خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل عوامل موثر در کاهش تعارض های زناشویی و افزایش پایداری خانواده و بهبود روابط همسران

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

مطالعات نشان می دهد که یکی از علل اساسی و مشترک مراجعه مردم به زوج درمانی، مشکلات ارتباطی زوجین است. خانواده درمانگران بر این باورند که تغییر الگوهای ارتباطی در مقایسه با دیگر عوامل تأثیرگذار در ناسازگاری زناشویی، فراوانی بیشتری دارد. الگوهای ارتباطی سالم و سازنده، یکی از مهم ترین عوامل رضایتمندی زناشویی، و الگوهای ارتباطی معیوب، یکی از علل ایجاد مشکلات زناشویی و نارضایتی شمرده شده است. مطالعات نشان می دهد که عوامل مختلفی از جمله عوامل محیطی، هنجارهای فرهنگی، تربیت خانوادگی، نقش های جنسیتی همسرانوبه خصوص تعهدات اخلاقی و باورهای مذهبی افراد، در شکل گیری الگوی ارتباطی سالم دخیل است. مؤلفه مذهب، اخلاق و معنویت از مهم ترین عوامل در شکل گیری الگوی ارتباطی سالم در میان آحاد جامعه و به خصوص در روابط همسران است. تعهد به ضوابط اخلاقی و حقوقی از عوامل اساسی در بهبود الگوی ارتباطی سالم و بخشی از عواملی است که در رضایت از زندگی و استحکام خانواده تاثیر دارد. محققان بر این باورند که التزام به هنجارهای اخلاقی و به ویژه، ایجاد اعتماد متقابل، ایجاد امنیت روانی برای یکدیگر، صداقت، وفاداری به یکدیگر، بستر سازی و تلاش در راستای رشد اجتماعی یکدیگر از عوامل اساسی در شکل گیری ارتباط سالم و رضایت از زندگی است. تعهد به لوازم همسری، خلق و خوی اخلاقی و پسندیده، صمیمیت، اعتماد متقابل، عشق، مثبت گرایی و ایفای صحیح نقش همسری، از عوامل رضایت زناشویی و روابط همسری است. خود ابرازگری، به عنوان مولفه مهم صمیمیت، شامل بیان احساسات، نگرش ها و تجارب صمیمان خود به شریک زندگی بوده و به اعتماد دوجانبه و ایمنی بخش در روابط زناشویی منجر می شود. مطالعات نشان داده که خودابراز گری، رابطه مثبتی با رضایت زناشویی دارد و نقص در مهارت های ارتباطی از عوامل ایجاد مشکلات زناشویی است. دین و آموزه های اخلاقی را بهترین عامل ثبات و پایداری در ازدواج و زندگی زناشویی می دانند، زیرا عمل به باورهای دینی و اخلاقی، موجب افزایش مشارکت کلامی، افزایش میزان شادکامی، رعایت مسئولیت های خانوادگی وکاهش چشمگیر تعارض ها و اختلافات زناشویی شده، در نهایت، سبب فزونی رضایت زناشویی می شود. باورها و پایبندی مذهبی[۱] و رعایت اخلاق دینی، تاثیر بسیار زیادی در سازگاری زوجین و رضایتمندی آنان دارد. همچنین رفتار دینی و اخلاقی عاملی بسیار قوی در جلو گیری از طلاق و تعارض های زناشویی است. لامبرت و دولاهیت در نتیجه مطالعات و پژوهش های خود به نکته اشاره دارند که باورهای مذهبی و رعایت اخلاق دینی، از طریق حل تعارض، پیشگیری از وقوع مشکل و ایجاد آشتی در روابط همسران، به بهبود روابط کمک می نماید. با تعمق و دقت در مطالعات مختلف در این زمینه، می توان نتیجه گرفت که اثرگذاری باورهای دینی و تعهدات اخلاقی بر ارتباطات زوجین، به ماهیت و حقیقت دین بر می گردد، زیرا دین یک نیروی روان شناختی است که می تواند روی نتایج زندگی انسانی تأثیر گذارد. دین یک سیستم اعتقادی سازمان یافته است که شامل ارزش های اخلاقی و معنوی، آیین ها، عبادت ها، اعتقاد به خداوند و یا یک نیروی بالاتر، کتاب ها و آموزه های آسمانی است. مذهب، دستورات و استانداردهایی برای زندگی خانوادگی فراهم می کند و از تعارض های آنان کاسته و انسجام بیشتری در شخصیت و رفتارهای بیرونی آنان به وجود می آورد.

یکی از مصادیق مهم و اساسی باورهای دینی و تعهدات اخلاقی و التزام به آموزه های آسمانی، رعایت عفت، حجاب، عدم اختلاط با نامحرم و کنترل نگاه و مدیریت آنان در رابطه با جنس مخالف است. التزام زن و مرد به هنجارهای اخلاقی و جنسی در روابط اجتماعی و فردی، زمینه بسیاری از چالش ها و بی اعتمادی را سدّ می نماید. زمینه بسیاری از خیانت های جنسی و روابط فرازناشویی ریشه درعدم رعایت هنجارهای اسلامی در روابط بین فردی با جنس مخالف است. مجاورت و نزدیکی مکانی موجب ارتباط مکرر می شود و ارتباط بین فردی مکرر معمولاً به جاذبه می انجامد. اگر این مجاورت و ملاقات های مکرر همراه با تبادل عاطفی باشد، دلبستگی عاطفی نیز به وجود می آید. دلبستگی عاطفی در زنان به دلیل قوی بودن عواطف در آنان، مضاعف خواهد بود. [۲]اگر چنانچه افراد در معرض ارتباط با جنس مخالف باشند ممکن است زمینه برای کاهش حساسیت به جنس مخالف و پاکدامنی زنان و مردان ایجاد گردد. رعایت چارچوب ها در روابط زن و مرد نه تنها به پیشگیری از آسیب روانی زنان کمک می کند بلکه در سلامت اخلاقی و خانوادگی او اثر مثبت دارد. محیط مختلط می تواند حساسیت زنان و مردان راآرام آرام نسبت به جنس مخالف تغییر دهد و نوعی بی مبالاتی را ترویج کند. اختلاط زن و مرد می تواند زمینه های بی اعتمادی و خیانت را در خانواده ها افزایش دهد. اختلاط زن و مرد (به انحاء مختلف)در محیط های عمومی و غیره و با توجه به محرک های پرجاذبه ای که دو جنس به طور طبیعی برای ورود به دنیای یکدیگر دارند، آبشخور بسیار مناسبی برای رشد تمایلات شهوانی و کامجویی های حرام و زمینه بی رغبتی به همسر خواهد شد. وقتی یک زن و یا یک مرد به طور مکرر با جنس مخالف ارتباط و یا گفتگوی کلامی دارد و در موارد زیادی نیز حدود شرعی و اخلاقی در گفتگوها و ارتباطات رعایت نمی شود، قطعا احساس نیا