خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Poetics of the Incarnation: Middle English Writing and the Leap of Love

توضیحاتی در مورد کتاب

انجیل یوحنا تجسم مسیح را به عنوان “کلمه جسم ساخته شده” توصیف می کند – عبارتی جذاب که از منطق استعاره استفاده می کند اما به طور سنتی صرفاً به عنوان نمادین درک نمی شود. بنابراین، معمای مفهومی تجسم نیز توجه را به زبان و شکل جلب می کند: کلمه چیست؟ چه ارتباطی با زبان دارد چگونه کلمه می تواند جسم شود؟ چنین پرسش‌های الهیاتی بر تصاویر مادی نویسندگان قرون وسطی، اشکال ساختاری که شکل نوشتاری آنها را می‌دهد و حتی ایده‌های آن‌ها درباره خود زبان را آزار می‌دهد.

کریستینا ماریا سروونه در «شعر تجسم» به بررسی آثار نویسندگان قرن چهاردهمی می پردازد که به جای نزدیک شدن به راز تجسم از طریق همذات پنداری عاطفی با اشتیاق، تصمیم گرفتند تا مفاهیم فکری تجسم را در قالب های شعری و بلاغی بررسی کنند. سروون استدلال می‌کند که شاعرانگی تجسم، زمینه‌ای برای کار بر روی مفاهیم فلسفی و کلامی زبان می‌شود، در مقطعی از زمان که انگلیسی میانه به‌عنوان رسانه‌ای مشروع، در صورت اعتراض، برای بیان الهیات ظاهر می‌شد.

در اشعار مختصر و روایات پیچیده، نویسندگان انگلیسی اواخر قرون وسطی از جمله ویلیام لنگلند، جولیان از نوریچ، والتر هیلتون، و نویسنده ناشناس منشور مسیح، رابطه بین خدا و بشریت را نقطه جهشی برای تأملات خود در مورد طبیعت قرار دادند. زبان و اندیشه، انحراف بین امر عینی و انتزاعی، رابطه پیچیده بین بازیگری و هستی، کاری که خود شعر در زمان و در طول زمان انجام می دهد، و معنای نهفته در قالب های شعری. در جایی که نوشته‌های اختصاصی مصائب بر آسیب‌پذیری و رنج بدن جسمانی تمرکز می‌کرد، این متون جهش‌های تخیلی داشتند، مانند زمانی که بدن مسیح را به‌عنوان یک زنبق یا کلام مکتوب به تصویر می‌کشند. شعرهای تجسمی آنها مکرراً توجه را به این واقعیت جلب می کند که در الهیات و شعر، امور را شکل می دهند.