خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Filozofija fotografije

توضیحاتی در مورد کتاب

ویلم فلوسر با این اثر راه را برای تفکر انقلابی در مورد عکاسی (مدیوم) هموار می کند، نه تنها از منظر زیبایی شناختی بلکه از همه منظرهایی که این رسانه تا کنون از آن دیده نشده است، آن را تحلیل می کند. این به انتقال فرهنگ متنی به فرهنگ تصویری، صنعتی به جامعه فراصنعتی و رسانه قدرتمند عکاسی اشاره می کند که خواندن و تفسیر این تغییرات را امکان پذیر کرد.

محصول آن رسانه قدرتمند تصویر است و ویلم فلوسر در مورد تصویر عکاسی می‌نویسد: «تصاویر (عکاسی) سطوحی با معنا هستند. کاهش چهاربعدی فضا به دو بعدی بودن سطح) باید آن را به عنوان یک انتزاع قابل بازنمایی کند.

آن توانایی خاص برای انتزاع فضا به سطح و بازتاب دادن آن از سطح به فضا را باید «تخیل» نامید. این یک پیش نیاز برای ایجاد درک درست از تصاویر است. به عبارت دیگر؛ توانایی کاهش پدیده های فضایی به نمادهای دو بعدی و خواندن آن نمادها.”

«سوالی که از عکس باید از عکس بپرسد این است که: عکاس تا چه اندازه و با چه روشی موفق شد برنامه دوربین را تابع نیت خود کند؟ و بالعکس: دوربین تا چه حد در براندازی موفق بوده است. قصد عکاس به نفع برنامه دوربین و با چه روشی؟بر اساس آن معیار، «بهترین» عکسی است که در آن عکاس، برنامه دوربین را از نظر نیت انسانی اش شکست دهد، یعنی دوربین را در معرض خطر قرار دهد. نیت انسان

البته چنین عکس های “خوبی” وجود دارد که در آنها روح انسان بر برنامه پیروز می شود. با این حال، از دنیای عکاسی به عنوان یک کل، واضح است که برنامه ها در حال حاضر در تبدیل اهداف انسان به عملکرد دوربین بهتر و بهتر می شوند. بنابراین، وظیفه هر نقد عکاسی باید شامل اشاره به تلاش انسان برای تسلط بر دوربین و همچنین هدف دوربین، یعنی. “مکیدن” نیت انسان. با این حال، چنین انتقادی از عکاسی به دلایلی که هنوز باید در نظر گرفته شود، هنوز محقق نشده است.

فلوسر در «فلسفه عکاسی» روش جدیدی برای درک عکاسی به عنوان یک رسانه پیشنهاد می کند. یعنی تحلیل عکاسی با تمام جنبه‌های زیبایی‌شناختی، علمی و سیاسی آن به عنوان کلیدی برای تحقیق در مورد بحران فرهنگی امروز ما و اشکال جدید هستی و جامعه متبلور از آن است. فلوسر نشان می دهد که انتقال تور متنی به تصویری (خطی، تاریخ، دو بعدی بودن جادو)، و همچنین انتقال صنعت به جامعه فراصنعتی (از کار به بازی) دست به دست هم می دهد. این جهش فرهنگ در وضوح آن را می توان به بهترین شکل از عکاسی خواند.