خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Time Frames: Japanese Cinema and the Unfolding of History

توضیحاتی در مورد کتاب

تا سال 1951، زمانی که راشومون کوروساوا برنده جایزه شیر طلایی بهترین فیلم جشنواره ونیز شد، سینمای ژاپن از توزیع جهانی و گفتمان بین المللی درباره فیلم جدا بود. پس از این اتفاق تاریخی اما دیگر نمی شد سینمای ژاپن را نادیده گرفت. در تایم فریم ها، اسکات نایگرن بررسی می کند که چگونه نقد و تاریخ فیلم ژاپنی در داخل و خارج از ژاپن، قبل و بعد از راشومون نوشته شده است. او به این پرسش اصلی می پردازد که منتقدان و مورخان در بررسی سینمای این کشور چه و چه ژاپنی را مورد توجه قرار می دهند – موضوعی که با فرضیات مربوط به خلوص فرهنگی، تصاحب ژاپن از ایده ها و فناوری های غربی، و وجود غرب و مستشرق غیرغربی. نایگرن ماهرانه از جشنواره مهم 1951 به عقب و جلو حرکت می کند، اختراع تاریخ فیلم ژاپنی به عنوان شیوه ای انضباطی از دانش را دنبال می کند. تحلیل او شامل موضوعاتی مانند پیکربندی مجدد فیلم های قبل از جنگ در پرتو شناخت پس از جنگ، کاربرد نظریه روانکاوی در هنر و فرهنگ ژاپن، و تلاقی کانجی و سینما است. او کتیبه تاریخی ژاپن دهه 1950 را «عصر طلایی فیلم اومانیستی»، شناسایی موج نوی ژاپنی و پیامدهای دسته‌بندی فیلم ژاپنی از طریق قیاس با دیگر سینماهای ملی می‌داند. نیگرن با آوردن بحث به استقبال ژاپن از پست مدرنیسم، به ظهور ویدیوآرت و انیمه و پایان تاریخ فیلم ژاپن به عنوان مفهومی معنادار در ظهور اینترنت و جهانی شدن نگاه می کند. نایگرن مبادلات خلاقانه میان رسانه‌های آمریکای شمالی، اروپایی و آسیایی را برجسته می‌کند، فیلم ژاپنی را در مرکز این گفتمان قرار می‌دهد و در نهایت، نقش جهانی آن را به‌عنوان یک رسانه فرهنگی که قادر به تغییر نظریه است، آشکار می‌کند. اسکات نایگرن دانشیار مطالعات فیلم و رسانه در دانشگاه فلوریدا است.