خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل احوال پرسی اندامها

آنتونی رابینز میگه : من در 40 سالگی به جایی رسیدم که برای رسیدن بهش 82 سال زمان لازمه و این رو مدیون کتاب خواندن زیاد هستم.

هر روز صبح که می شود اندامهای ما به هم سرکشی کرده احوال یکدیگر را از هم می پرسند، ولی چنان که از روایات بلکه از عقل استفاده می کنیم، همه اندامها ما به اهمیت زبان نخواهند رسید، زیرا پست آن حساس تر و موقعیت آن از همه مهمتر و وظیفه اش از همه سنگین تر می باشد.

اینجا جای سوال است که در علم وظایف الاعضاء، دانشمندان چشم و گوش را از همه مهمتر دانسته و وظائف آنها را سنگین تر می دانند، چطور می شود که زبان از همه بالاتر بوده و موقعیت آن حساس تر باشد؟

پاسخ آن با مختصر دقتی روشن خواهد شد که قدرت تصرف گوش فقط در شنیدنی هاست، از آن که بگذر به اندازه بال مگسی ارزش ندارد، و همچنین چشم میدان فعالیتش تنها در دیدنی هاست، از آن که بگذرد چشم با غیر خودش مساوی است.

اما زبان، منطقه حکومتش دامنه دار و وسعت جولانش پهناور و دخالت او در منطقه هر یک از آنها آشکار است؛ علاوه بر این که در مناطق اندامهای دیگر نیز تصرف کامل دارد.

به عبارت دیگر چشم هر چه ببیند، از سیر در افلاک و ستارگان در عالم بالا و سر در جهان ریز و ذره بینی و دیدن بر و بحر، درختان و گیاهان، جماد و حیوانات، انسان و غیر آن از صنعت و اختراع، اکتشافات و صدها موضع دیگر، همین زبان آن را از چشم گرفته و بازگو می کند و همچنین هر چه گوش بشنود از آوازها، آهنگها، نغمه ها، صداهای مختلف و سخن های گوناگون علمی و غیر علمی، شرعی و غیر شرعی و صدها موضوع دیگر، همه را زبان پیاده کرده و بازگو می نماید.

و از همین زبان است که تمام اعضاء و اندامها به بهترین وجه زندگانی کرده و در بدترین صورت هم گرفتار می شوند، روی همین جهت است که زبان در یک طرف قرار گرفته و بقیه اعضاء در طرف دیگر و با هم به مباحثه و گفتگو پرداخته و احوال یکدیگر را می پرسند و مذاکره آنها هر صبحگاه شروع می شود، و در روایات دیده نشده که بغیر از زبان سایر اعضاء با یکدیگر نزاعی داشته و یا گله مند شوند، آن چه مسلم است سرکشی زبان است به همه آنها، و احوالپرسی و اعتراض اندامهاست نسبت به زبان.