خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نشانِ علمِ واقعی

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

در واقع، علم باید دارای اثر باشد. اگر منِ نوعی این را نپذیرفته باشم، این مفهوم، ماورائی ندارد و کاشف از ماورائی نخواهد بود. اگر در ظرفی، زهر واقعی وجود داشته باشد و کسی بگوید از آن بنوش حتی به زور هم که باشد چنین کاری نمی کنیم؛ چون یقین داریم که این زهر کشنده است، ولی اگر شک داشته باشیم یا برخلاف آن علم داشته باشیم آن را می نوشیم. پس علم باید کاشف باشد و کاشف آن یقین است و یقین، عمل را در پی دارد. مثلاً روی منبر می گویم «دروغ حرام است» یا «اگر کسی دروغ بگوید از دهانش بوی تعفّن می آید» یا «دروغ گو را در جهنّم، عذاب می کنند» و امثال این جملات. این حرف ها را به دو شکل می توان بیان کرد. یک موقع کسی این حرف­ها را می زند که پشت پرده را می بیند؛ جهنّم را می بیند. بهشت را می بیند. خدا را می بیند و خلاصه این مسائل را حق می داند و یک موقع کسی این حرف ها را می زند، امّا این مفاهیم را فقط به ذهن می آورد؛ در حالی که خودش یقین و باور ندارد. آنچه از علوم در نزد ما هست نوعاً از سنخ این علوم مفهومی است. ما در مدرسه با این مفاهیم سروکار داریم. عرفان می خوانیم، مفهوم است. فلسفه می خوانیم، مفهوم است. اخلاق می خوانیم، مفهوم است؛ هر چه می خوانیم مفاهیم است. این