خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Narrow Corridor: States, Societies, and the Fate of Liberty by Daron Acemoglu PDF

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

Liberty is hardly the “natural” order of things. In most places and at most times, the strong have dominated the weak and human freedom has been quashed by force or by customs and norms. Either states have been too weak to protect individuals from these threats, or states have been too strong for people to protect themselves from despotism. Liberty emerges only when a delicate and precarious balance is struck between state and society.

There is a Western myth that political liberty is a durable construct, arrived at by a process of “enlightenment.” This static view is a fantasy, the authors argue. In reality, the corridor to liberty is narrow and stays open only via a fundamental and incessant struggle between state and society: The authors look to the American Civil Rights Movement, Europe’s early and recent history, the Zapotec civilization circa 500 BCE, and Lagos’s efforts to uproot corruption and institute government accountability to illustrate what it takes to get and stay in the corridor. But they also examine Chinese imperial history, colonialism in the Pacific, India’s caste system, Saudi Arabia’s suffocating cage of norms, and the “Paper Leviathan” of many Latin American and African nations to show how countries can drift away from it, and explain the feedback loops that make liberty harder to achieve.

Today we are in the midst of a time of wrenching destabilization. We need liberty more than ever, and yet the corridor to liberty is becoming narrower and more treacherous. The danger on the horizon is not “just” the loss of our political freedom, however grim that is in itself; it is also the disintegration of the prosperity and safety that critically depend on liberty. The opposite of the corridor of liberty is the road to ruin.

توضیحات فارسی در مورد کتاب (ترجمه ماشینی)

آزادی به ندرت «نظم طبیعی» امور است. در بیشتر مکان‌ها و در بیشتر زمان‌ها، قوی‌ها بر ضعیف‌ها چیره شده‌اند و آزادی انسان با زور یا با آداب و رسوم و قواعد سرکوب شده است. یا دولت‌ها از محافظت افراد در برابر این تهدیدها ناتوان بوده‌اند، یا آن‌ها برای محافظت خود در برابر دیکتاتوری، بسیار قدرتمند بوده‌اند. آزادی تنها زمانی ظهور می‌کند که تعادل ظریف و شکننده‌ای بین دولت و جامعه برقرار شود.

یک افسانه غربی وجود دارد که آزادی سیاسی یک ساختار پایدار است که از طریق فرایندی به نام «روشن‌گرایی» به دست می‌آید. این دیدگاه ایستای، به گفته نویسندگان، خیالی است. در واقع، گذرگاه به سوی آزادی باریک و تنها با مبارزه اساسی و بی‌وقفه بین دولت و جامعه باز می‌ماند: نویسندگان به جنبش حقوق مدنی آمریکا، تاریخ اولیه و اخیر اروپا، تمدن زاپوتک در حدود ۵۰۰ قبل از میلاد، و تلاش‌های لگوس برای ریشه‌کن کردن فساد و ایجاد پاسخگویی دولت برای نشان دادن آنچه برای رسیدن و ماندن در این گذرگاه لازم است، نگاه می‌کنند. اما آن‌ها همچنین تاریخ امپراتوری چین، استعمار در اقیانوس آرام، سیستم کاست هند، قفس خفه‌کننده قواعد عربستان سعودی، و «لیوان کاغذی» بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا را بررسی می‌کنند تا نشان دهند که چگونه کشورها می‌توانند از آن دور شوند و چرخه‌های بازخورد را توضیح دهند که دستیابی به آزادی را دشوارتر می‌کند.

امروزه در میانه دوره‌ای از بی‌ثباتی عمیق قرار داریم. ما بیش از هر زمان دیگری به آزادی نیاز داریم، و با این حال گذرگاه به سوی آزادی باریک‌تر و خطرناک‌تر می‌شود. خطری که در افق دیده می‌شود، «فقط» از دست دادن آزادی سیاسی نیست، هرچند که خود این موضوع در بهترین حالت غم‌انگیز است؛ بلکه تجزیه ثروت و امنیت است که به شدت به آزادی وابسته است. مخالف گذرگاه آزادی، جاده ویرانی است.