خرید و دانلود نسخه کامل کتاب La Imagen-tiempo: Estudios sobre cine 2

توضیحاتی در مورد کتاب

تصویر زمان چگونه به وجود می آید؟ تحت حمایت سینما، بدون شک، پس از جنگ، زمانی که احساسات حسی-حرکتی جای خود را به موقعیت های نوری و صوتی ناب (نئورئالیسم) می دهند. اما، اگرچه در اشکال بسیار متفاوت (اوزو، مانکیویچ، و حتی کمدی موزیکال)، تغییر برای مدت طولانی آماده شده بود. تصویر زمان حرکت-تصویر را سرکوب نمی کند، بلکه رابطه تبعیت را وارونه می کند. زمان دیگر عدد یا معیار حرکت نیست، یعنی یک نمایش غیرمستقیم، و حرکت اکنون تنها پیامد ارائه مستقیم زمان است: به همین دلیل، یک حرکت کاذب است، چیزی شبیه به هم پیوندی کاذب. اسپلایس کاذب مصداق «برش غیر منطقی» است. و در حالی که سینمای حرکت پیوندهای تصاویر را با برش‌های عقلانی انجام می‌دهد، سینمای زمان با برش‌های غیرمنطقی (به‌ویژه بین تصویر صوتی و تصویر بصری) دوباره پیوند می‌زند. این اشتباه است که بگوییم تصویر سینمایی لزوماً در زمان حال است. تصویر زمان مستقیم در زمان حال نیست، همانطور که حافظه نیست. بلکه با توالی تجربی و همچنین حافظه روانشناختی می‌شکند و تا یک نظم یا یک سری زمان بالا می‌رود (ولز، رنس، گدار،…). این نشانه های زمانی از نشانه های فکری و نشانه های کلمه جدایی ناپذیرند. اما اندیشه در سینما چگونه مطرح می شود؟ لغت های ویژه سینمایی چیست؟