خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Role of Transcription in Jazz Improvisation: Examining the Aural-Imitative Approach in Jazz Pedagogy (PhD Dissertation)

توضیحاتی در مورد کتاب

نوازندگان جاز به طور سنتی بداهه نوازی جاز را با رونویسی از دیگر نوازندگان مورد تحسین خود به منظور جذب، جذب و حفظ عناصر سبک مهم جاز یاد می‌گرفتند. در واقع، بسیاری از نوازندگان مشهور جاز به اهمیت رونویسی به عنوان بخشی از آموزش جاز خود شهادت داده اند. در اواخر دهه 1960، جاز به طور فزاینده ای به عنوان یک ژانر قانونی آمریکایی در دانشگاه مورد پذیرش قرار گرفت. همانطور که برنامه‌های مطالعات جاز در کالج‌ها و دانشگاه‌ها رسمی‌تر شد، روش‌ها و مواد فراوانی از این روش پیروی کردند. اخیراً منتقدان این برنامه‌ها ادعا می‌کنند که بسیاری از رویه‌ها، روش‌ها و مواد مورد استفاده سنت شنیداری- تقلیدی را کنار گذاشته‌اند. این مطالعه استفاده کنونی و قابلیت دوام روش‌های آموزش جاز آینده را بر اساس روش‌های شنیداری تقلیدی بررسی می‌کند.

چهل و یک دانشکده جاز از دانشگاه‌ها و کالج‌های سراسر ایالات متحده در فرآیند مصاحبه شرکت کردند. برای به دست آوردن پاسخ ها از یک نظرسنجی پرسشنامه پایان باز استفاده شد. از هر کدام یک سری سوال پرسیده شد که مستقیماً با رونویسی مرتبط بود. پاسخ ها از طریق نوار کاست ضبط شد و کلمه به کلمه رونویسی شد. علاوه بر این، از چهار معلم موسیقی در مدارس چهار مدرسه برای نابینایان یک سری سوالات مشابه پرسیده شد. پاسخ‌های مصاحبه‌های آن‌ها از نظر شباهت‌ها و تفاوت‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج نشان می‌دهد که روش‌های فعلی حاوی نمایش شنیداری کافی نیستند و رونویسی می‌تواند جایگزین مناسبی برای روش‌های فعلی باشد. یک سیستم عملی مبتنی بر پارادایم رونویسی می تواند و او توسعه یابد. فناوری‌های دیجیتال کنونی و پیشرفت‌های اینترنتی ممکن است به تسهیل روش‌شناسی مبتنی بر رونویسی کمک کنند. برخی از ضبط‌ها و سولوها به عنوان «شاهکارهایی» شناخته شده‌اند که شایسته رونویسی و مطالعه هستند. بینش‌های به‌دست‌آمده از مدرسه برای نابینایان نشان می‌دهد که برخی از جنبه‌های موسیقی را می‌توان از دیدگاه شنوایی محور به بهترین نحو به‌دست آورد.