خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Refracted visions: popular photography and national modernity in Java

توضیحاتی در مورد کتاب

یک زوج جوان در مقابل پس زمینه ای نقاشی شده که ساختمانی مدرن را در منظره ای آتشفشانی به تصویر می کشد، ژست می گیرند. یک دانشجو دوربینش را در حالی که به سمت یک تظاهرات سیاسی می رود، در دست می گیرد. مردی به سختی برای عکس هویت خود ژست می گیرد. عکاسان آماتور به دنبال تصاویری زیبا در یک روستای روستایی هستند. پیرزنی یک آلبوم خانوادگی را ورق می زند. کارن استراسلر در رفرکتد ویژن استدلال می‌کند که شیوه‌های عکاسی رایج مانند اینها نقش مهمی در ساخت سوژه‌های ملی مدرن در جاوای پسااستعماری داشته‌اند. با این ادعا که ژانرهای عکاسی روش‌های متمایز دیدن و قرار دادن خود و دیگران را در موقعیت عاطفی، ایدئولوژیکی و زمانی اندونزی پرورش می‌دهند، او ژانرهایی را از عکس‌های هویت دولتی گرفته تا تصاویر مستندکننده آیین‌های خانوادگی را بررسی می‌کند. وابستگی، عکس های محبوب نمادهای ملی را در یک ثبت صمیمی بازسازی می کنند. آنها آرزوهای مدرنیته ملی اندونزی را منتقل می کنند: نوستالژی برای بت های روستایی و “سنت”، تمایل به تله های مدرنیته و ثروت، رویاهای عاملیت تاریخی، و امید به اصالت سیاسی. با این حال، عکاسی همچنین مردم را با ایده‌ها و تصاویری فراتر می‌برد و گاهی اوقات یک قاب کاملاً ملی را تضعیف می‌کند. پزشکان اولیه عکاسی در دوران پسااستعماری اندونزیایی های چینی بوده اند. این اعضای یک اقلیت فراملی که به‌عنوان واسطه‌های فرهنگی که تصاویر جهانی و استعماری را به اصطلاحات ملی ترجمه می‌کنند، به شکل‌دهی خطوط بصری متعلق به اندونزی کمک کرده‌اند، حتی در شرایطی که جایگاه آنها در داخل کشور ضعیف است. چشم انداز شکسته راه هایی را روشن می کند که شیوه های عکاسی روزمره باعث ایجاد عادات بصری می شود که به نوبه خود باعث ایجاد موضوعات و جوامع سیاسی می شود.