خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نقش‌ آفرینی مردم و رهبری امام (ره) در دفاع مقدس

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش‌ آفرینی مردم و رهبری امام (ره) در دفاع مقدس :

در آغاز جنگ، نیروهای مسلح اوضاع جنگ را با آقای بنی صدر در میان می گذارند که آیا توان جنگیدن دارید و در یک فضای ناامیدکننده با ایشان صحبت می کنند. خب نیروهای مسلح ما آن زمان به خاطر مسائل انقلاب خیلی محذوریت ها داشتند. آنها ابراز ضعف می کنند و می گویند یک هفته حداکثر ما در خوزستان می توانیم مقابل عراق مقاومت کنیم و از این قبیل بحث های از سر ناامیدی؛ البته حجم حمله ی عراق هم بسیار سنگین بود. رهبر انقلاب اسلامی در بیانات در ارتباط تصویری با شرکت کنندگان در آئین تجلیل از پیشکسوتان دفاع مقدس (//) درباره اهمیت پرداختن به تاریخ دفاع مقدس و افزایش معرفت عمومی به آن فرمودند: «هر چه از لحاظ زمان از دفاع مقدّس دور می شویم، از لحاظ معرفت باید به دفاع مقدّس نزدیک تر بشویم؛ چرا؟ چون تحریف در کمین است، دستهای تحریف گر در کمینند. دست تحریف، این بخش پُردرخشش تاریخ ما را ممکن است مخدوش کند؛ لذا بایستی کار کنیم، معرفت ما بایستی زیاد بشود.» در اینجا به موضوعاتی مانند نقش تعیین کننده نیروهای مردمی در دفاع مقدس، اهمیت قاطعیت امام (ره) در تصمیمات مهم جنگ، تدبیر و عقلانیت در عرصه های دفاع مقدس و… اشاره می شود.

استفاده گسترده از نیروهای مردمی در جنگ

از ابتدای جنگ عمده ی دفاع بر عهده ی نیروهای مردمی بود، چون سازمان مسلح جمهوری اسلامی اعم از ارتش و سپاه؛ یعنی ماشین جنگی ایران در زمان آغاز تجاوز رسمی عراق، توان لازم برای مقابله ی جدی با آن هیولای عجیب غریب را نداشت. آن زمان عراق، ارتش اوّل اعراب بود. اگر مردم نبودند قطعاً ماشین جنگی ما به تنهایی به توفیق خاصی دست پیدا نمی کرد.

از همان اوّلین روز جنگ کسی نبود که از نیروهای مردمی استفاده کند. خود پاسداران و ارتشیان حاضر در میدان، داوطلب بودند؛ یعنی بخشی از ارتشی های در منطقه داوطلبانه آمده بودند. سازمان های رزمشان هنوز رسماً وارد جنگ نشده بود و این ها خودشان داوطلبانه آمده بودند. البته نباید این را انکار کرد که بخشی از سازمان رزم ارتش به صورت رسمی داشت وظیفه اش را انجام می داد؛ امّا تهاجم این قدر بزرگ بود که تناسبی با میزان حضور سازمان های نظامی و رسمی نداشت. این مردم بودند که ماجرا را اداره کردند.

امّا اینکه چرا نیروهای مردمی به ارتش سپرده نشد، به دلیل محدودیت های ارتش بود. نیروهای مردمی بچه های جوان انقلابی بودند که غالباً پرشور و مقداری خارج از چهارچوب های متعارف بودند. با این ها باید تعامل می شد و آن زمان این توان در ارتش نبود. ارتش به عنوان یک ماشین کلاسیک نظامی وظایفش تعریف شده و چهارچوب های آهنین دارد، ولی آن زمان چنین قابلیتی نداشت و این جوانان پرشور را محدود می کرد. توانش در ارتش نبود و گمان می رفت که اگر به ارتش سپرده شود ممکن است که باعث تضعیف این شور و هیجان عمومی شود. بنابراین به سپاه واگذار شد تا آزادتر با این بچه ها و نیروهای داوطلب برخورد کند و دستش هم بازتر بود، چون سپاه آن موقع یک نیروی غیرکلاسیک و شبه نظامی به حساب می آمد و دستش بازتر بود.

قاطعیت امام و تصمیمات حضرت امام در روند جنگ

یک نمونه از آغاز جنگ و یک نمونه از پایان جنگ می گویم. در آغاز جنگ، نیروهای مسلح اوضاع جنگ را با آقای بنی صدر در میان می گذارند که آیا توان جنگیدن دارید و در یک فضای ناامیدکننده با ایشان صحبت می کنند. خب نیروهای مسلح ما آن زمان به خاطر مسائل انقلاب خیلی محذوریت ها داشتند. آنها ابراز ضعف می کنند و می گویند یک هفته حداکثر ما در خوزستان می توانیم مقابل عراق مقاومت کنیم و از این قبیل بحث های از سر ناامیدی؛ البته حجم حمله ی عراق هم بسیار سنگین بود. بی تعارف مقداری ترس به وجود آورده بود. آن ها پرسیده بودند که آیا می شود کار خاصی کرد یا به سرعت وارد کانال های دیپلماتیک شویم. آقای بنی صدر هم گفته بود جواب این سؤال را باید بروید از امام بپرسید و با ایشان مطرح کنید.

روز پنجم مهرماه قرار می شود که دیداری با امام باشد. آقای بنی صدر هم صبحش امام را می بیند و به بهانه ی دیدار با آقای ضیاءالحق فرار می کند که در جلسه حضور نداشته باشد. فرماندهان نیروهای مسلح و نیروهای دولت آقای رجایی در جلسه همان بحثی که با آقای بنی صدر کرده بودند را با امام مطرح می کنند. بحثی مبنی بر اینکه توان مقابله با ارتش عراق نیست. امام هم بیانات پرشور و هیجان انگیزی در آن جمع مطرح می کنند. جالب است در حالی که تمام فرماندهان و مسئولین ابراز می دارند که ما نمی توانیم بجنگیم، امام با قاطعیت می گویند که این حرف ها نیست و باید جنگید؛ ما وظیفه داریم که تا جان در بدن داریم از کشور دفاع کنیم؛ بروید جلو و این حرف ها را بگذارید کنار؛ این قصه ها و توجیهات و آمارها اینجا به کار نمی آید و قصه اند؛ بفرمایید حرکت کنید.

تقریباً می شود گفت مبدأ مدیریت جنگ از همین پنج مهر است. در حالی که دشمن در این پنج روز صدها کیلومتر در عمق خاک ما پیشروی کرده بود، تدبیر ویژه ای برای مقابله با دشمن اتخاذ نشده بود. با توجه به بی خردی که آقای بنی صدر انجام داد و به نیروها گفته بود که نمی شود مقاومت کرد؛ امّا با نهیب امام نیروهای مسلح خودشان را جمع می کنند و وارد میدان می شوند. حتی