خرید و دانلود نسخه کامل کتاب What We Can’t Burn: Friendship and Friction in the Fight for Our Energy Future

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

When they met as juniors at Harvard, Kenyan clean energy entrepreneur Tom Osborn and American climate writer Eve Driver did not get along. While a trip to Kenya over winter break sparked an unlikely friendship, it was tested back on campus amid the college’s fossil fuel divestment campaign––which Eve joined, and Tom opposed. In fresh voices that are raw, funny, and lyrical, the two take turns telling the story of their rocky but transformative friendship, which gripped and changed both of their minds.

What We Can’t Burn shines a spotlight on the chasm in first-hand experiences, tactics, and hopes between two people from vastly different backgrounds and circumstances on the sibling issues of climate change and renewable energy. The result is a poignant story of coming of age in a generation divided about how to safe itself, and a testament to the power of humor and dialogue to bridge divides in the global climate movement.

توضیحات فارسی در مورد کتاب (ترجمه ماشینی)

وقتی تام آزبورن، کارآفرین کنیایی انرژی پاک، و ایو درایور، نویسنده آمریکایی حوزه آب و هوا، در سال سوم دانشگاه هاروارد با هم آشنا شدند، با هم کنار نمی‌آمدند. در حالی که سفری به کنیا در تعطیلات زمستانی باعث ایجاد یک دوستی غیرمنتظره شد، این دوستی در دانشگاه و در بحبوحه کمپین عدم سرمایه‌گذاری در سوخت‌های فسیلی – که ایو به آن پیوست و تام با آن مخالفت کرد – آزمایش شد. این دو با لحنی تازه، خام، خنده‌دار و شاعرانه، داستان دوستی پر فراز و نشیب اما دگرگون‌کننده خود را که هر دو را تحت تأثیر قرار داد و ذهنشان را تغییر داد، به نوبت تعریف می‌کنند.

کتاب «آنچه نمی‌توانیم بسوزانیم» بر شکاف موجود در تجربیات، تاکتیک‌ها و امیدهای دست اول بین دو نفر با پیشینه‌ها و شرایط بسیار متفاوت در مورد مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی و انرژی‌های تجدیدپذیر، نورافکنی می‌کند. نتیجه، داستانی تکان‌دهنده از بلوغ در نسلی است که در مورد چگونگی ایمن‌سازی خود دچار اختلاف نظر هستند و گواهی بر قدرت طنز و گفتگو برای پر کردن شکاف‌ها در جنبش جهانی آب و هوا است.