خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Observations on Human Lactation

توضیحاتی در مورد کتاب

هدف از این تحقیق بررسی تغییرات فردی در تولید و ترکیب شیر انسان و عوامل مرتبط با این تفاوت‌ها و ارزیابی اثرات عملی آنها از نظر تغذیه با شیر مادر بوده است. اگرچه شیر مادر به‌عنوان بهترین غذا برای نوزاد شناخته می‌شود، اما به‌طور شگفت‌انگیزی اطلاعات کمی در مورد تغییرات عملکرد و ترکیبات موجود در آن وجود دارد. اینکه تغییرات زیادی در عملکرد وجود دارد از نظر بالینی واضح است، اما تغییرات ترکیب را فقط می توان با تجزیه و تحلیل شیمیایی کشف کرد. از آنجایی که جمع آوری شیر برای تجزیه و تحلیل در شرایط نمونه گیری استاندارد دشوار است، داده های شیمیایی گزارش شده در ادبیات اغلب غیر قابل اعتماد و حتی متناقض هستند. مدیریت تغذیه با شیر مادر توسط بسیاری از پزشکان و پرستاران در این کشور عمدتاً بر این فرض استوار است که تقریباً همه زنان قادر به شیردهی کافی هستند. هیچ داده بیوشیمیایی برای حمایت از این ادعا ارائه نشده است، و یافته های گزارش شده در اینجا دیدگاه مخالف را تایید می کند، یعنی اینکه بسیاری از زنان شیر با کیفیت پایین تولید می کنند. بخش اول پایان نامه به مشکل اساسی و دشوار خارج کردن شیر از سینه می پردازد. یک دستگاه شیردوشی اخیراً توسعه یافته در سراسر این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. بخش دوم به تغییرات فیزیولوژیکی شیر می پردازد که (الف) در شیردهی، یعنی در خلال تخلیه سینه (ب) در طول 24 ساعت، و (ج) در طول دوره شیردهی رخ می دهد. تغییرات در ترکیب که در طول پرستاری رخ می دهد با جزئیات بیشتری نسبت به قبل مورد مطالعه قرار گرفت. مشخص شد که محتوای چربی به تدریج در طول غذا افزایش می‌یابد، در ابتدا به آرامی و به سرعت در انتها. کاهش مرتبط در محتوای ترکیبات محلول در آب وجود دارد. نتیجه گیری شد که جذب گلبول های چربی در سطوح آلوئولی و مجرای عامل این پدیده در پستان است. در هفته اول شیردهی، محتوای پروتئین شیر به شدت کاهش می یابد و میزان لاکتوز افزایش می یابد. با به دست آوردن نمونه های سریال از تعدادی زن، نشان داده شد که محتوای چربی در چند روز اول دارای تغییرات تصادفی است، اما در پایان هفته اول تثبیت می شود. در طی دو یا سه هفته بعد تا سطح نهایی خود افزایش می یابد، اما این افزایش کم است و محتوای چربی که در روز هفتم کم است، در هر نقطه بعدی از شیردهی کم خواهد بود. بنابراین، در قسمت های اول پایان نامه، مشخص شد که حداقل نمونه ای که تصویر قابل اعتمادی از ترکیب شیر به دست می دهد، یک ترشح کامل 24 ساعته است، و این تصویر تا روز هفتم شیردهی به اندازه کافی پایدار است تا یک تصویر قابل اعتماد ارائه دهد. تخمین شیردهی به طور کلی نمونه های 24 ساعته از روز هفتم شیردهی بررسی می شود. محتوای چربی با محتوای سایر ترکیبات مرتبط نبود و به نظر می رسید یک ویژگی کاملاً فردی باشد. همبستگی بسیار کمی بین اندازه سینه و تولید شیر وجود داشت. میزان بزرگی سینه در دوران بارداری از ارزش پیشگویی بسیار بیشتری برخوردار بود. این در تعدادی از زنان با اندازه گیری پستان در اوایل بارداری و دوباره در دوران نفاس ثابت شد، این تفاوت احتمالاً به طور کامل به دلیل افزایش بافت عملکردی است. تنوع گسترده در پاسخ سینه به بارداری به اندازه اولیه سینه ارتباطی نداشت. در primaparae، تولید شیر با سن و با افزایش وزن خالص در طول بارداری در سطح بالایی از اهمیت همبستگی منفی داشت. یعنی تولید شیر در پریماپاره های مسن تر و در کسانی که چربی بدنشان در دوران بارداری ذخیره شده اند کم است. ارتباطی بین تولید و ترکیب شیر و رژیم غذایی مادر در دوران بارداری وجود نداشت. نشان داده شد که طول مدت شیردهی و افزایش وزن نوزاد به شدت با تولید شیر در روز هفتم و محتوای چربی آن مرتبط است. حدود یک سوم از زنان مورد بررسی در یکی از این موارد یا هر دو آنقدر کمبود داشتند که حفظ شیردهی برای بیش از چند هفته غیرممکن به نظر می‌رسد. اگر این یافته – که بسیاری از زنان قادر به شیردهی رضایت بخش نیستند – به طور کلی قابل اجرا باشد، و دلیلی وجود ندارد که باور کنیم نمونه زنان مورد مطالعه غیرنماینده است یا شرایط محلی منحصر به فرد است، در این صورت برخی اصلاحات در نگرش های موجود به شیردهی و آن وجود دارد. مدیریت فراخوانده شده است.