خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری و نیایش امام حسین علیه السلام(۳)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علامه جعفری و نیایش امام حسین علیه السلام(۳) :

۲۶ و اعنّی علی بوآئق الدهور و صروف اللیالی و الایام و نجّنی من اهوال الدنیا و کربات الاخره و اکفنی شر ما یعمل الظالمون فی الارض اللهم ما اخاف فاکفنی و ما احذر فقفنی و فی نفسی و دینی فاحرسنی و فی سفری فاحفظنی و فی اهلی و مالی فاخلفنی و فیمارزقنی فبارک لی و فی نفسی فذلّلنی و فی اعین الناس فعظّمنی و من شرّ الجن و الانس فسلّمنی و بذنوبی فلا تفضحنی و بسریرتی فلاتخزنی و بعملی فلا تبتلنی و نعمک فلا تسلبنی و الی غیرک فلا تکلنی الهی الی من تکلنی الی قریب فیقطعنی ام الی بعید فیتجهّمنی ام الی المستضعفین لی و انت ربی و ملیک امری اشکو الیک غبتی و بُعدداری و هوانی علی مَن ملّکته امری الهی فلا تُحلل علی غضبک فان لم تکن غضبت علی فلا ابالی سواک سبحانک غیر انّ عافیتک اوسع لی.

یارا، یاورا، هنگام ناملایمات روزگاران و دگرگونی های شب ها و روزها یاری ام فرما و از خطرهای هولناک دنیا و مشقت های آخرت نجاتم بده و از شر ستمکارانی که در روی زمین فساد به راه می اندازند، کفایتم فرما.

خداوندا، از آنچه می ترسم در امانم بدار و از آنچه که بیم دارم، حفظم نما و مرا در شؤون نفسم و دینم حراست فرما. در سفر نگهدارم باش و دودمانم را در کنف حمایتت قرار بده. و آنچه را که فرموده ای مبارک فرما و مرا در برابر نفسم ذلیل و خوار و در دیدگان مردم بزرگ بساز و از شر جن و انس سالم فرما و به وسیله گناهانم رسوایم مساز و با درون ناشایسته ام مفتضحم مفرما و به وسیله عملم گرفتارم منما و نعمت هایت را از من مگیر و به جز خود به هیچ کس واگذارم مساز.

خدای من! به چه کسی مرا وامی گذاری؟ آیا به نزدیکانم که از من خواهند گسیخت، یا به آن ها که دور و بیگانه اند، که به من خشونت رواخواهند داشت؟ تویی پروردگار و مالک امر من، از تنهایی و دوری منزل و از اهانت کسی که امر من در اختیار اوست شکایت می کنم.

الهی! غضبت را بر من فرود نیاور و اگر تو بر من غضبناک نشوی، از هیچ کس باکی ندارم. عافیت و رحمت و مغفرت تو برای من فراگیرتر از همه چیز است.

خداوندا، برای تحمل و شکیبایی در برابر ناگواری ها و مصائب و خطرهای هولناک زندگی و سختی های آخرت، هیچ نیرویی و هیچ عاملی جز الطاف و عنایات بی چون خداوندی تو وجود ندارد. ظرفیت ما آدمیان در مقابل خوشی ها و ناخوشی ها، محدودتر از آن است که تلقین های بی اساس و تقویت های جسمی و روانی با اسباب و وسایل مادی، بتواند زجر و مشقت های ما را برطرف سازد.

از طرف دیگر، تعدی ها و تجاوزهای ستمکاران ستم پیشه که افساد در روی زمین برای آنان شغل افتخارآمیز تلقی شده است، همواره در کمین انسان های بی دفاع آماده سرکشی و طغیان است. تنها عدل و رحمت بی پایان توست که بر ظرفیت و تحمل ما می افزاید و ما را بر آن هه موانع زندگی چیره می سازد.

خودخواهی خودکامگان تاریخ، از آغاز زندگی اجتماعی انسان ها در روی زمین، همواره فضای جوامع را برای ناتوانان و بینوایان، آلوده به ترس و وحشت نموده است. اگر استحکام فوق العاده طبیعت حیات انسان ها که با حکمت بالغه خداوندی تعبیه شده است نبود، این بیم و هراس، زندگی در روی زمین را برمی چید. به این ترتیب، نخست که نیرومندان، ناتوانان را از زندگی ساقط می کردند، سپس به همان ملاک پیروزی نیرومندان بر ناتوانان قوی تران هم آن نیرومندان را تضعیف می نمودند و به قول انسان شناسانی مانند هابز، تنها لویاتانها در روی زمین پرسه می زدند.

پروردگارا، تا آنجا که عنایات ربانی تو مقتضی است، عوامل ترس و وحشت بندگانت را که از هر طرف به وسیله درندگان خودخواه، سر بر می آورند، با اصول و ارزش های انسانی آشنا فرما. اگر پلیدی های آنان در حدی است که از قابلیت عنایات و الطاف الهی تو ساقط گشته اند، به خودشان مشغول بدار و اگر حکمت ربانی تو اقتضا کند، آنان را از صفحه روزگار برانداز.

بار الها، با قدرت مطلقه خود، من ناتوان را که عوامل ضعف در برابر نیروهای هوی و هوس و غرایز حیوانی احاطه ام ساخته اند، حراست فرما.

روزی های حیات بخشی را که در اختیار من گذاشته ای مبارک فرما؛ باشد که دست به لقمه های حرام نیالایم و در تحصیل آنها بر حقوق دیگران تعدی ننمایم. ساعات و روزها و شب های زندگی ما انسان ها چنان نیست که همواره توانایی حفظ مستقیم اشیا یا انسان هایی را که تحت حمایت و تربیت ما هستند، حراست نماییم. اوقاتی وجود دارند که ما از حفظ و نگه داری آن چه تعلقی به ما دارد عاجزیم؛ در آن موقع است که از خداوند بینا و شنوا و ناظر بر همه هستی و محیط به آن مسألت می داریم که خود با لطف عمیمی که دارد، از رفتن آنها از دست ما که موجب خسارت می گردد، جلوگیری فرماید.

خداوندا، رحم و فیض خداوندی ات را شامل حالم فرما، تا همواره نیاز خود را به تعالی و نقص خود را در برابر کمالاتی که امکان رسیدن به آنها را در نهادم قرار داده ای دریابم و در صدد رفع آن برآیم. در عین حال، ما را از خواری ذلت در میان مردم، که موجب شکست شخصیت و ناهنجاری گوناگون می گردد، محفوظ فرما.

کریم خداوندا، گناهانی که از ما سر می زند، ما را از پیشگاه ربوبی تو دور می کند و هر گاه که درون ما را تیرگی های معاصی و زشتی ها تاریک می سازد، هیچ کس جز تو نیست که ما را از عواقب آن گناهان و تیرگی های درونی نجات بدهد. در این هنگام است ذکه ما با ناله ها و مناجات هایی که جمله اولین و آخرین آنها؛ یا اله العاصمین ای خدای گنهکاران است، سراغ پیشگاه تو را می گیریم و تویی که ما را از سقوط در ورطه نومیدی ها نجات می بخشی.

بار الها، مرا جز به بارگاه کبریایی خود نیازمند مفرما، زیرا:

دستگیری نتوان داشت توقع ز غریق

کاهل دنیا همه درمانده تر از یکدیگرند

مردمی که من به آنان روی خواهم آورد، یا نزدیکان من هستند که اگر هم روزی چند بر مبنای عوامل طبیعی یا ثانوی با من بپیوندند، بالاخره روزی فرا خواهد رسید که از من قطع کنند و دنبال منافع خود را گیرند. یا اگر دشمن باشند، خاصیت بیگانگی آنها، از تکیه و اطمینان بر آنان مانع خواهد گشت.

همه می دانیم که:

با هر که نفس بر آرم اینجا

روزیش فرو گذارم این جا

منسوب به نظامی

آفریدگارا، تویی پروردگار و مالک مطلق من. اگر بخواهم با احساس تکلیف و وظایف مقرر خود در این دنیا حرکت کنم و عدالت و حقیقت را پیشه خود بسازم، تنها خواهم ماند. برای من آن قدرت را عنایت فرما

که از تنهایی و دوری منزل و بیمناک بودن آن نهراسم؛ این زندگانی را پیشگاه تو بدانم و با انس به عنایات تو، با احساس تنهایی، اندوهی به خود راه ندهم. اگر اعمال من موجب فرود آمدن غضب تو گردد، هیچ کسی توانایی برگرداندن آن را ندارد. لذا، تو آن توفیق را شامل حالم فرما تا موجبات غضب تو را فراهم نیاورم. در همه احوال می دانم که مغفرت و رحمت و کرم و بخشایش تو از همه چیز وسیع تر و برای وجود من فراگیرتر از همه کس و همه چیز است.

۲۷ – فاسئلک یا رب بنور وجهک الذی اشرقت له الارض و السموات و کشفت به الظلمات و صلح به امر الاولین و الاخرین ان لا تمیتنی علی غضبک و لا تنزل بی سخطک لک العتبی لک العتبی حتی ترضی قبل لذلک.

بار پروردگارا، تو را با توسل به نور جمالت که زمین و آسمان را روشن ساخته و تاریکی ها به وسیله آن برطرف گشته و امور اول و آخر همه مخلوقات تنظیم و اصلاح شده است، مسألت می دارم که مرا در حال قهر و غضبت از دنیا مبر و خصومت خود را بر من فرود میاور.

آری، تنها از الطاف خاص توست که پیش از فرود آمدن غضب، از بندگانت راضی شوی و بازگشت از غضب و قهر فرمایی، تا خشنود گردی.

پروردگارا، برای سوگند به نور جمالت، نخست مشاهده نور فراگیر جمالت را که زمین و آسمان ها را روشن ساخته و تاریکی ها به وسیله آن برطرف گشته، ما را دیده ای بینا عنایت فرما که چونان نادانی نباشیم که با روشنایی ناچیز، نور آفتاب جهان افروز را می جوید!

به راستی:

زهی نادان که او خورشید تابان

به نور شمع جوید در بیابان

شیخ محمود شبستری

ما نمی خواهیم غیر از دیده ای

بعد از این ما دی