خرید و دانلود نسخه کامل کتاب COSMIC CONSCIOUSNESS OF HUMANITY – PROBLEMS OF NEW COSMOGONY

توضیحاتی در مورد کتاب

کل عقل جهانی بشر در حرکت کیهانی خود نه برگرفته از جنبش اجتماعی (توسعه تاریخی فرهنگی-اجتماعی) است و نه زاییده ای از آن است. این یک پدیده کیهانی عجیب و غریب در سازماندهی و حرکت کیهان ماده زنده در تجلی سازگار با زمین است. احتمالاً، این مفهوم در مورد عقل عمیق ترین در فلسفه طبیعی مدرن آشکار شده است، جایی که ایده اصول انسان شناسی توسعه یافته است. یعنی “کائنات باید به گونه ای باشد که بر اساس آن وجود ناظران در یک مرحله معین فرض شود” (“قوی” اصل انسان شناسی) و “آنچه انتظار داریم مشاهده کنیم باید باشد. محدود به شرایط وجود ما به عنوان ناظر ” (“ضعیف” اصل انسان شناسی) (بی. کارتر). اتخاذ چنین دیدگاه‌هایی حاکی از این ایده است که جهان به مثابه ابژه کیهان‌شناسی، همه آن چیزی است که به معنای مطلق وجود ندارد، بلکه در مرحله معینی از شناخت به کار می‌رود. به طور دقیق تر، در چارچوب های مفهومی یک نظریه کیهان شناختی یا یک مدل معین (S. Lem، 1968؛ V. V. Kazjutinsky، 1981، 1986، و غیره). در همین راستا بیانیه اخترفیزیکدانان چنین می گوید: «اگرچه علم قادر به توضیح جهان است، اما خود علم باید توضیح داده شود. قوانینی که تکامل خود به خودی جهان را فراهم می کند، احتمالاً مطابق با چند طرح بسیار جدی “(P.Davis, 1989). هم مفهوم و هم مشکلات تصویر علمی جهان با توجه به آنچه گفته شد، حجمی از دانش علمی و بیان سیستمی آن نیست. خود نظام تفکر فقط یک “محصول” است که برای “نیروی مجاز” معاصر کل عقل علمی قابل دسترسی است. یادآوری می شود که V. I. Vernadsky (1931) گفت: “علم یک آموزش اجتماعی برای همه انسان ها است زیرا در اساس آن نیروی واقعیات علمی و نتیجه گیری های کلی به یک اندازه برای همه واجب است. در هیچ معنوی دیگری مانند آن وجود ندارد. حوزه زندگی انسان. ” علم، قبل از هر چیز، متشکل از افراد زنده است که همگی با این وظیفه مشترک متحد شده اند. بنابراین از لحاظ نظری کاملاً غیر ضروری است که نتایج کلی کار آن بیگانه باشد و با کار علمی اکثریت قریب به اتفاق افراد متفکر زنده که علم را تشکیل می‌دهند مرتبط نباشد. دانشمندان در کل نمی توانند تصمیمات مذهبی یا فلسفی تناقض را بپذیرند. آنها به دنبال علمی خواهند بود. وضعیت موجود در علم، پیش‌آگهی‌های انجام شده را ثابت می‌کند. در واقع، داده ها و تحقیقات علمی انباشته و بیشتری وجود دارد که برای بدنه علمی فکری مستقر امروزی غیرقابل قبول است. امروزه اکثریت افراد متفکری که علم را تشکیل می دهند از بدن علمی طبیعی خود که توسط خودشان ساخته شده است دفاع می کنند و از خودگذشتگی مقیاس فکری استوار خود را حفظ می کنند. مطابقت تاریخی-اجتماعی با قوانین طبیعی چنین است. راه های اصلی آن “دفاع” آن “دموکراسی” در علم چیست؟ V. I. Vernadsky کاملاً درست می گوید. تضادها در مفاهیم بنیادی نظری عمدتاً حل می‌شوند تا جوانه‌های جدید، نقاط تبلور علمی جدید، به افق‌های فلسفی، مذهبی یا صرفاً ایزوتریک بروند. جستجو برای حل علمی تضادها اغلب به همین شیوه انجام می شود، اما برعکس: علم جدید به عنوان علم کاذب محکوم می شود. در این صورت، مدافعان به طور نامرئی خود را جامه ایمان می پوشانند، نه علم. در سال‌های اخیر، شک و تردیدهای علمی بیشتری در مورد مکانیک نسبی، مکانیک کوانتومی و کیهان‌شناسی انیشتین انباشته شده است. همانطور که مشخص است، تصویر علمی جهان تا پایان قرن بیستم در علوم سیاره‌ای از اهمیت زیادی، اما نسبی برخوردار بود. در آن زمان، مطالعه سیاره و نفوذ کامل اکولوژیکی آنقدر گسترده شد که تصویر علمی جهان و فرضیه های نظری آن به واقعیت تبدیل شد.