خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل در فراق امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام گاه مشتاقانه از زمان ظهور آخرین حجّت خدا صحبت می کند و به حال کسانی که آن زمان را درک می کنند، رشک می برد و می فرماید: فطوبی لمن أدرک ذلک الزّمان.

خوشا به حال کسی که آن زمان را دریابد. گاه نیز عاشقانه آرزوی درک زمان آن حضرت را می کند و می فرماید: و لو أدرکته لخدمته أیّام حیاتی. اگر زمان[ظهور] او را درک می کردم همه عمرم را در خدمتش می گذراندم. و گاه با مشاهده شرایط غیبت آن حضرت از خود بی خود شده و سیل اشک از دیدگان جاری می سازد: «سُدَیر صیرفی» می گوید: به همراه «مفضّل»، «ابوبصیر» و «ابان» خدمت امام صادق علیه السلام رسیدیم و دیدیم که آن حضرت بر روی خاک ها نشسته جامه ای خیبری، بی یقه و آستین کوتاه بر تن کرده و همانند مادر فرزند مرده در حال گریه و زاری است. سراسر وجود او را حزن و اندوه فرا گرفته بود؛ آثار غم و اندوه در صورتش ظاهر گشته بود؛ رنگ چهره او به کلّی دگرگون شده بود، سیل اشک از دل پر خون و قلب پر التهاب او برخاسته بود و بر گونه هایش فرو می ریخت و در این حال این گونه زمزمه می کرد: سیّدی غیبتک نفت رقادی و ضیّقت علیّ مهادی، و ابتزّت منّی راحه فؤادی…ای آقا و سرور من! غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده، عرصه را بر من تنگ نموده و آسایش و آرامش را از قلبم گرفته است. سدیر می گوید: هنگامی که امام صادق علیه السلام را این چنین پریشان دیدیم، دل هایمان آتش گرفت و هوش از سرمان پرید که چه مصیبت جانکاهی برای حجّت خدا روی داده و چه فاجعه اسفباری بر او وارد شده است.

عرض کردیم:ای فرزند بهترین خلایق! چه حادثه ای بر شما روی آورده که این چنین سیل اشک از دیدگانتان فرو می ریزد و اشک چون باران بهاری بر چهره تان سرازیر می