خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه )

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه )!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) شامل ۳۷ اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شکوه تعبد در سیره عبادی امام ( قدّس سرّه ) :

الف) نماز شب و اشک شبانه

خانم صدیقه مصطفوی (دختر امام( قدّس سرّه )) می گوید:

یادم می آید از دوران کودکی کمخواب بودم، چندین بار نیمه شب بیدار می شدم و مکرر نماز شب آقا را می دیدم. از خود می پرسیدم: چرا آقا در هنگام شب این قدر گریه می کند. خیلی از شب ها مهتاب بود و در پرتو روشنایی آن اشک چشم آقا را مشاهده می کردم و این وضع برای من که طفلی بیش نبودم، شگفت آور بود. در دورانی هم که به نجف می رفتم و بچه های کوچک داشتم و شب ها بیدار می شدم، آقا در اتاقش که رو به روی محل اقامت ما بود، در ایوان کوچکی نماز می خواند و من احساس می کردم برای اینکه صدایش را نشنوم، گریه شبش را با بلندگویی که مناجات پخش می کرد، تطبیق می داد. من چون بیدار بودم، صدای گریه آقا را می شنیدم.[۱]

حجت الاسلام و المسلمین حسن ثقفی گفته است:

هنگامی که امام برای اقامه نماز شب برمیخواست، مقید بود که بی سر و صدا باشد. یادم هست در پاریس دو اتاق کوچک بود و من که آنجا می خوابیدم، می دیدم امام خیلی آهسته و واقعاً مثل یک سایه برمی خاست و بدون سروصدا وضو می گرفت و نماز شب را برپا می داشت. برخی از خویشاوندان که از پانزده سالگی با امام بوده اند، گفته اند از دوران نوجوانی که با امام خمینی بودیم، آقا یک چراغ موشی کوچک می گرفت و برای اینکه هیچ کس بیدار نشود به یک قسمت دیگر می رفت و نماز شب می خواند.

همسر امام ( رحمه الله ) می گوید:

تا حالا نشده که من از نماز شب ایشان بیدار شوم. چون چراغ را مطلقاً روشن نمی کرد، حتی چراغ دستشویی را روشن نمی گذاشت تا کسی بیدار نشود. هنگام وضوی نماز شب یک ابر زیر شیر آب می گذاشت تا صدای چکه و ریزش آب موجب بیدار شدن کسی نگردد. [۲]

آیت الله سید مصطفی خوانساری هم صحنه ای از عبادت امام را این گونه نقل کرده است:

یک سال در قم برف زیادی آمده بود و سیل، نصف این شهر را خراب کرده بود. در همان وضع و با آن شدت سرما و یخ بندان، امام نیمه های شب از مدرسه دارالشفاء به مدرسه فیضیه می آمد و به هر زحمتی بود، یخ حوض مدرسه را می شکست و وضو می گرفت و زیر مَدْرَس می رفت و در تاریکی مشغول نماز شب می شد. حال چه حس و حالی داشت، نمی توانم بازگوکنم. با یک سرور و شادی نماز شب را به جا می آورد و هنگام اذان می آمد، مسجد بالاسر و پشت سر آیت الله حاج میرزا جواد ملکی به نماز می ایستاد و بعد برمی گشت و مشغول مباحثاتش می شد.[۳]

حتی در شب پرواز سرنوشت ساز دوازدهم بهمن ۱۳۵۷، این برنامه امام ترک نشد. یکی از همراهان امام که در هواپیما بود، نقل می کند، به احترام آقا طبقه بالای هواپیما را اختصاص به امام دادند تا در آنجا استراحت کند و کسی مزاحمش نباشد. من جسارت کردم و گفتم بروم ببینم آقا در چه حالی است. وقتی به طبقه بالا رفتم، دیدم آقا مشغول نماز هست، در حالی که اشک می ریزد. [۴]

ب) بیماری و نماز

حضرت امام در قم بیمار شد. به دستور پزشک معالج، ایشان باید به تهران منتقل می شد. هوا بسیار سرد بود و برف می بارید. یخبندان عجیبی در جاده وجود داشت. حضرت امام با اینکه چندین ساعت در آمبولانس بود، به محض آنکه به بیمارستان قلب تهران منتقل شد، باز هم نماز شب را به جای آورد. [۵] بعد از عمل جراحی، هر لحظه که امام مشکل خاصی نداشت، چشمان خود را بر هم می نهاد و می خوابید. حتی پزشکان به این شک افتادند که نکند اثر داروهای بیهوشی است، اما زمانی که وقت نماز شب فرا می رسید، خودش بیدار می شد و می فرمود: وقت نماز است. [۶]این در حالی بود که برای به خواب رفتن ایشان به وی دارو می دادند، اما به همان حالت عادی رأس ساعت دو صبح نماز شب را اقامه می کرد و حتی شور و حال افزون تری داشت.

یکی از نزدیکان حضرت امام نقل می کرد، وقتی وارد اتاق بیمارستان شدم، ایشان را در حالت عجیبی یافتم. آن قدر گریسته بود که تمامی چهره منورش خیس شده بود. هنوز هم اشک های مبارکشان چون بارانی جاری بود و چنان با خدای خود راز و نیاز می کرد که من تحت تأثیر قرار گرفتم، وقتی متوجه من شد با حوله ای که بر شانه داشت، صورت مبارک را خشک کرد.[۷]

ج) مداومت بر نماز شب

حضرت امام در نخستین شب ورود به پاریس، در آپارتمان کوچکی اقامت کرد. هنگام خواب به اتاق خود رفت. ساعت دو صبح که به وقت نجف چهار و به وقت تهران چهار و نیم صبح بود، از اتاق بیرون آمد، وضو گرفت و برگشت. هنوز چهار ساعت به اذان صبح مانده بود. یکی از اطرافیان می گوید:

تعجب کردیم که چرا ایشان زودتر از خواب برخاسته است. صبح معما حل شد، زیرا امام فرمود: اینجا چه طور است؟ دیشب هر چه نشستم که صبح شود نماز بخوانم، هوا روشن نشد، مشخص گردید که ایشان به عادت هر شب مطابق به افق نجف اشرف دو ساعت به اذان صبح مانده برای نماز شب برخاسته است. خدمتشان گفتیم، افق اینجا با عراق دو ساعت اختلاف دارد. فرمود: بیایید ساعت مرا درست کنید.[۸]

بانو فاطمه طباطبایی می گوید:

در سال ۱۳۴۹ با حاج احمدآقا ازدواج کردم و در سال ۱۳۵۲ با همسر و فرزند نه ماهه ام به عراق رفتیم. نیمه شب بود که به منزل امام رسیدیم. خودش آمد، در را باز کرد. چند دقیقه ای به احوال پرسی گذشت و بعد نماز شب را شروع کرد. این برای من خیلی شگفت آور بود؛ زیرا نماز شب واجب نبود و می توانست قدری دیرتر بخواند، ولی با وجود اینکه علاقه زیادی به پسرش حاج احمدآقا داشت و چند سالی بود که از او دور بود، مشغول نماز شد. بعدها پی بردم این رفتار به دلیل علاقه وافر او به نماز بوده است.[۹]

د) امام و نماز جمعه

حضرت امام خمینی در کتاب « کشف الاسرار » که در سنین جوانی و مقارن با نخستین سال های حکومت استبدادی محمدرضا شاه نوشت، اشاره ای کوتاه به مسئله نماز جمعه کرده است، ولی در کتاب « تحریرالوسیله » که در زمان تبعید در ترکیه تألیف فرمود، به طور مشروح درباره نما