خرید و دانلود نسخه کامل کتاب To Mars via the Moon; An Astronomical Story

توضیحاتی در مورد کتاب

منتخبی از فصل اول: ما در یک سفر بسیار طولانی شروع می کنیم “خب، فکر می کنم زمان آن رسیده است که برای شروع آماده شویم؟” سخنران مردی باهوش و خوش اندام حدوداً چهل و سه ساله بود. که بیان تیزبین و هوشیار، چشمان شفاف و ویژگی های خوش تراش، شاخصی واقعی برای روشنفکری و یکپارچگی شخصیت او بود. در حالی که لب‌های فشرده‌اش و خط عمودی عمیق در مرکز پیشانی‌اش نشان‌دهنده استقامتی سخت در اجرای هر کاری بود که ممکن بود انجام دهد. جان ییوزلی کلاکستون، چون اسمش این بود، حداقل بیست و پنج سال سابقه دوست بسیار صمیمی من بود. و در بخش بیشتری از آن زمان او همراه همیشگی من بود. ما با هم آزمایش ها و مشکلات زیادی را پشت سر گذاشته بودیم، اما دوست و همدم بهتری را هیچ کس نمی توانست آرزو کند. ما تازه داشتیم آخرین دود و گپ آرام را در نوربری، نزدیک کرودون، به پایان می‌رساندیم، آماده‌ای برای شروع یک سفر بسیار طولانی [صفحه 26] که همه مقدمات برای آن کامل شده بود، و صبح زود بیدار شده بودیم تا همه چیز را آماده داشته باشید جان در حین صحبت کردن، پیپش را از روی لبهایش برداشت، سپس، بلند شد، دستانش را دراز کرد و مانند کسی که آماده و مشتاق برای هر شرایط اضطراری است، خود را محکم نگه داشت. دقیقه بعد به روش همیشگی آرام و متفکرش سیگار می کشید. وقتی او بلند شد، سپس چند دستور آخر را به خانم چلن، خدمتکار خانه‌ام دادم، با او «خداحافظ» کردیم و به سمت چمن‌زار رفتیم و از آنجا به دروازه‌ای در انتهای خیابان رفتیم. باغ، از داخل یک مزرعه وسیع گذشتیم و به سمت یک سوله بزرگ که نزدیک مرکز آن قرار داشت، رفتیم. در نزدیکی آغاز آگوست 1909 زیباترین عصر، صاف و آرام بود. خورشید به تازگی از زیر افق رد شده بود، آسمان بلافاصله بالای آن جلالی از طلا بود، که بالاتر از آن به طلایی با رنگ زرشکی و سپس به دریای آرامی از سبز سیبی کم رنگ تبدیل شد. در بالای این ابرهای پرزرق و برق ظریف صورتی مایل به رز وجود داشت که شکوه و جلال خود را بر روی قسمت‌های بالاتر تپه‌های اطراف منعکس می‌کردند، تپه‌های دوم واضح و تیز ایستاده بودند و با رنگ‌های رز می‌درخشیدند، در حالی که پایه‌های آن‌ها به‌طور تاریک مانند پرده‌ای نازک دیده می‌شد. مه بنفش مطمئناً هیچ چیز نمی تواند برای شروع سفری که مدت هاست برنامه ریزی کرده بودیم بهتر باشد. ماه تا ساعت نه و ربع طلوع نمی کرد و تا زمانی که ما آماده شروع بودیم تاریکی فرو می رفت. این دقیقاً همان چیزی بود که ما می‌خواستیم، زیرا نمی‌خواستیم مقدمات و خروج ما رعایت شود. درست زمانی که به نزدیکی آلونک رسیدیم، در باز شد و مردی ناهموار با موهای شنی بیرون آمد. این کنت ام آلیستر، مهندس و فاکتوتوم کلی ما در تمام مسائل مکانیکی بود – نمونه ای معمولی از یک مهندس اسکاتلندی. او حرفه خود را در مراحل مختلف آن در کشتی های ولگرد بخار، کشتی های اقیانوس پیما، قایق های توپدار دریایی و حتی در کشتی های جنگی دنبال کرده بود، علاوه بر این که چندین سال در کارگاه های یک شرکت بزرگ مهندسی برق خدمت کرده بود. چه تعمیر شفت پروانه شکسته دو یا سه تن وزن، پیچیده ترین ماشین آلات، یا ظریف ترین مکانیزم الکتریکی، او به همان اندازه در خانه بود و در کار خود مطمئن بود. در واقع به نظر می رسید که هیچ چیز برای او اشتباه نیست. ماشین آلات او همیشه موضوع نگران‌کننده‌ترین مراقبت‌های او بود، و به شرط اینکه همه به طور رضایت‌بخش کار می‌کردند، هیچ چیز دیگری او را خیلی آزار نمی‌داد. “خب، ام آلیستر،” به او زنگ زدم، “همه چیز برای سفر امشب ما آماده است؟” او پاسخ داد: “هه، مون”، “همه چیز آماده است، نگاه می کنی؟” داخل و دور کشتی بپیچید؟”