خرید و دانلود نسخه کامل کتاب La formation de la personnalité par la désintégration positive

توضیحاتی در مورد کتاب

برای روانشناس و روانپزشک کازیمیرز دابروسکی، شخصیت بدیهی نیست، بلکه باید آگاهانه توسط فرد ایجاد و توسعه یابد. دکتر دابروفسکی در دومین اثر انگلیسی زبان خود، «تشکیل شخصیت با فروپاشی مثبت»، که اولین بار در سال 1967 منتشر شد، شخصیت را به طور جامع و هنوز مرتبط می‌داند، شاید امروزه بیشتر از زمان نگارش آن. دابروفسکی در این کتاب ویژگی‌های فردی و جهانی شخصیت، روش‌هایی را که برای شکل‌دهی آن به کار می‌رود، توصیف می‌کند و مطالعات موردی شخصیت‌های مشهوری مانند سنت آگوستین و میکل آنژ را ارائه می‌کند که ماهیت ملموس و هنجاری رشد شخصیت، شخصیت را نشان می‌دهد.

این نسخه شامل مقدمه اصلی نوشته شده توسط رئیس سابق انجمن روانشناسی آمریکا، O. Hobart Mowrer، ضمیمه ای است که جزئیات مطالعه انجام شده توسط دکتر Dabrowski در مورد کودکان با استعداد و توانایی های استثنایی و همچنین منتشر نشده را نشان می دهد. مقاله‌های زندگی‌نامه‌ای که شخصیت‌های بتهوون، کیرکگارد و اونامونو را تحلیل می‌کنند. بر اساس نظریه فروپاشی مثبت دابروفسکی، «شکل گیری شخصیت» مفاهیمی را در دل این نظریه معرفی می کند: پتانسیل انسانی، خلاقیت، کمک به جامعه، تعارض درونی، بیماری روانی و رشد شخصی. دیدگاه کل نگر دابروفسکی هم جایگزین تازه‌ای برای نظریه‌ها و جریان‌های تک‌بعدی است که در روان‌شناسی وجود دارند، و هم به خودی خود تأییدی کامل از تمام جنبه‌های طبیعت انسانی است که اغلب به حاشیه رانده، نادیده گرفته می‌شوند یا انکار می‌شوند. مشاهدات و دید جهانی کازیمیرز دابروفسکی (1902-1980) نظریه فروپاشی مثبت خود را در طول دوران حرفه ای خود به عنوان روانشناس بالینی و روانپزشک توسعه داد و آن را در بیش از سی کتاب و دویست و پنجاه مقاله به زبان های مختلف توضیح داد. او استاد و مدیر تحقیقات بالینی و کارآموزی در دانشگاه آلبرتا بود. – 5 نوامبر 1980) روانشناس، روانپزشک، مربی و نویسنده پرکار که بیش از 30 کتاب و 250 مقاله به زبان های مختلف منتشر کرد. او مدرک‌های پزشکی (1929) و روان‌شناسی (1931)، گواهی‌های روانکاوی (زیر نظر ویلهلم استکل در وین، 1934) و بهداشت عمومی (دانشگاه هاروارد، 1934)، و همچنین مهارت‌های روان‌درمانی کودک (دانشگاه ژنو، 1934) و در روانپزشکی (univ. of Wroclaw, 1948) از جمله تمایزات دیگر. دابروفسکی همچنین زیر نظر برخی از برجسته‌ترین چهره‌های رشته خود، چه در لهستان و چه در خارج از کشور، از جمله ژان پیاژه، پیر ژانت، ادوارد کلاپارد و استفان بلاخوفسکی تحصیل کرد. در سال 1935، او مؤسسه بهداشت روانی را در ورشو تأسیس کرد که تا سال 1948 مدیریت آن را برعهده داشت. دابروفسکی و همکارانش تحت اشغال نازی‌ها از این مؤسسه برای مخفی کردن سربازان لهستانی، پناهندگان، پزشکان و کشیشان درگیر در مقاومت استفاده کردند. در سال 1942 توسط گشتاپو دستگیر شد. در سال 1950 مقامات کمونیستی او را به همراه همسرش دستگیر کردند و هجده ماه در زندان ماندند. پس از آزادی، فعالیت‌های او با محدودیت‌های شدیدی روبه‌رو شد تا اینکه در سال 1956 «بازپروری» او اعلام شد. و همچنین سمت استاد و مدیر تحقیقات بالینی و کارآموزی در دانشگاه. از آلبرتا از سال 1964. او همچنین استاد مدعو در دانشگاه بود. لاوال، کبک، از سال 1968. او در سال 1980 در پی حمله قلبی که در سال 1979 به او حمله کرد، در ورشو درگذشت.