خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شَوذَب، هم پیمان قبیله شاکر

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

شَوذَب، که نام او سُوَید نیز گفته شده، بر پایه برخی از گزارش ها، از محدّثان و بزرگان شیعه بوده است. در باره او گفته شده:

شَوذَب، در مجلسی می نشست و شیعیان، برای شنیدن حدیث، نزد وی می آمدند. وی، در تشیع، پیش گام بود.

و برخی از متأخّران، وی را چنین توصیف کرده اند:

سیره نویسان گفته اند که او از بزرگان و شخصیت های شیعه و جنگجویی دلاور و حافظ حدیث بود و از امیر مؤمنان علیه السلام، حدیث نقل می کرد. او در مجلس می نشست و شیعیان، برای استماع حدیث، نزد او می آمدند.

این گزارش ها اگر ثابت باشد، با گزارش هایی که حاکی از آن است که وی، غلام عابِس بوده، ظاهرا هماهنگ نیست. لذا محدّث قمّی می گوید:

شاکر، قبیله ای در یمن از قبیله هَمْدان است که نَسَبشان به شاکر بن ربیعه بن مالک می رسد و عابِس نیز از این قبیله است، و شَوذَب، هم پیمان آنهاست، نه غلام عابِس یا آزاد شده یا برده اش چنان که در ذهن هاست؛ بلکه شیخ بزرگوار ما محدّث نوری، مؤلّف المستدرک که رحمت خدا بر او باد، گفته است: چه بسا که مقام شَوذَب، از مقام عابِس، بالاتر باشد؛ چرا که در حقّش گفته اند: شَوذَب، در تشیع، پیش گام بود.