خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی شامل ۲۱ اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیماری دنیاطلبی :

یکی از بیماری های روحی، دنیاطلبی است. دنیاطلبی را دو گونه می توان تفسیر کرد: یکی دنیایی که عبارت است از طبیعت عظیمی که خدای متعال خلق کرده و در اختیار انسان قرار داده است. همه این مواهبی که خدا در عرصه گیتی آفریده دنیا را تشکیل می دهد. اولش عمر خود ماست. درآمدهای دنیوی، فرزند، مال، منابع طبیعی، آب ها، ذخایر معدنی، همه این ها دنیا هستند و اجزای زندگی این جهانی ما را تشکیل می دهند. که این ها همه خوب است و آیاتی در قرآن می فرماید:

خَلَقَ لَکمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً^[۱]

همه آن چه را (از نعمتها) در زمین وجود دارد، خداوند برای شما آفریده است.

آیاتی که می فرماید از این نعمت ها به خوبی استفاده کنید و نعمت های الهی را بر خود حرام نکنید. وحتی از آن به خیر یاد نموده است.^[۲] تمام ادیان الهی بهره برداری از این دنیا را برای انسان مباح دانسته اند. امام صادق (ع) فرمود:

نِعْمَ الْعَوْنُ الدُّنْیا عَلَی الْآخِرَه^[۳]

دنیا کمک کننده خوبی برای آخرت می باشد.

و یک دسته ازمعارف اسلامی دنیا را ریشه گناهان به حساب می آورد.

از جمع بندی این دو دسته از آیات و روایات استفاده می شود که اصل دنیا سفره الهی است برای بشر، لکن حدود و ضوابط و قواعدی برای آن مطرح است و یک منطقه ممنوعه ای دارد.

دنیای ممدوح این است که انسان از این مائده و موهبت الهی آنچنان که ضوابط الهی دستور داده بهره برداری نماید. آن وقت، هم خود بهره می برد و هم دیگران.

عبدالله ابن ابی یعفور می گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم:

إِنَّا لَنُحِبُّ الدُّنْیا فَقَالَ لِی تَصْنَعُ بِهَا مَا ذَا قُلْتُ أَتَزَوَّجُ مِنْهَا وَ أَحُجُّ وَ أُنْفِقُ عَلَی عِیالِی وَ أُنِیلُ إِخْوَانِی وَ أَتَصَدَّقُ قَالَ لِی لَیسَ هَذَا مِنَ الدُّنْیا هَذَا مِنَ الْآخِرَه^[۴]

ما دنیا را دوست می داریم به من فرمودند با محبت دنیا می خواهی چه کار بکنی، گفتم: می خواهم ازدواج کنم و حج به جا بیاورم و به خانواده ام کمک کنم و به برادران خود بخشش کنم و صدقه بدهم، امام فرمودند: اینها از مسائل دنیا نیستند این گونه اعمال مربوط به آخرت می باشند.

دنیای مذموم آن است که انسان دنیایی را که خداوند برای همه قرار داده فقط برای خود بخواهد و سهم خود را از دیگران افزون تر بخواهد و حقوق دیگران را نادیده انگارد و یا دلبستگی به آن پیدا کند. این دلبستگی به مقتضای «حُبُّ الشَّی ء یعمی و یصم» انسان را کر و کور می کند و برای به دست آوردن آن هیچ خط قرمزی را رعایت نمی کند. در نتیجه این دنیا می شود دنیای مذموم.^[۵]

قرآن دنیای مذموم را دنیایی می داند که مانع آخرت طلبی شود:

إِنَّ الَّذِینَ لا یرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَیاهِ الدُّنْیا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِینَ هُمْ عَنْ آیاتِنا غافِلُونَ* أُولئِک مَأْواهُمُ النَّارُ بِما کانُوا یکسِبُونَ^[۶]

آنها که ایمان به ملاقات ما (و روز رستاخیز) ندارند، و به زندگی دنیا خشنود شدند و بر آن تکیه کردند، و آنها که از آیات ما غافلند* (همه) آنها جایگاهشان آتش است، بخاطر کارهایی که انجام می دادند!

به عبارت دیگر، هرچه از دنیا برای دنیاست، زیان است و منفی و هرچه از دنیا برای آخرت است، مفید.

استاد مطهری در این باره می فرماید:

در باب دنیا نمی توا