خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Future of Bioethics

توضیحاتی در مورد کتاب

اخلاق زیستی که در دهه‌های 1960 و 1970 متولد شد، به موفقیت‌های بزرگی دست یافت، اما در عین حال دردسرهای رو به رشد اخیر را نیز تجربه کرده است، همانطور که در مورد تری شیاوو نشان داده شده است. در کتاب آینده اخلاق زیستی، هاوارد برودی، پزشک و محققی که تاریخ ورود خود به این رشته را در سال 1972 تعیین می کند، موضوعات مختلفی را که اخلاق زیستی اکنون به آنها می پردازد – و برخی از آنها که عمدتاً نادیده گرفته می شود – را بررسی می کند تا مسیری را برای این رشته ترسیم کند. آینده. نگرانی‌های اخلاق زیستی سنتی مانند مراقبت‌های پزشکی در پایان عمر و تحقیق در مورد موضوعات انسانی همچنان نیازمند توجه هستند. برودی تصمیم می گیرد به جای آن بر روی موضوعات کمتر واضحی تمرکز کند که نویدبخش روش های جدید تفکر است. او برای اخلاق زیستی مبتنی بر علوم انسانی پزشکی بین رشته‌ای، از جمله ادبیات، تاریخ، دین و علوم اجتماعی بحث می‌کند. برودی با تکیه بر کارهای قبلی خود استدلال می کند که بیشتر مسائل مربوط به اختلاف قدرت است. پاسخ اخلاق زیستی باید مفاهیم جدیدی را که روابط قدرت را جدی می‌گیرند، با فعالیت‌های عملی جدید ترکیب کند که به کسانی که اکنون فاقد قدرت هستند، صدای بیشتری می‌دهد. فصلی در مورد گفتگوی جامعه نقشی را برای عموم مردم در بحث‌های اخلاق زیستی مشخص می‌کند. درس‌هایی درباره قدرت که در ابتدا از اخلاق زیستی فمینیستی آموخته می‌شود، باید در حوزه‌های جدیدی گسترش یابد – مسائل فرهنگی، نژادی، قومی، جهانی و محیطی، و همچنین نگرانی‌های افراد دارای معلولیت. اخلاق زیستی مناقشات اخلاقی مهمی را که اغلب در مراقبت های اولیه مورد بحث قرار می گیرند، نادیده گرفته است، مانند مراقبت بیمار محور، پزشکی مبتنی بر شواهد، و پرداخت برای عملکرد. برودی با در نظر گرفتن تنش بین اخلاق زیستی به عنوان پژوهش متفکرانه و اخلاق زیستی به عنوان کنش گرایی به پایان می رسد. او رویکردی فعال‌تر را توصیه می‌کند و اصرار می‌ورزد که کنش‌گرایی نباید باعث پایان زودهنگام گفتگوهای جاری میان اخلاق‌گرایان شود که از دیدگاه‌ها و عقاید کاملاً متفاوت دفاع می‌کنند.