خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The beat of my drum: An autobiography

توضیحاتی در مورد کتاب

آلبوم ضبط شده باباتونده اولاتونجی، Drums of Passion، اعلام کرد که زمان آن فرا رسیده است که آمریکا سهم فرهنگی آفریقا را در دنیای موسیقی به رسمیت بشناسد. درامر نیجریه ای از طریق آلبوم های متعدد و اجراهای زنده خود، موسیقی سنتی غرب آفریقا را رواج داد و پیام خود را مبنی بر هماهنگی نژادی منتشر کرد. اولاتونجی در این زندگی‌نامه‌ای که مدت‌ها منتظرش بودیم، داستان زندگی‌اش و فلسفه‌ای را که او را راهنمایی کرد، ارائه می‌کند. اولاتونجی برای بیش از چهل سال نوازندگان را تحت تاثیر قرار داد و الهام بخش بود – از افراد برجسته تا دانشجویان موسیقی و بسیاری از مردم عادی که در محافل درام او شرکت داشتند. او در مورد ریتم بودن “روح زندگی” و در مورد قدرت شفابخش طبل می نویسد. در نهایت، The Beat of My Drum نشان می دهد که چرا اولاتونجی در زمان مرگش در سال 2003، به گفته نیویورک تایمز، “مشاهده ترین نوازنده آفریقایی در ایالات متحده شد.”
rnتعداد معدودی که در ایالات متحده با طبل زدن دست درگیر هستند، به نوعی توسط بابا، همانطور که توسط کسانی که او را می‌شناختند، لمس نکرده‌اند. او غرور را در نسل‌های آمریکایی آفریقایی تبار القا کرد. او یک رنسانس مردمی را در طبل و رقص آفریقایی در ایالات متحده تحریک کرد. او آموزش فرهنگی برای جوانان سیاه پوست در سراسر کشور ارائه کرد. او جریان اصلی آمریکا را به طبل آفریقایی معرفی کرد. و او پیام های صلح و عشق را در سراسر جهان از طریق طبل پخش کرد. اینها تنها برخی از جنبه های پر طنین انداز از میراث اولاتونجی است که بسیاری از ما را تحت تأثیر قرار داده است.

متاسفانه، او نتوانست انتشار زندگینامه خود را ببیند. بابا اولاتونجی روز یکشنبه 6 آوریل 2003 در سن هفتاد و شش سالگی پس از مدت ها مبارزه با دیابت در کالیفرنیا درگذشت. اعلامیه های ترحیم او در روزنامه های بزرگ در سراسر جهان منتشر شد (به عنوان مثال، Pareles 2003؛ و رادیو عمومی ملی با ادای احترام ویژه ای یادداشت کرد [به وبوگرافی مراجعه کنید]). شهادت‌های شاگردانش در سراسر جهان حکایت از حضور ماندگار او دارد.

Babatunde Olatunji (1927-2003)، موسیقی‌دان، معلم و انسان‌دوستان مشهور بین‌المللی، “معلم ساکن” در موسسه Esalen در دانشگاه بود. زمان مرگ او.

رابرت اتکینسون مدیر مرکز مطالعات زندگی در دانشگاه مین جنوبی است.

اریک چاری دانشیار موسیقی در دانشگاه وسلیان و نویسنده کتاب موسیقی مانده: موسیقی سنتی و مدرن مانینکا و ماندینکا در غرب آفریقا.