خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جوجه را آخر پاییز می شمارند!

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

روایتی از امام موسی بن جعفر (ع) نقل شده که عمل خیر فراوان را، کثیر نپندارید؛ زیرا معلوم نیست که این عمل را سالم به آخر برسانیم. به قول حافظ:

بر عمل تکیه مکن خواجه که از روز ازل تو چه دانی قلمِ صنع به نامت چه نوشت

از طرفی هم نباید به خود مغرورانه جرأت تکرار گناه داد؛ چون ممکن است در آینده در وجود بنده گنهکار حالت شرمندگی پیدا شود و در سرّ ضمیر خود با خدا رابطه ای ایجاد کند و توبه نماید؛ همان توبه ای که بعد از گناه وجهه آخرتی گناه را عوض می کند. قرآن می فرماید: مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِک…؛[۱] کسانی که توبه کردند و ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، خداوند سیئات آنها را به حسنات مبدّل می کند.

به نظر می آید سیئه یعنی آن اثر بد گناه و آن کدورتی که در باطن پدید آمده است و به سبب توبه و شرمندگی بعد از گناه (که سیئه و بدی و پلیدی است) از بین می رود؛ مثلا در قضیه کربلا، شاید اگر حر ابن یزید ریاحی می گذاشت امام حسین (ع) برگردد، ماجرا به شهادت امام و یارانش منتهی نمی شد و توبه حرّ و شرمندگی و حال معنوی او اگر در خانه می نشست به دست نمی آمد؛ بلکه این صفا را در کربلا پیدا کرد و پس از توبه، سیئات او به حسنات مبدّل شد. به قول حافظ:

یعنی عاقبت کار معلوم نیست و نمی توان گفت که حتما شیخ تسبیح به دست عبادتگزار به بهشت می رود و رند شرابخوار به جهنم. البته نمی خواهیم به گناهکار دل و جرأت بدهیم که او با آن نمازخوان فرقی ندارد؛ بلکه می گوییم آینده و عاقبت کار نامعلوم است. قرآن می فرماید قضاوت را