خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Weapons of Mass Instruction: A Schoolteacher’s Journey through the Dark World of Compulsory Schooling

توضیحاتی در مورد کتاب

گاتو از سی سال حضور در کلاس درس و سالها تحقیق به عنوان یک اصلاحگر مدرسه استفاده می کند. او تز خود را با سبکی بلاغی پرشور، منطقی و مملو از مثال ها و تصاویر مطرح می کند.» ForeWord Magazine “Weapons of Mass Instruction احتمالا بهترین است. مهارت داستان سرایی گاتو در حالی می درخشد که او داستان های افراد واقعی را تعریف می کند که از سیستم مدرسه گریخته اند و علیرغم خرد عمومی که بر دیپلم، مدرک و مدرک اصرار دارند، موفق شده اند. اگر به تازگی مشکوک شده‌اید که ممکن است مشکلی در مدرسه وجود داشته باشد (بر خلاف آموزش آن‌طور که گاتو می‌گوید)، احتمالاً بهتر از آموزش سلاح‌های انبوه برای این مشکل توضیحی پیدا نخواهید کرد. نقدهای کتی دافی “در این کتاب، مگس پر سر و صدا آموزش و پرورش ایالات متحده به مسئله آسیب وارد شده به نام مدرسه می پردازد. او دوباره به بسیاری از سوالات مشابه دست می زند و پاسخ های یکسانی را می یابد. گاتو منتقدی جسور و متقاعد کننده است. در زمینه ای که با بیانیه های سیاسی تعریف می شود و از همان صفحات اول این کتاب حتی خوانندگان ناخواسته را نیز با خود همراه می کند.او در کتاب “سلاح های آموزش جمعی” به گونه ای تکان دهنده از عمیق ترین خواسته های خوانندگان برای تحصیل صحبت می کند که استعدادهای آنها را به کار می گیرد و جاه طلبی های ناامید را رها می کند. این یک کتاب چالش برانگیز و خارق العاده است که برای هرکسی که مسیر خود را در سیستم مدرسه طی می کند باید آن را بخواند.” – ریا جولین – مطبوعات آزاد وینیپگ سلاح های آموزش انبوه جان تیلور گاتو بر مکانیسم های آموزش آشنا تمرکز دارد که تخیل را فلج می کند و باعث دلسردی می شود. تفکر انتقادی و ایجاد دیدگاهی نادرست از یادگیری به عنوان محصول جانبی تمرینات حفظ کردنی. کتاب قبلی گاتو، Dumbing Us Down، این عبارت را که اکنون مشهور است، در سراسر جهان به کار برد. Weapons of Mass Instruction وعده می دهد که استعاره دلهره آور دیگری را به خلاصه علیه تحصیل اضافه کند. در اینجا نشان می‌دهیم که آسیبی که مدرسه وارد می‌کند کاملاً عقلانی و عمدی است، به دنبال تئوری‌های سیاسی سطح بالا که توسط افلاطون، کالوین، اسپینوزا، فیشته، داروین، وونت و دیگران ساخته شده‌اند، که ادعا می‌کنند اصطلاح «آموزش» بی‌معنی است زیرا بشریت به شدت با نیازهای زیست شناسی، روانشناسی و الهیات محدود شده است. کارکرد واقعی آموزش این است که جمعیت رایج را قابل مدیریت کند. درک این هدف مستلزم آن است که جوانان مشروط به تکیه بر متخصصان باشند، از اتحادهای طبیعی جدا بمانند و قطع ارتباط با تجربیاتی را بپذیرند که اتکا به خود و استقلال ایجاد می کند. یکی از گاتو آن را “یادگیری منبع باز” می نامد، فرار از این تله به روش دیگری برای رشد نیاز دارد. در فصل هایی مانند «نامه ای به کریستینا، نوه من»؛ “استنلی چاق”؛ و “Walkabout:London”، این واقعیت متفاوت نشان داده شده است. جان تیلور گاتو به مدت سی سال در مدارس دولتی تدریس کرد و سپس در سالی که به عنوان معلم سال رسمی ایالت نیویورک انتخاب شد، در صفحات مقاله وال استریت ژورنال از تدریس در مدرسه استعفا داد. از آن زمان، او سه میلیون مایل را طی کرده و در مورد اصلاح مدرسه سخنرانی کرده است.