مباهات قرار دهد که نخستین این حالات مستحسن از دیدگاه آن حضرت (ع)، حفظ حقوق همسایه است. وقتی هَمام، یکی از اصحاب پروا پیشه آن امام هُمام خواست که ویژگی های پرهیزکاران را وصف کنند، حضرت (ع)، از ویژگی های افراد باتقوا را ضرر نرسانیدن به همسایه برشمردند. همچنین در وصیت نامه خویش، خطاب به فرزندشان می فرمایند: «و الله الله فی جیرانکم فانهم وصیه نبیکم ما زال یوصی بهم حتی ظننا انه سیورثهم » (نهج البلاغه: ۳۰۷).

امام سجاد (ع) در رساله حقوق، ۵۱ حق را برشمرده اند؛ درباره حق همسایه فرمودند: اما حق همسایه، حفظ او در نهان، بزرگداشت وی در عیان و حمایت او است، درصورتی که ستم دیده باشد و اگر احتمال تأثیر انذار می دهی، او را نصیحت کنی، در وقت ناملایمات و سختی ها او را رها نکنی؛ از خطا و لغزش او درگذری، جرمش را ببخشی و با او از روی کرامت و بزرگوارانه معاشرت کنی (ابن بابویه، ۱۳۸۲: ۵۶۹) همچنین یکی از دعاهای صحیفه سجادیه، به مسائل همسایگان و دوستان اختصاص یافته است (صحیفه سجادیه، دعای ۲۶). و در مورد حد و حدود همسایگی احادیث فراوانی از ائمه نقل شده است که در یکی از آنها حضرت علی (ع) حد و حدود همسایگی را تا چهل منزل از هر طرف می دانند «وَالجِوارُ أَربَعونَ دارا مِن أَربَعَهِ جَوانِبِها» (ابن بابویه، ۱۳۸۲: ۵۴۴).

۲- عدالت و قانون

عدالت و قانون از موضوعاتی است که بسیار مورد تأکید اسلام قرارگرفته؛ خداوند در آیات بسیاری، مسلمانان را به اقامه عدل بر روی زمین و رعایت به قانون دعوت کرده است. در آیه ۸ سوره مائده، راه پرهیزکاری را در رعایت عدالت می داند تا جایی که می فرماید: مبادا دشمنی با گروه یا جمعیتی باعث شود که شما عدالت را در مورد آنها رعایت نکنید. در آیه ۲۵ حدید، هدف از بعثت پیامبران را اجرای عدالت در زمین می داند تا مردم را هدایت کنند. امام صادق (ع) در حدیثی اجرای عدالت را راه گشای تمام امور می دانند: «عدالت شیرین تر از آبی است که به جگر سوخته رسد، چه گشایشی است در عدالت، زمانی که در امری عدالت شود؛ اگرچه کم باشد» (کلینی، ۱۳۶۹: ۲۱۹). عدالت به معنای دادگری کردن است و در شریعت عبارت از استقامت بر طریق حق است به اجتناب از آنچه محظور است در دین (دهخدا، جلد نهم: ۱۳۹۰۴). واژه قانون، در اصل سریانی یا یونانی است و پس از انتقال به لغت عرب، در معنای اندازه، مقیاس اشیاء و قضیه کلی که بیانگر یک رشته جزئیات است و نیز به معنای اصل هر چیز به کار رفته است. این کلمه در مجاز به معنای قاعده و دستور است (پاشا، ۱۳۳۵: ۳۳۰۴). قانون در اصطلاح علوم مختلف، معانی متفاوت دارد؛ همانند قوانین طبیعی، قوانین فلسفی، قوانین فیزیکی و قوانین ریاضی که هر یک به گونه ای خاص تعریف شده اند. قانون در اصطلاح حقوق اساسی، قضایایی است که شیوه رفتار انسان را در زندگی اجتماعی تعیین می کند (جعفری لنگرودی، ۱۳۸۱: ۵۱۸-۵۱۷).

در اصطلاح حقوق دانان، کاربرد این واژه در مواضع مختلفی لحاظ شده است؛ گاهی مجموع رفتارهای عملیاتی دستگاه قدرت حاکمه و ضوابط حاکم بر آن را حرکت قانونی در جهت سامان بخشی ساختار عملی حکومت می خوانند. براین اساس حتی حرکت های غیر مدون نیز وجه قانونی داشته و تحت شعاع قانون توجیه پذیر است و نیازمند قوانین مدون و منصوص نخواهد بود (گروهی از مؤلفان، ۱۳۶۸: ۲۹۱).

قانون و سبک زندگی

هدف از تدوین قانون در جوامع گوناگون و به خصوص جوامع غربی و سکولار، کاهش قتل، دزدی و تجاوز و به طورکلی کاهش جرم و مجازات است. از این رو نگاه آنها به دنیا و متعلقات آن، یک نگاه مادی است و از قانون به عنوان یک ابزار کارگشا برای پیش بُرد این هدف استفاده می کنند. این نوع نگاه به زندگی و این طرز تفکر، خود مُبدع سبک خاصی از زندگی در جوامع غربی شده که از آن به عنوان سبک زندگی مصرف گرایی و مبتنی بر لذات و ماده گرایی یاد می کنند؛ اما نگاه اسلام و قرآن به قانون و زندگی بسیار فراتر از جنبه مادی است که در ادامه تشریح می شود.

عدالت و قانون در قرآن

هدف از تدوین قوانین الهی، علاوه بر مادی بودن آن، معنوی بودن آن است. در این نوع طرز تفکر، هدف، تعالی روحانی و معنوی زندگی است. پیامبران الهی نیز با اعمال و اقوال خود بر این حقیقت صحه گذاشته اند. پیامبر اسلام در حدیثی می فرمایند: «الدنیا مزرعه الاخره» (هاشمی خویی، ۱۴۰۰: ۸۶) این حدیث نشان می دهد که رسول خدا هم به مادی بودن دنیا در سبک زندگی خود می اندیشد و هم به معنوی بودن آن. در سبک زندگی اسلامی، انسان ها از احوال اقوام و همسایه هاشان باخبر هستند به عدالت اعتقاد دارند و به قوانین احترام می گذارند و نسبت به والدین خویش خوش رفتار هستند. انسان ها در سبک زندگی مبتنی بر قوانین الهی و قرآن، تلاش می کنند که رضایت خداوند را به دست آورند. پرسشی که مطرح است در اینجا، آیا سبک زندگی مصرف گرای جامعه امروز ما همان چیزی است که در قوانین الهی و قرآن به آن اعتقاد داریم؟ جامعه ما در سبک زندگی خود دچار تعارض شدیدی در آنچه بدان اعتقاد دارد و آنچه بدان عمل می کند شده است. در واقع، ما به جای اینکه مؤثر بر فرهنگ های دیگر باشیم بیشتر متأثر بوده ایم. توجه به این نکته ضروری است که مفهوم غرب هیچ گاه الزام جغرافیایی نداشته است؛ می توان ازنظر جغرافیایی در شرق عالم بود، اما در فرهنگ غرب سهیم شد و از سبک زندگی آنها تأثیر پذیرفت، آن گونه که ژاپن جزئی از فرهنگ و تاریخ غرب است و همچنین می توان در غرب جغرافیایی عالم بود و فارغ از فرهنگ و تاریخ غرب بود؛ مانند بومیان آمریکای لاتین. از این رو، دگرگونی ها و دگردیسی های زمانی و مکانی تأثیری در غربی شدن کشورها ندارد.

آیه ۹۰ سوره نحل «إِن اللهَ یأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إیتاءِ ذِی الْقُرْبی وَ ینْهی عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکرِ وَ الْبَغْی یعِظُکمْ لَعَلکمْ تَذَکرُونَ» جامع ترین برنامه در زمینه مسائل اجتماعی، انسانی و اخلاقی را بیان می کند. عدل همان قانونی است که تمام نظام هستی بر محور آن می گردد و به معنی واقعی کلمه آن است که هر چیزی در جای خود باشد؛ بنابراین، هرگونه انحراف، افراط، تفریط، تجاوز از حد، تجاوز به حقوق دیگران برخلاف عدل است؛ اما ازآنجا که عدالت با همه قدرت و شکوه و تأثیر عمیقش در مواقع بحرانی و استثنایی به تنهایی کارساز نیست، بلافاصله دستور به احسان را پشت سر آن می آورد. در حدیثی از علی (ع) می خوانیم: «عدل آن است که حق مردم را به آنها برسانی و احسان آن است که بر آنها تفضل کنی» (بابایی، ۱۳۸۲، ج ۲: ۵۹۳).

عدالت و قانون در روایات

پیامبر (ص) و امامان معصوم (ع) نیز به پیروی از قرآن، اهمیت بسیاری برای عدالت قائل شده اند. در روایتی از رسول اکرم (ص) آمده: ساعتی عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است. (طبرسی، ۱۳۷۴: ۵۴۴) روشن است که عبادت نیز در زندگی انسان تأثیر می گذارد اما در قیاس با عدالت اهمیت آن بسیار کمتر است. شاید یکی از وجوه اهمیت عدالت، تأثیر آن بر زندگانی اجتماعی انسان باشد؛ زیرا بی عدالتی یا رعایت عدالت می تواند به سرعت بر روش زندگی انسان ها تأثیر بگذارد. در روایت دیگری از امام صادق (ع) می خوانیم: اگر در میان مردم عدالت برقرار شود، همه بی نیاز می شوند و به اذن خداوند متعال آسمان روزی خود را فرو می فرستد و زمین برکت خویش را بیرون می ریزد (کلینی، ۱۳۶، ج ۳: ۵۶۸).

۳- والدین

در الگوی سبک زندگی اسلامی، پدر و مادر از جایگاه والایی برخوردار هستند؛ تا آنجا که خداوند در آیه ۲۳ سوره اسراء، اُف گفتن به آنها را هم جایز نمی داند و حتی با اسناد نقل شده، امام رضا (ع) فرمودند که پدرم جعفر (ع) فرموده: «پست ترین درجه عاق والدین گفتن کلمه «اف» است؛ اگر از این کلمه ای پست تر می بود، همانا خدا از گفتن آن هم انسان را نهی می کرد.» اهمیت احترام به پدر و مادر در کلام معصومین (ع) نیز به چشم می خورد. امام زین العابدین (ع) در دعای بیست وچهارم از صحیفه سجادیه تعظیم و بزرگداشت والدین در همه شرایع را مورد تأکید قرار داده، سپس می فرماید: «مردی بر رسول خدا (ص) گفت: مرا عملی بیاموز که به وسیله آن به رحمت خدا نزدیک شوم، فرمود: پدر و مادر داری؟ گفت: آری، فرمود: به ایشان نیکویی کن که نیکویی درباره آنها از همه چیز به رحمت حق نزدیک تر است.» (امام زین العابدین، ترجمه و شرح فیض الإسلام، ۱۳۷۶: ۱۵۸).

نیکی به پدر و مادر و احترام به آنها سرچشمه خیرات و برکات زیادی است حتی می شود از آن به شناخت بیشتر خداوند رسید؛ امام صادق (ع) در ذیل حدیثی در این باره می فرمایند: «… عبادتی نیست که انسان را به رضای پروردگار سریع تر برساند و بهتر باشد از نیکویی به والدین برای خدا. حق پدر و مادر از حقوق خدا جدا و متفرع می شود، به شرط آنکه بر طریقه دین و روی روش اسلامی سلوک کنند.» (منسوب به جعفر بن محمد، امام ششم، ۱۴۰۰: ۳۱۱) بنابراین در سبک زندگی دینی جایگاه والدین بسیار رفیع است. توجه به نکات فوق اهمیت همسایه و حقوق آن، عدالت و قانون و احترام به والدین را در سبک زندگی اسلامی نشان می دهد.

ب. آسیب شناسی سبک زندگی

در آسیب شناسی سبک زندگی باید گفت سبک کنونی زندگی ما کاملاً التقاطی و به هم ریخته است؛ بنابراین باید برای پالایش آن اقدام کنیم. در این پالایش نباید تمامی متغیرهای سبک زندگی را تک تک ردیف کنیم و برای مثال بخواهیم همزمان مسئله ی سبک زندگی را تغییر دهیم. این کار شدنی نیست. ابتدا باید یک یا دو عامل اصلی را که دیگر عوامل تابع آنها هستند، انتخاب کنیم و روی آنها کارکنیم. اگر این عوامل اصلی تغییر کرد، خودبه خود عوامل فرعی هم تغییر می کنند.

فردگرایی و بی توجهی به دیگران

مهم ترین آسیب سبک زندگی که باید تغییر کند، «فردگرایی[۱]» است. فردگرایی یک آسیب جدی در سبک زندگی است. دنیای امروز و حتی جهان شرق به دلیل جهانی شدن به سمت فردگرایی می رود. برای نمونه، جمله ی «این مشکل شماست[۲]» متعلق به فرهنگ فردگرا است، فرهنگی که رشد و رواج باورهای آن باعث می شود که مسئولیت پذیری در قبال دیگران کم رنگ شود. امروزه فردگرایی باعث شده که همسایه ها یکدیگر را نشناسند و نسبت به یکدیگر کاملاً بی تفاوت باشند و این برخلاف سیره معصومین است؛ رسول خدا در مورد حقوق همسای