خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید شامل ۲۵ اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فلسفه تقلید :

اجتهاد به معنی استنباط احکام از نصوص و ظواهر کتاب و سنت که از عصر معصومین بسم الله الرحمن الرحیم رواج داشته است. رسول اکرم j برخی از صحابه را برای تبلیغ و تعلیم احکام دین، به سرزمین های اطراف می فرستاد. «مصعب بن عمیر و معاذ بن جبل» از نمونه های بارز آنان به شمار می آیند.

آن حضرت می فرمود: «از افتای بدون علم خودداری کنید که لعن فرشتگان را به دنبال خواهد داشت». [۱] این امر نشانگر آن است که فتوا دادن از سوی مفتی و فقیه و تقلید و پیروی کردن از طرف مردم، در عصر پیامبر j مطرح بوده است و رجوع به فقیه پس از رحلت آن حضرت نیز همانند گذشته، ادامه داشت تا آنکه در دوران امام باقر و امام صادق علیه السلام فزونی گرفت.

فقیهان بی شماری در مکتب آن دو بزرگوار، تربیت و پرورش یافتند[۲] و به منظور احیا و تعلیم احکام، به شهرهای مختلف کوچ کردند و بسیاری از مردم شیفته و تشنمعارف و احکام الهی که در نقاط دور دست زندگی می کردند و دستشان از اهل بیت علیهم السلام کوتاه بود به سراغ آنان رفته و مسائل خود را از ایشان می پرسیدند و با واسطه از علم بی کران ائمهf سیراب می گشتند. این همان «تقلید» است که به نمونه هایی از آن اشاره می شود:

۱- حضرت باقر علیه السلام به ابان بن تغلب می فرماید: «در مسجد مدینه بنشین و برای مردم فتوا بده؛ زیرا دوست دارم در میان شیعیانم کسانی همچون تو باشند». [۳]

۲- معاذ بن مسلم، صحابی امام صادقعلیه السلام بدون آنکه از سوی آن حضرت مأذون گردیده باشد، در مسجد جامع فتوا می داد، و چون خبر به امام رسید، او را تشویق و تأیید فرمود. [۴]

۳- شعیب عقرقوقی می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «گاهی ما می خواهیم سؤال و مشکل دینی خود را از کسی بپرسیم (و به شما به جهت دوری راه یا حالت تقیه و. . . دسترسی نداریم)، شما بگویید به چه کسی رجوع کرده و سخن او را بپذیریم؟ حضرت در جواب فرمودند: «علیکم بالاسدی یعنی ابا بصیر»؛ یعنی، شما می توانید به ابوبصیر مراجعه کنید. [۵]

۴- حسن بن علی بن یقطین می گوید: به امام رضا علیه السلام عرض کردم: «من نمی توانم به جهت هر مشکل دینی که برایم پیش می آید، از شما سؤال کنم، پس آیا یونس بن عبدالرحمان ثقه و راستگو است و می توانم پاسخ نیازهای دینی خود را از او دریافت کنم؟ حضرت فرمود: آری».[۶]

۵- حضرت مهدی «عجل الله فرجه الشریف» در توقیع شریف و معروف خود به اسحاق بن یعقوب، به عنوان یک قاعدکلی، این چنین می نگارد:

«أَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَهُ فَارْجِعوُا فیها إِلی رُواهِ حَدیثِنا، فَإِنَّهُمْ حُجَّتی عَلَیْکُمْ وَأَنَا حُجَّهُ اللّهِ عَلَیْهِمْ»

«در پیشامدهایی که رخ می دهد، به راویان حدیث ما (فقها) مراجعه کنید که آنها حجت من بر شمایند و من حجت خدا بر ایشان هستم. »[۷] بر اساس این توقیع و دیگر روایات، مسألرجوع به فقیه در عصر غیبت کبری، شکل دیگری به خود گرفت و دو راه «اجتهاد» و «تقلید» مصطلح به وجود آمد و فقیهان و مجتهدان جامع شرایط مسئولیت افتا و پاسخ گویی را به عهده گرفتند و خلأ و مشکل عدم دسترسی به امام معصوم را با حضور خود در عرصاجتماع پر کردند.

این امر تاکنون ادامه داشته و هم چنان خواهد داشت؛ چنان که شیخ طوسی می گوید: «من شیعامامی (اثنی عشری) را از زمان حضرت علی علیه السلام تاکنون (قرن پنجم هجری) این گونه یافتم که پیوسته سراغ فقیهان خود رفته و در احکام و عبادات خود، از آنان استفتا می کردند و بزرگان آنان نیز پاسخ و راه عمل به فتوا را به آنان نشان می دادند. »[۸]

بنابراین، اجتهاد گسترده ای که هم اکنون در حوزه های علمیشیعه رواج دارد سابقه ای دیرینه از زمان معصومین علیهم السلام دارد. قبل از آن، مسائل مستقیما از امام معصوم علیه السلام سؤال می شده است و ائمه f در مقام تبین مسائل شرعی به عنوان امام، بیان اصول و قواعد کلی را وظیفخود می دانستند و در