خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Total Art of Stalinism: Avant-Garde, Aesthetic Dictatorship, and Beyond

توضیحاتی در مورد کتاب

با فروپاشی کمونیسم به ویرانه، بوریس گرویس اهداف زیبایی شناختی را بررسی می کند که با چنین پیامدهای فاجعه باری توسط بنیانگذاران آن دنبال می شود. این مقاله با تفسیر هنر و ادبیات توتالیتر در بستر تاریخ فرهنگی، اهداف توتالیتر را به خواسته‌های مدرنیست‌ها تشبیه می‌کند که هنر باید از تصویرسازی به سمت دگرگونی جهان حرکت کند. انقلابیون اکتبر 1917 وعده ایجاد جامعه‌ای را دادند که نه تنها از نظر اقتصادی عادلانه‌تر و باثبات‌تر باشد، بلکه زیباتر نیز باشد، و قصد داشتند تمام زندگی ملت کاملاً تابع رهبران حزب کمونیست باشد که مأمور تنظیم، هماهنگ‌سازی و ایجاد یک جامعه هستند. یک مجموعه “هنری” حتی از جزئی ترین جزئیات. منشأ این ایده چه بود؟ و حواشی هنری و ادبی آن چه بود؟ گرویس در پرداختن به این مسائل، این دیدگاه را که رئالیسم سوسیالیستی “هنر توده ها” است، زیر سوال می برد. گرویس در عوض استدلال می‌کند که «هنر کل» پیشنهاد شده توسط استالین و پیروانش توسط نخبگان تحصیل‌کرده که تجربه آوانگارد را جذب کرده بودند و با منطق آینده‌گرایانه آوانگارد به رئالیسم سوسیالیستی رسیده بودند، فرموله شد. فكر كردن. گرویس پس از توضیح تکامل درونی هنر استالینیستی نشان می دهد که چگونه رئالیسم سوسیالیستی پس از مرگ استالین به تدریج از هم پاشید. در فرهنگ شوروی بلاتکلیف و ناامن، هنرمندان بر احیای تداوم تاریخی یا تمرین “سوتس آرت” تمرکز داشتند، اصطلاحی که از نام های ترکیبی رئالیسم سوسیالیستی (“سوتسرئالیسم”) و هنر پاپ گرفته شده است.