خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Spectral Evidence: The Photography of Trauma

توضیحاتی در مورد کتاب



در این کمک قابل توجه به نقد عکاسی و ادبیات روانکاوانه، اولریش بائر ارتباط نادیده گرفته شده بین تجربه تروما و تصویر عکاسی را ردیابی می کند. بائر به‌جای برخورد با تروما به‌عنوان یک «مضمون» عکاسی، شباهت چشمگیر بین آن لحظاتی که به‌طور مکانیکی توسط عکاسی دستگیر شده‌اند و لحظاتی که به‌طور تجربی توسط روان آسیب‌دیده دستگیر شده‌اند را بررسی می‌کند – لحظاتی که شناخت و حافظه عادی را دور می‌زنند. بائر با در نظر گرفتن تصاویر هیستری شارکو و پیشنهاد فروید مبنی بر اینکه ناخودآگاه ساختاری شبیه دوربین دارد، نشان می دهد که چگونه اختراع عکاسی و ظهور مقوله مدرن “تروما” تلاقی می کنند. . با تکیه بر کارهای اخیر در زمینه مطالعات تروما، او نشان می دهد که چگونه تجربیاتی که ذاتاً بین وقوع آنها و یادآوری آنها تقسیم می شود، ممکن است در تصاویر عکاسی ثبت شوند. هولوکاست، بائر عکس‌های موضوعات هنری، پزشکی و تاریخی را از منظر شاهد و نه صرفاً مشاهده بررسی می‌کند. او نشان می دهد که چگونه رویکردهای تاریخ گرایانه به عکاسی به طور متناقضی دقیقاً آن تجربیات فاجعه باری را که عصر ما را تعریف می کنند نادیده می گیرند. مصونیت ظاهری عکس نسبت به زمان به عنوان فراخوانی برای پاسخی در آینده در نظر گرفته می‌شود – پاسخی که توسط زندگی پس از مرگ شبح‌آلود سوژه هر عکس ایجاد می‌شود. بائر در بحثی تکان دهنده درباره مجموعه نادری از اسلایدهای رنگی که توسط یک مقام نازی در محله یهودی نشین لودز گرفته شده است، به ما اطلاع می دهد که مسئولیت بیننده است که شواهد طیفی موجود در هر تصویر را توضیح دهد.< /p>