خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Representing the Dead: Epitaph Fictions in Late-Medieval France

توضیحاتی در مورد کتاب

وقتی مرده ام من کی هستم؟ چندین نویسنده فرانسوی اواخر قرون وسطی از بازنمایی ادبی مردگان به عنوان سکوی پرشی برای کشف ماهیت انسان استفاده کردند. مرگ لحظه‌ای حیاتی برای تعریف هویت است: فرد به یاد می‌آورد، فراموش می‌شود یا بدتر از آن، به اشتباه به خاطر می‌آورد. آثار به نثر و منظوم نویسندگانی از آلن چارتیه تا ژان بوشه، مرگ شخصیت‌ها را ثبت می‌کنند، اما چیزی که آنها را به عنوان داستان‌های سنگ نگاره متمایز می‌کند، بزرگداشت آن مرحوم نیست، بلکه بازجویی آنها از چگونگی، توسط چه کسی و به چه منظور پس از مرگ است. هویت تشکیل شده است. آنها به دور از یادبود سخت مردگان، یک آشفتگی مولد را در فرآیندهایی به نمایش می گذارند که در آن هویت در لحظه تجزیه اش به عنوان یک تعامل پیچیده بین بدن، صدا و متن تشکیل می شود. گورستان ها، بیمارستان ها، معابد و وصیت نامه های ادبیات قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم، از “Belle Dame sans Merry” “querelle” تا “Le Jugement Poetic de l’Honneur Femenin” انبوهی از اجساد سرپایی، صداهای بی‌جسم، پیکره‌های متحرک، شهدای عشق و پژواک‌های مادی گذشته را ارائه می‌دهد که خوانندگان را دعوت می‌کند تا به هویت صخره‌ای به‌عنوان یک سؤال چالش‌برانگیز نزدیک شوند: دقیقاً چه کسی در اینجا نهفته است؟ در گسترده‌ترین زمینه، این مطالعه بر ایده‌های خودبودن در فرهنگ قرون وسطی و نیز مفاهیم معاصر از ظرفیت‌ها و اهداف خود بازنمایی ادبی، نور تازه‌ای می‌افکند.