خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پرورش خودباوری و عزت نفس در کودکان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پرورش خودباوری و عزت نفس در کودکان :

تقویت عزت نفس و پرورش روحیه خودباوری و شخصیت روحی در کودکان، موجب توفیق و نشاط و کامیابی در زندگی آینده آنان خواهد بود، زیرا افرادی که برای خود شخصیت قائل نباشند و به عقده حقارت و خود کم بینی دچار شوند، معمولا زندگی آنان با اختلالات روحی و روانی و ناکامی هایی توام خواهد بود. این افراد در اجتماعات عاجزترین، کم بهره ترین و آسیب پذیرترین قشر محسوب می شوند. از طرفی دیگر، کمبود شخصیت و نداشتن عزت نفس، انسان را از ترقی و تکامل بازداشته و او را گاهی به کارهای زشت و ذلت آور وادار می سازد و نداشتن عزت نفس و عدم خودباوری بدترین نوع فقر است، چنین فردی که برای خودش شخصیتی قائل نیست، پیش هر کس و ناکس خود را ذلیل می کند، او فردی چاپلوس، دو رو و بی هویت است که زندگی خود را در وابسته بودن به افراد و شخصیت های دیگر می داند. حضرت مجتبی علیه السلام می فرماید:

شر الفقر الخضوع؛^[۱]

بدترین فقر و بیچارگی خضوع و کرنش (در برابر متکبران، ثروتمندان و ارباب مال و جاه) می باشد. و این از عوارض ذلت نفس و نداشتن اعتماد به آن است.

بنابراین برای پرورش صحیح فرزندان و ایجاد و تقویت روحیه اعتماد به نفس و خودباوری می توان از همان دوران کودکی و با شیوه های مختلف اقدام نمود برخی از آن شیوه ها عبارتند:

راههای پرورش عزت نفس

یک: احترام به کودک

پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه و آله نشسته بود که امام حسین و امام حسین علیه السلام- که در سنین طفولیت بودند- از در وارد شدند، آن حضرت صلی الله علیه و آله به احترام آنان از جای برخاسته و به انتظار ایستاد، لحظاتی طول کشید و آن ها نرسیدند، رسول اکرم صلی الله علیه و آله به طرف کودکان پیش رفت و از آنان استقبال نمود، بغل باز کرد هر دو را بر دوش خود سوار نمود و به راه افتاد و به آنان فرمود: فرزندان عزیزم، مرکب شما چه خوب مرکبی است و شما چه سواران خوبی هستید.^[۲]

در روایت دیگری عبدالله بن عباس می گوید: با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به خانه فاطمه علیها السلام رفتیم. حسن که کودکی بیش نبود، صورتش را شسته و تمیز و پاکیزه از منزل بیرون آمد، رسول خدا صلی الله علیه و آله حسن را در آغوش گرفته و بوسید و سپس فرمود: این پسر من آقا است.^[۳]

دو: همبازی شدن با کودک

کودکان و نوجوانان از بازی و ورزش لذت می برند و به این وسیله ضمن آشنایی با جهانی که در آن زندگی می کنند، رشد یافته و فرصت های مناسبی را برای ابراز عواطف و احساسات خود می یابند. همبازی شدن والدین و بزرگترها با آنان در ایجاد خودباوری در وجود آنان نقش مهمی دارد.

ابورافع یکی از یاران رسول اکرم صلی الله علیه و آله روزی با امام حسن علیه السلام که کودک خردسالی بود، همبازی شد. آنان سنگ های مخصوص را انتخاب نموده و به داخل حفره هایی نشانه روی می کردند و در صورت برنده شدن بایستی فرد برنده بر دوش دیگری سوار می شد. هنگامی که نوبت سواری به ابورافع می رسید، حضرت مجتبی علیه السلام به او می فرمود:

اترکب ظهرا حمله رسول الله صلی الله علیه و آله؛

آیا می خواهی بر دوش کسی سوار شوی که رسول خدا صلی الله علیه و آله او را بر دوش خود حمل می کرد؟ ابورافع از سواری منصرف می شد. هرگاه امام حسن علیه السلام به هدف می زد، ابورافع می گفت: همان طوری که تو به من سواری ندادی من هم تو را بر دوش خود سوار نمی کنم. حضرت به او می فرمود: اما ترضی ان یحمل بدنا حمله رسول الله؛ آیا دوست نداری کسی را که پیامبر صلی الله علیه و آله بر دوش خود می نشاند، بر دوشت سوار کنی؟ ابورافع با کمال میل او را بر دوش خود گرفته و سواری می داد.^[۴]

عزت نفس و شخصیت روحی و روانی این کودک از خلال گفتار و کیفیت استدلالش کاملا هویدا است. طفلی را که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در آغوش خود پرورش داده و شخصیت او را احیاء نموده است، بزرگی خود را باور دارد و هرگز با زبونی و ذلت سخن نمی گوید.^[۵]

سه: انتخاب نام زیبا و شایسته

نام هر کس نقش مهمی در رشد و اعتلای شخصیت او و با تحقیر و تضعیف شخصیت وی دارد. زیرا اسم انسان از لحظه تولد تا آخر عمر اوست. اگر نام خوب برای او انتخاب شود، همیشه مایه افتخار و عزت و مسرت اوست. اما اگر پدر و مادر اسم ناپسندی برای فرزندشان برگزینند، می تواند تا آخر عمر مایه حقارت و خجالت وی باشد و کودک پیوسته از آن رنج می برد و گاهی اوقات دیگران برای او خندیده و تمسخرش می کنند. به این ترتیب به طور ناخواسته فرد مورد نظر در اجتماع احساس حقارت نموده و گرفتار ناکامی هایی در زندگی می شود.

نام انسان مانند ساختمان بدن او اگر زیبا و کامل باشد، برای او لذتبخش و نشاط آفرین خواهد بود. اما اگر اسم وی ناپسند و غیر معقول باشد، مانند نقص اعضای بدن، همیشه از آن آزرده خاطر گشته و مکدر خواهد شد. گذشته از آن زیبایی نام نیک به طور مطلق یکی از عوامل محبوبیت و رمز کامیابی و موفقیت است، و یکی از مظاهر زیبایی نام خوب هر شخص است. کسانی که اسم خوب و لقب زیبایی دارند، با کمال افتخار و بدون احساس حقارت و شرمندگی آن را بر زبان جاری کرده و گاهی دیگران از نام خوب به شخصیت صاحب نام، حسن ظن یافته و فال خوب می زنند و اظهار خوشحالی می کنند. چنان که امام حسین علیه السلام به حر فرمود:

بخ بخ لک یا حر، انت حر کما سمیت فی الدنیا و الاخره. والله ما اخطات امک اذ سمتک حرا، فانت والله حر فی الدنیا و سعید فی الاخره؛^[۶]

به به! احسنت ای حر! تو آزاد مردی چنان که در دنیا و آخرت آزاده خوانده می شوی، سوگند به خدا! مادرت اشتباه نکرده در این که نام تو را حر نامید، به خدا قسم تو در دنیا آزاد مرد و در آخرت از سعادتمندان خواهی بود.

والدین دلسوز و آینده نگر برای فرزندان خویش نامی را می پسندند که یادآور وابستگی وی به خداوند متعال و آفریدگار هستی باشد. نشانگر اعتقادات و هدف آنان محسوب شود، حاکی از فرهنگ ملی و مکتبی خانواد