خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل چرایی قبله

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چرایی قبله :

اگر کعبه به منزله خانه جسمانی خداوند بود، یا بسان مکانی که حضرت حق در آن حلول می کند؛ با جسم بودن خداوند سازگار می نمود! حال آنکه براساس آیات قرآن و اسناد تاریخی در باب ساختن کعبه، مکه نمادی از برکات الهی، هدایت بشر^[۱] و محل اجتماع^[۲] برای عبودیت حضرت حق تلقی شده است. خداوند متعال با افاضه خیر فراوان بر این مکان، «رزّاقیت» خود را به نمایش درآورد^[۳] و با ارائه این حقیقت که آنجا محلی برای وصول به مقام قرب الهی است، چگونگی سلوک بندگی را برای هدایت جهانیان به تصویر کشید.

چنان که با تعیین یک سلسله اعمال تشریعی در ایام خاص، کیفیت سیر عبودی را به انسان ها خاطرنشان ساخت و آموخت که آدمی باید از نفس خود، هجرت کرده، با پاک سازی درون از هرگونه آلودگی، تعلّق، رنگ و هیئت غیرخدایی و با اخلاص، اقبال و توبه خاص، به مقام قرب ربوبی باریابد.^[۴] علاوه بر آن، خانه خود را نشانگر مقام ابراهیم، حرم امن و حج توانمندان تلقی فرمود که هر یک، نشان دهنده عظمت مقام حضرت حق است. در واقع چه نشانی گویاتر و رساتر از اینکه هر سال میلیون ها انسان در این مکان گرد آمده و با انجام دادن مناسک و اعمالی، عبودیت در پیشگاه خداوند را به نمایش گذارند. این خود برای دیگر مردمان نیز بیدارگر و تحوّل آفرین است.^[۵]

خداوند، دستور ساخت این خانه را صادر فرمود تا به عنوان قبله در نماز، در کشتن گوسفندان و در مواجهه اموات، یادآور خویش به مردم باشد. علاوه بر آنکه همه دل های به ظاهر متفرق را به یک سو جمع کرده است تا روح توحید و یکی بودن را در آنها بپروراند و به واسطه آن، دین خود را زنده و پایدار سازد.^[۶]

پس در تمام این تحلیل ها، هیچ غرض جسمانی و مادی نهفته نیست تا ساختن کعبه با جسم نبودن خدا ناسازگار باشد؛ بلکه هدف از برپایی چنین مکان شریفی، چیزی جز قرار دادن نماد و نشانی از حقایق معنوی و فرامادی نیست.

چرایی استقبال

استقبال یا رو به قبله کردن در نماز، اسرار و حکمت هایی دارد. برخی از حکمت های عرفانی، سیاسی و اجتماعی آن عبارت است از:

۱- کعبه زمینی و جسمانی، نمادی از توجّه به کعبه حقیقی است که مرتبه ای فراتر از عوالم جسمانی دارد. آیه اللّه حسن زاده آملی در این باره می نویسد: « [در نماز] توجه به کعبه حقیقی می نمایی که عبارت از دل است که در عالم بدن انسان به منزله «کعبه» است، و به منزله «بیت المعمور» است در آسمان چهارم و به منزله عرش است».^[۷]

۲- کعبه از آن جهت که به خدای متعال انتساب یافته و به «بیت الله» مشهور است؛ شرافت خاصی دارد و رعایت و احترام آن، لازم است. به همین جهت سفارش شده که در حالت های خوب معنوی، رو به قبله باشیم؛ لکن در حالت های نامناسب (مانند تخلی و.. .) به جهتی باشیم که در راستای قبله قرار نگیریم. در شرح حال امام خمینی قدس سره آمده است: ایشان هر وقت وضو می گرفت، تمام جزئیات وضو را رو به قبله انجام می داد. حتی اگر دستشویی رو به قبله نبود در هر مورد، پس از آنکه یک کف دست آب بر می داشت، شیر آب را می بست و رو به قبله آب را روی صورت یا دست می ریخت.^[۸]

در واقع رو به قبله کردن- به دلیل انتساب کعبه به خدا- موجب توجه دل به او است. امام باقر علیه السلام فرمود: «هر گاه نماز گزار رو به قبله می ایستد، به جانب خدای مهربان رو کرده است».^[۹] این نه بدان دلیل است که خداوند در جهت خاصی می باشد؛ بلکه به سبب محدودیت توجّه و اقبال دل است. به عبارت دیگر چون اشتغالات و خواطر نفسانی، توجه دل به خدا را کم می کند؛ قرار دادن یک پایگاه خاص عبادی و رو کردن به آن، زمینه توجه بیشتر دل به سوی صاحب خانه را فراهم می آورد.

«سیسلاس»- مورخ مشهور رومانی به نقل از «کارلایل» انگلیسی در وصف کعبه- می نویسد: «این کعبه مقارن میلاد مسیح، اشرف معبدها بوده است. این معبد امروز مانند آهن ربا از اقصای شرق تا انتهای غرب و یا از دهلی تا مراکش، از چهار سمت، روزی چند بار (برای اقامه نماز)، دل های مسلمانان را به طرف خود جذب کرده و هر یک از آنان را به ساحت قدس صاحب خانه، متوجه می سازد».^[۱۰]

کعبه رمز حضور قلب است. امام خمینی قدس سره در این زمینه می نویسد: «نکته باریکی در واژه قبله هست که باید از آن غافل نبود. «قبله» در اصل لغت، اسم عمل ما است، نه اسم خانه (کعبه)؛ ولی چون این عمل رو به روی با آن خانه انجام می گیرد، کم کم اسم خود خانه شده