خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نیایش در اردوگاه حسینی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نیایش در اردوگاه حسینی :

نمونه و مصداق دیگر ذکر، ((دعا و نیایش )) است که در میان گزارشهای تاریخی کربلا جلوه ویژه ای دارد. نخست، نگاهی گذرا به مقوله نیایش در قرآن می اندازیم، و سپس حضور آن را در حوادث کربلا باز می جوییم.

در قرآن کریم، دعا و نیایش که برقرار کننده رابطه انس میان خدا و بنده اوست، از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در این راستا، آیات قرآن گاه، انسان را به نیایش فرا می خواند: ادعوا ربکم تضرعا و خفیه [۱]، و دیگر هنگام، نزدیک بودن خدا به انسان و قطعی بودن اجابت دعا را یادآور می گردد: و اذا ساءلک عبادی عنی فانی قریب اءجیب دعوه الداع اذا دعان [۲]، و قال ربکم ادعونی اءستجب لکم.[۳]

رفتار انسانها در برابر این آموزه قرآنی، یکسان نیست؛ برخی جایگاه والای آن را در می یابند و مشتاقانه، به سوی آن می شتابند، و برخی افراد نیز چشم دل بر این حقایق می بندند، و بی تفاوت، از کنار آن می گذرند و تشنگی همیشگی روح خسته خود را با آن فرو نمی نشانند. جز این دو گروه، قرآن کریم حالات دسته دیگری از مردم را بیان می کند که تنها به هنگام درماندگی و فلاکت، و اوج نیازشان به یاد خدایند و به نیایش می گرایند، اما هنگام آسایش و راحتی او را از یاد می برند: و اذا مس الانسان ضر دعا ربه منیبا الیه ثم اذا خوله نعمه منه نسی ما کن یدعو الیه من قبل. [۴]

ریشه این رفتار را می توان در نگاه مادی بشر به تمام پدیده ها و حتی برترین حقایق هستی یعنی خداوند بزرگ جست که همه چیز را به دیده ابزار می نگرد و با به کارگیری آن می خواهد به اهداف خود برسد. نیایش و ارتباطش با خدا در چنین شرایطی، نه از روی شناخت و معرفت، بلکه به هدف دستیابی به نعمت است. برخی از این افراد پس از رسیدن به نعمت و خواسته هایشان، خدا را از یاد می برند و ناسپاسی می ورزند.

شاید آیه و اذا مس الناس ضر دعوا ربهم منیبین الیه ثم اذا اءذاقهم منه رحمه اذا فریق منهم بربهم یشکرون،[۵] مؤ یدی برای سخن یاد شده باشد. علامه طباطبایی (رحمه الله ) ذیل این آیه نگاشته است: این آیه می فرماید: انسان طبیعتا کفرانگر نعمتهاست، هر چند که در هنگام گرفتاری، به نعمت و ولی نعمت اقرار داشته باشد.[۶]

در مقابل این گروه، قرآن نیایش انسانهای کمال یافته را نیز گزارش می نماید. تصویری که قرآن از رفتار انسانهای به کمال رسیده در این باره، به ترسیم می کشد، بسیار زیباست. نیایش آنان تنها به هدف تاءمین نیازمندیهای مادی نیست و فقط در لحظات دشوار به یاد خدا نیستند، بلکه با شناخت ناتوانی خود و بزرگی خدا، به سوی او روی می آورند و به درگاه با عظمتش دست نیایش بالا می برند: الذین یذکرون الله قیاما و قعودا و علی جنوبهم و یتفکرون فی خلق السماوات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک. [۷]

زبان و دل این انسانهای شایسته، همواره مترنم به یاد اوست. با چشمان تیزبین هستی را می نگرد و اندیشه ژرفشان را به تفکر و تاءمل درباره آن وا می دارند و با درک اندکی از اسرار آفرینش آسمان و زمین، به هنگام نیایش چنین سخن می راند: ربنا ما خلقت هذا باطلا؛ خداوندا، به یقین می دانیم این جهان با عظمت را بیهوده نیافریدی و تو پاک و منزهی.

چکیده سخن این که بر اساس آیات اندکی که از قرآن گزارش شد، همگان به دعا و نیایش فراخوانده شده اند. برخی از انسانها تنها به هنگام دشواری و اوج نیازمندی، به یاد خدایند و در رفاه و آسایش به نیایش نمی پردازند، اما انسانهای شایسته همواره به یاد او و به نیایش مشغولند. انگیزه این رادمردان بلند همت و با معرفت، دستیابی به اهداف مادی نیست، بلکه ایشان از شناختی که نسبت به ناتوانی خود و بزرگی