خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) شامل ۵۰ اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری، نیایش امام حسین علیه السلام (۶) :

۴۵- الهی منّی ما یلیق بلؤمی و منک ما یلیق بکرمک.

ای خدای من! آنچه از من در این جهان هستی ساخته است، مناسب خردی و ناتوانی من است و آنچه از تو پدیدار می گردد زیبنده توست.

من اگر بی هنر و بی خردم

خواجه با بی خردی می خردم

شؤون و خواص هر موجودی، بستگی کامل با کیفیت موجودیت وجودی آن دارد.

یک انسان هر مقدار هم خود را کامل و مستقل و بی نیاز نشان بدهد، اثر نقص و نیازمندی که سرتاپای وجودش را فراگرفته است، آشکارتر از آن است که بتواند خود را بفریبد.

بی نیاز خداوندا! من خود را از تو دارم، من خود را ایجاد نکرده ام، مشرف به جهان هستی هم نیستم، به اجبار آمده ام و به اجبار هم خواهم رفت، نیروهای محدودم اجازه فعالیت نامحدود نمی دهد، روشنایی هستی ام در مقابل گردباد مخوف زوال و فنا، آن مقدار می تواند مقاومت نشان بدهد که چراغ ضعیفی در مقابل توفان بنیان کن و وحشتناک صحرایی.

۴۶ الهی وصفت نفسک باللطف و الرأفه لی قبل وجود ضعفی افتمنعنی منهما بعد وجود ضعفی؟

بار پروردگارا! پیش از آنکه وجود ضعیفم در جهان هستی نمودار گردد، تو خود را با لطف و محبت توصیف فرموده ای. آیا پس از آنکه وجود ضعیف و ناچیزم ایجاد گشت، لطف و محبت خود را از من دریغ خواهی داشت؟

گر بگیری، کیت جست و جو کند

منگر اندر ما مکن در ما نظر

ما نبودیم و تقاضامان نبود

نقش با نقاش کی نیرو کند

اندر اکرام و سخای خود نگر

لطف تو ناگفته ما می شنود

مولوی

ای پروردگار عزیز ما! پیش از آن که در تاریکی نیستی چراغ هستی را بیفروزی، قبل از آن که ماده را بسازی و به حرکت درآوری، تقاضاهای غریزی و روانی ما را می دانستی. تو می دانستی که برای تنفس، هوایی ضرورت دارد. آگاه بودی که توالد و تناسل احتیاج به احساس لذت در مقدماتش دارد.

آری،

آن خداوندی که معشوق آفرید

سرنوشت عاشق از اول بدید

دیگر جای چون و چرا برای ما نمانده است. ما باید به کار و کوشش بپردازیم، زیرا احتیاج به کار و کوشش و صعود به قله های مرتفع تکامل را، تو در ما نهاده ای. تسلیم ما به مقتضیات روحی و مادی خود، همان؛ و وصول به عالی ترین نیروهای حیات اصیل، همان.

بر آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

حافظ

۴۷ – الهی ان ظهرت المحاسن منّی فبفضلک و لک المنّه علی و ان ظهرت المساوی منّی فبعدلک و لک الحجّه علی.

ای خدای من! اگر نیکویی هایی از من آشکار شود، از فضل و احسان تو بوده و منت از توست. و اگر بدی ها از من سر بزند، با دادگری تو منافاتی ندارد. تو سزاوار بازخواست کردن از ما می باشی

خداوندا، تو غرایز نفسانی و تعقل و وجدان را در ما ایجاد نموده ای و تعدیل و هماهنگ ساختن آنها را از ما طلب می کنی. اگر در فعالیت های زندگانی از وسایل گوناگون درونی به طور منطقی بهره برداری نماییم و کردارهای نیک انجام بدهیم، با راهنمایی تو بوده و این تویی که از جهان بالا، پیشوایان مافوق الطبیعه را برای تکمیل انسان ها فرستاده ای. نیز، با نشان دادن جهان با عظمت هستی، ما انسان ها را به سوی خود تحریک و ترغیب فرموده ای. از این جاست که در نمودار شدن خوبی ها از ما، سهم اصلی از آن توست، ولی اگر ما به بدی ها تمایل بورزیم و به زشتی ها بگراییم، از آنجا که به ما تعقل و وجدان عطا فرموده و دستورات خود را به ما رسانیده ای، بنابراین، تمام بدی ها به خود ما مستند بوده و بازخواست تو درباره این زشتی ها و پلیدی ها، روی دادگری تو انجام خواهد گرفت. با این حال، خداوندا، دست عنایتت را به سوی این یک مشت خاک ناچیز دراز کن و از ورطه نفسانی نجاتش ده.

۴۸ الهی کیف تکلنی و قد تکفّلت لی و کیف اضام و انت الناصر لی ام کیف اخیب و انت الحفی بی؟

ای خدای من! چگونه مرا یکه و تنها رها می کنی، در صورتی که کفالتم را به عهده گرفته ای؟

چگونه ممکن است ستمدیده شوم، در صورتی که تو یاور منی. چگونه مأیوس شوم؟ در صورتی که تو مهربان خدای منی.

خدیا، قوانین جاریه، برای حفظ موجودیت ما در دست قدرت توست، نیروی هماهنگ کننده کنش ها و واکنش های درونی ما در دست قدرت توست، شعله های ملکوتی وجدان از نفحات ربانی تو فروزان است.

آه خداوندا، سر تا پای جهان هستی برای ما فریاد آماده باش می زند. با این حال، چگونه می توانم بگویم: ما را به حال خود واگذاشته ای؟

ضرورت های زندگانی ما، از جنگل سحرآمیز حوادث طبیعی و ساختگی دیگران بیرون می آید. به عبارت دیگر، ما زندگانی خود را از میان صدها عوامل مرگ بیرون می کشیم.

آیا این ما هستیم که با عوامل قوی تر از موجودیت خود که اغلب محاسبه نشده و یا به کلی از اختیار ما بیرونند، می جنگیم و پیروز می شویم؟! نه، ما این توانایی را نداریم.

پس این دست قدرت توست که هر لحظه بر سر ما کشیده می شود و چند صباحی این قفس خاکی را در مقابل عوامل تخریب کننده، به صورت یک آشیانه حفظ می کند. بارگاه مهرت هر لحظه در نظاره ماست. بدین جهت، بر ما ستمی وارد نخواهد گشت.

در خلقت ما، هیچ گونه احتیاج و مجهولی برای تو وجود نداشته است. بنابراین، ستم از ناحیه تو درباره ما امکان ناپذیر است. تا مهربان خدایی، چون تو سایه عنایت بر سر ما انداخته است، چرا مأیوس شویم؟

عنایت و لطف گسترده تون، اجر و پاداش کردارهای ما نیست. تو خدایی، محبت خداوندی تو، هیچگونه غرضی را غیر از تکامل ما منظور ننموده است.

نافرمانی ها و معاصی، هر مقدار هم که از سوی من صادر گردد، به عنوان جرأت به مقام شامخ ربوبی تو نخواهد بود؟ پیمان شکنی ها و سرپیچی ها، نه بدان جهت است که برای خود توانایی مقابله با تو می بینم. نه، من به همه این ناروایی ها آگاهم، شرمندگی ام را که پوزش طبیعی من است، به عنوان آخرین وسیله تقرب به درگاهت پیش می کشم.

بار پروردگارا، کدام عامل اقوی و اعظم از توست که من در مقابل آن خود را ببازم؛ نه، چنین عاملی وجود ندارد، و به همین جهت هرگز ناامید و مأیوس نخواهم گشت.

۴۹ بی ها انا اتوسّل الیک بفقری الیک و کیف اتوسّل الیک بما هو محال ان یصل الیک.

چون نیازمندی ام به سوی توست، دست توسل به سوی تو دراز می کنم. به کدامین وسیله دست بیندازم که توانایی رسیدن به تو را داشته باشد؟

خداوندا، وقتی خوب می نگرم، سببیت همه از توست و تمام عوامل جهان طبیعت، خواص و فعالیت خود را همگی از تو می گیرند. آنها استقلال ندارند و موجودیت آنها همه مرهون خلاقیت توست، اگرانسانند و اگر خود نیازمندند کاری از آنان ساخته نیست و اگر بی نیازند: آنان که غنی ترند محتاج ترند، و اگر موجودات طبیعی اند، هیچ نقطه ای از نقاط جهان طبیعت، قائم به نفسه نبوده و همه حرکت و خاصیت خود را از تو می گیرند. پس:

خشک ابری که شود ز آب تهی

ذات نایافته از هستی بخش

ناید از وی صفت آبدهی

کی تواند که شود هستی بخش

۵۰ ام کیف اشکو الیک حالی و هو لا یخفی علیک؟

آیا شکایت از حالم کنم؟ حالم که بر تو مخفی نیست.

من گروهی می شناسم ز اولیا

که دهانشان بسته باشد از دعا

خداوندا، آنگاه که خاموشی شورانگیز جهان طبیعت را می بینم؛ آن گاه که درک می کنم کهکشان ها و کارزارهای با عظمت با سرعت های سرسام آور و در عین حال با آرامشی شگفت انگیز بی نیاز از درک ما انسان ها در حرکتند؛ آنگاه که می بینم برگ های ظریف گل ها در دامنه کوهی می رویند و جلوه کوتاه مدت خود را در جلوه گاه حکمت خداوندی نشان می دهند، ولی آن چنان خاموش و ساکتند که حتی صدای نسیم بهاری هم که آنها را می نوازد و بر آنها می وزد، شنیده نمی شود؛ در این حال می خواهم جزئی از طبیعت باشم و با خاموشی راز دل با تو بگویم: خدایا، احاطه علم تو را بر مکنونات درونی ام احساس می کنم و اظهار آنچه را که در درونم می گذرد، نوعی از گستاخی می دانم.

روشنایی جمال و جلالت، آن چنان خیره ام می کند که نه تنها زبان و لبانم از یاد می رون