خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Music and the Irish Literary Imagination

توضیحاتی در مورد کتاب

هری وایت تأثیر موسیقی را در توسعه تخیل ادبی ایرلندی از سال 1800 تا امروز بررسی می کند. او موسیقی را به عنوان دغدغه ای می شناسد که از شعر توماس مور در اوایل قرن نوزدهم سرچشمه گرفته است. او استدلال می کند که این مشغله به طور قطعی بر تلاش مور برای ترجمه «معنای» موسیقی ایرلندی به شعر تأثیر گذاشت و همچنین تأثیر قابل توجه مور بر توسعه رمانتیسیسم موسیقی اروپایی، مانند موسیقی برلیوز و شومان، را نشان داد. وایت سپس بررسی می کند که چگونه این مشغله بعداً توسط W.B. ییتس که شعرش با موسیقی به عنوان حضور رقیب زبان آغشته شده است. این کتاب در خوانش‌هایش از ییتس، سینج، شاو و جویس استدلال می‌کند که این آگاهی موسیقایی خیره‌کننده تأثیر عمیقی بر تخیل ادبی ایرلندی گذاشته است، تا جایی که شعر، داستان و درام می‌توانند به‌عنوان همبستگی ژانرهای موسیقی عمل کنند. اگرچه ییتس بر شرایط مترادف گفتار و آواز در شعر خود اصرار داشت، سینج، شاو و جویس به صراحت اپرا را به‌ویژه به‌عنوان یک نمونه اولیه عمومی برای کار خود معرفی کردند. آموزش موسیقی رسمی و تمایلات اولیه سینژ به عنوان آهنگساز، درک شاو از خود به عنوان جانشین طبیعی واگنر، و جذب نه چندان چشمگیر جویس از مجموعه‌ای از تکنیک‌های موسیقی در داستان‌های او در این مطالعه به عنوان عناصر سازنده (و نه اتفاقی) ارتقا یافته است. در توسعه نوشتار مدرن ایرلندی. موسیقی و تخیل ادبی ایرلندی همچنین رهایی بکت از شرایط ظالمانه کلمات به طور کلی (و جویس به طور خاص) را از طریق عاملیت موسیقی در نظر می گیرد و استدلال می کند که حضور پررنگ مندلسون، شوپن و یانچک در آثار برایان فریل. به همین ترتیب برای نمایشنامه‌سازی فریل از تجربه ایرلندی پس از بکت ضروری است. کتاب با خواندن سیموس هنی پایان می‌یابد، که در آن دل مشغولی شاعر به ارزآوری فرم‌های ادبی تثبیت‌شده برای روشن کردن حس همیشگی هینی از شعر به عنوان موسیقی است.