خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل غذای ساده

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل غذای ساده :

داستان احنف بن قیس

احنف بن قیس وقتی به دربار شام رفت وغذاهای رنگارنگ او را دید به گریه افتاد.

معاویه گفت: چرا گریه می کنی؟

پاسخ داد: یک شب هنگام افطار خدمت علی علیه السّلام رفتم به من فرمود:

برخیز با حسن و حسین علیهماالسلام همسفره باش، و خود به نماز ایستاد، وقتی نماز امام عـلی عـلیـه السـّلام بـه پـایـان رسـیـد ظـرف دربـسته ای را جلوی امام علی علیه السّلام گذاشتند، بگونه ای در پوش غذا بسته بود که دیگری نتواند آنرا باز کند،

امـام دَر پـوش غـذا را بـرداشـت و آرد جـو را در آورد و تناول کرد.

بـه حـضـرت امـیـرالمـؤ مـنـیـن عـلیـه السـّلام عـرض کـردم: شـمـا اهل سخاوت می باشید، پس چرا غذای خود را پنهان می کنید؟

فرمود: این کار از روی بخل ورزی نیست، می خواهم فرزندانم از روی دلسوزی چیزی به آن (مانند روغنی یا دوغی ) نیافزایند.

عرض کردم: مگر حرام است؟

فرمود:

نه اما رهبرامّت اسلامی باید در خوراک و لباس مانند فقیرترین افراد جامعه زندگی کند تـا الگـوی بـیـنـوایـان بـاشـد، و فـقـرا بـتـوانـنـد مـشـکـلات و تـهـیـدسـتـی را تحمّل کنند.[۱]

و در نقل دیگری آمده است:

احنف بن قیس می گوید:

روزی بـه دربار معاویه رفتم، وقت نهار آن قدر طعام گرم، سرد، ترش و شیرین پیش من آوردند که تعجّب کردم.

آنگاه طعام دیگری آوردند که آنرا نشناختم.

پرسیدم: این چه طعامی است؟

معاویه جواب داد:

ایـن طـعـام از روده هـای مـرغـابی تهیه شده، آنرا با مغز گوسفند آمیخته و با روغن پسته سرخ کرده و شکر نِیشکر در آن ریخته اند.

احنف بن قیس می گوید:

در اینجا بی اختیار گریه ام گرفت و گریستم.

معاویه با شگفتی پرسید:

علّت گریه ات چیست؟

گفتم: به یاد علی بن ابیطالب علیه السّلام افتادم، روزی در خانه او بودم، وقت طعام رسید.

فرمود: میهمان من باش.

آنگاه سفره ای مُهر و مُوم شده آوردند.

گفتم: در این سفره چیست؟

فرمود: آرد جو ( سویق شعیر )

گفتم: آیا می ترسید از آن بردارند یا نمی خواهید کسی از آن بخورد؟

فـرمـود: نـه، هـیـچ کدام از اینها نیست، بلکه می ترسم حسن و حسین علیهماالسلام بر آن روغن حیوانی یا روغن زیتون بریزند.

گفتم: یا امیرالمؤ منین مگر این کار حرام است؟

حضرت امیرالمؤ منین علیه السّلام فرمود:

لا وَ لکن یجِبُ عَلی اَئِمَّهِ الحَقِّ اَن یقَدِّرُوا اَنفُسَهُم بِضَعفَهِ النّاسِ لِئَلاّ یطغِی الفَقیرَ فَقرُهُ

(نه، بلکه بر امامان حق لازم است در طعام مانند مردمان عاجز و ضعیف باشند تا فقر باعث طغیان فقرا نگردد).

هـر وقـت فـقـر بـه آنـها فشار آورد بگویند: بر ما چه باک، سفره امیرالمؤ منین نیز مانند ماست.

مـعـاویـه گـفـت: ای احـنـف مـردی را یـاد کـردی کـه فـضـیـلت او قابل انکار نیست. [۲]

ابورافع می گوید:

روز عـیـدی خـدمت امام علی علیه السّلام رسیدم، دیدم که سفره ای گره خورده در پیش روی حضرت امیرالمؤ منین علیه السّلام است، وقتی آنرا باز کرد دیدم نان جوین است.

گفتم: چرا گره می زنی؟

فرمود: برای اینکه بچه ها دوغی یا روغنی بر آن نیافزایند.

امام علی علیه السّلام بیشتر از سبزیجات استفاده می فرمود.

و اگر غذای بهتری می خواست شیر شتر میل می کرد

گوشت بسیار کم می خورد و می فرمود:

شکم ها را مدفن حیوانات نکنید با این همه، از همه قدرتمندتر و قوی تر بود. [۳]

پاسخ عاصم بن زیاد

وقـتـی حـضـرت امـیـرالمـؤ مـنـیـن عـلیـه السـّلام بـه عـاصـم بـن زیـاد کـه ترک لذّت های حـلال کـرده بـود اعـتـراض کـرد و رهـنـمـود داد کـه نـبـایـد از حلال الهی و از زندگی لازم و مناسب پرهیز داشت،

عاصم بن زیاد به صورت اعتراض گفت:

یـا امـیـرالمـؤ مـنین! شما هم که از لباس های بسیار ساده و غذاهای ساده