خرید و دانلود نسخه کامل کتاب This “Self” Which is Not One: Women’s Life Writing in French

توضیحاتی در مورد کتاب

”خود” که یکی نیست: زندگی نویسی زنان به زبان فرانسوی، مقالاتی را در مورد زندگی نویسی زنان از مناطق مختلف جهان فرانسوی زبان جمع آوری می کند. این کتاب از نه فصل تشکیل شده است که علاوه بر نویسندگان فرانسوی، نویسندگان زن از شمال آفریقا، جنوب صحرای آفریقا، کارائیب و اروپا را مورد بحث قرار می دهد. ایده خود در حال حاضر علاقه گسترده ای را در دانشگاه ها به ویژه در هنر و علوم انسانی به خود جلب کرده است. توسعه پست مدرنیسم یک «موضوع» پراکنده را فرض می‌کند که از شبکه گفتمان‌های موجود شکل می‌گیرد، نه یک خود پایدار و منسجم. برای مثال، ژاک دریدا نوشت که دیگر چیزی به عنوان «موضوع کامل» وجود ندارد، و جولیا کریستوا اکنون اصرار دارد که فرد «موضوعی در حال فرآیند» است. اهمیت فزاینده نظریه روانکاوی، به ویژه در مطالعات فرانسوی، بر این تحول نیز تأثیر گذاشته است. اصل اساسی نظریه روانکاوی این است که فرد از یک دوگانگی تشکیل می شود: بخش های خودآگاه و ناخودآگاه خود که مانع از شناخت کامل خود فرد می شود و بنابراین بر یک خود متکثر و ناقص پافشاری می کند. تحولات در زمینه مطالعات پسااستعماری نیز ما را از روش‌های مختلف نزدیک شدن به خود در نقاط مختلف جهان آگاه ساخته و ایده یک خود پایدار، آگاه و کامل را از بین برده است. زندگی نامه موضوعی مورد توجه مجدد قرار گرفته است. چندین کتاب دانشگاهی در سال‌های اخیر پدیدار شده‌اند که به بررسی روش‌هایی می‌پردازند که زندگی‌نامه‌نویسان خود را ناقص، در حال تکامل و گریزان نشان می‌دهند. به طور خاص، تعدادی کتاب با موضوع زندگی‌نامه زنان و سوبژکتیویته زنان منتشر شده است، مانند آثار سیدونی اسمیت، جولیا واتسون و نانسی میلر، و چندین جلد کتاب زندگی‌نامه زنان پسااستعماری را مورد بررسی قرار می‌دهد، مانند متن‌هایی از Françoise Lionnet، Gayatri Spivak، Carole Boyce Davies و Chandra Mohanty. جلد ما این رشته‌های نقد را با بررسی روش‌هایی که زندگی‌نامه‌های زنانه خود را به‌عنوان ساختاری تکه‌تکه و متکثر در سراسر جهان فرانسوی زبان می‌نویسند، متحد می‌کند. این اولین مطالعه طولانی کتاب در مورد این پیشرفت مهم خواهد بود. این جلد در درجه اول مورد توجه دانشجویان و محققانی است که در زمینه های زندگی نویسی، مطالعات فرانسه و فرانسه، مطالعات پسااستعماری و مطالعات جنسیتی کار می کنند. این جلد به حوزه‌های متعددی کمک می‌کند که در حال حاضر علاقه قابل توجهی به دانشگاه دارند: مطالعات پسااستعماری، مطالعات فرانسوی زبان، مطالعات جنسیتی و نویسندگی زنان. با مقایسه آثاری از سراسر جهان فرانکوفون، جلد ما رویکردی جهانی به ژانر زندگی‌نامه‌نویسی و عطف آن توسط نویسندگان زن دارد. بنابراین، «خود» که یکی نیست در اتوبیوگرافی زنان به زبان فرانسوی، نشان‌دهنده مداخله به‌موقع در چندین زمینه دانشگاهی به هم پیوسته است و بنابراین توجه قابل توجهی را به خود جلب خواهد کرد.