خرید و دانلود نسخه کامل کتاب White Boys, White Noise: Masculinities And 1980s Indie Guitar Rock (Ashgate Popular and Folk Music Series)

توضیحاتی در مورد کتاب

مردانگی های مستقل تا چه حد ساخت تاریخی موسیقی راک را به عنوان پدرسالارانه به چالش می کشند؟ این سوال کلیدی توسط متیو بنیستر مطرح شده است که شامل بررسی عمیق گیتار راک مستقل در دهه 1980 به عنوان تولید فرهنگی و تاریخی خاص مردان سفیدپوست است. بانیستر از طریق تجزیه و تحلیل متنی گفتمان‌های موسیقی و انتقادی، اولین مطالعه کتابی درباره مردانگی و قومیت را در زمینه موسیقی گیتار مستقل در «صحنه‌های» ایالات متحده، بریتانیا و نیوزلند ارائه می‌کند. بنیستر استدلال می‌کند که نظریه‌پردازی‌های گذشته در مورد مردانگی (سنگ) تمایل داشتند انواع انحرافات طبقه کارگر و ماچیسمو فیزیکی را به عنوان «مردان حصیری» معرفی کنند، و مردانگی را بیش از حد به عنوان «مردانی که بد رفتار می‌کنند» ساده‌سازی می‌کنند. چنین رویکردهایی روش‌هایی را که قدرت مردانه در فرهنگ نه تنها از طریق بازنمایی بلکه از طریق گفتمان فکری و نظری بیان می‌شود، رد می‌کند. او با قرار دادن مجدد ایندی در زمینه تاریخی/فرهنگی هنر راک، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان قدرت مردانه را از طریق فرهنگ بالا، آوانگارد، بوهمیایی و نظریه زیبایی‌شناختی بازگو کرد: قانون‌گرایی، نفی (آدورنو)، انفعال، فضول‌گرایی و اردو (اندی) وارهول و زیرزمینی مخملی) و بدوی گرایی و نوزاد گرایی (لستر بنگز، سایمون رینولدز). در همین راستا، او همچنین تأثیر فروید را بر نظریه فرهنگی ارزیابی می‌کند و استدلال می‌کند که معکوس کردن مفاهیم دوتایی از جنسیت با مرتبط کردن مردانگی با زنانگی منفعل اساسی، دوگانگی مردسالارانه را تداوم می‌بخشد. بنیستر با تکیه بر تجربیات خود به عنوان یک نوازنده مستقل، طیف وسیعی از هنرمندان مستقل از جمله اسمیت ها، عیسی و مری چین، ولنتاین خونین من و Go-Betweens را بررسی می کند. از ایالات متحده، R.E.M.، Replacements، Dinosaur Jr، Husker Du، Nirvana و هاردکور؛ و از NZ، Flying Nun، از جمله Chills، The Clean، Verlaines، Chris Knox، Bailter Space، و Bats، تداوم گسترده ای را بین این صحنه های ظاهراً متفاوت، از نظر جنسیت، تئوری زیبایی شناختی و رویکردهای تاریخ موسیقی عامه پسند نشان می دهد. . نتیجه کتابی است که سؤالات مهمی را در مورد چگونگی بررسی جنسیت در فرهنگ عامه و درجه ای که فرهنگ های جایگزین می توانند بازنمایی های غالب از جنسیت را نقد کنند، مطرح می کند.