خرید و دانلود نسخه کامل کتاب SóPapos 2012

توضیحاتی در مورد کتاب

این کتاب سخنرانی MD Magno را در سال 2012 رونویسی می کند. در اینجا انتشار SóPapos او ادامه می یابد، که در سال 2011 (“اجازه دادن به چت ها به طور تصادفی، اما بدون دور انداختن صحبت های کوچک”)، پس از سمینارها (1976-1999) و Falatório (2000-2000) شروع شد. 2010)، همه بدون وقفه انجام شد. این گفتگو در مورد روانکاوی جدید یا نوامنته است که از دهه 1980 توسط او ایجاد شده است: قالب بندی مجدد دستگاه نظری-عملی روانکاوی در راستای مسائل فکری جاری. گفت و گو با مبحث انتقال آغاز می شود، به عدم تقارن مواضع تحلیلگر و تحلیلگر اشاره می شود و بر اساس در نظر گرفتن مبانی ناخودآگاه، موضوعاتی مانند انتقال مثبت، انتقال منفی و به اصطلاح ضدانتقال را روشن می کند. اوراق قرضه. مشارکت ملانی کلاین و آنا فروید در تحلیل کودکان را نشان می‌دهد: اولی وجود فرآیندهای ناخودآگاه پیش از ادیپی را نشان می‌دهد. و این بر عملکرد تطبیقی ​​سرکوب منعکس می شود. برای NovaMente، این در مورد آموزش فرویدی است: اجرای تناوب بین سرکوب و قضاوت غیر فراگیر، در هر مورد – آموزشی که به نفع درک روانی گرادیان های غیرممکن (سرکوب در سطح مطلق و مودال) و ابزاری سازی آن برای تولید است. از ویژگی های بیشتر و بهتر (برای قضاوت فراگیر). نویسنده همچنین در مورد نظریه شکل‌گیری‌ها صحبت می‌کند که به عنوان ابزار توصیفی و موقعیتی ضروری برای دنبال کردن پانورامای نظری- بالینی روانکاوی جدید ارائه شده است. تأثیرات این تغییر دیدگاه در نحوه پرداختن به سؤالات دانش، عملکرد سرکوب بر اساس شیب آن، ترتیب نشانه‌های گونه‌ی به اصطلاح انسانی، غرب و شرق به عنوان تفاوت‌های کارکردی و جایگاه سوم روانکاوی است. . یک تز قوی این است: ظهور روانکاوی مستلزم بازنگری همه دانش ها و بازنویسی دائمی نظریه های روانکاوی است. پیامدهای آن برای نظریه دانش روانکاوی جدید، به نام Gnomic، متضمن ارزش‌گذاری تک‌تک شکل‌بندی‌های دانش و سلسله مراتب ابزاری و عملکردی شکل‌گیری‌ها است. موضوعاتی مانند هژمونی اطلاعات، تقاضا برای نظم ذهنی جدید، تحریف دموکراسی، دستگاه های اعتقادی که در قرن بیستم حاکم بود، در پرتو ابزار بالینی عقیده آنتروپیک تحلیل می شوند. خوانش روانکاوانه از تاریخ به طور کلی و از سفر هر فرد بر اساس مبانی علامتی انجام می شود که شامل نظم زیستی گونه و فشار شکل دهی آن است که با نظم فرهنگ و اینرسی فلج کننده آن در هم تنیده شده است. ایده کرئودو (نولوژیسمی که در روزهای اولیه اپی ژنتیک شکل گرفت و توسط نظریه فجایع رنه تام جذب شد، برای تعیین استدلال انتزاعی از یک “مسیر اجباری”) مستلزم شناخت این است که این مبانی علائم مسیرهای محدودی را تحمیل می کنند که فرآیندهای دگردیسی ما به آن نیاز دارند. در نظر گرفتن. علاوه بر این، گنجاندن ناخودآگاه در تحلیل تاریخی و شخصی به معنای حساب کردن روی شانس رویدادی است که فراتر از طرح نشانه‌ای موقعیت، به تعلیق و ترکیب مجدد ارجاعات گفتمان‌ها در جهان فشار می‌آورد. در نهایت، بررسی وضعیت بالینی به اصطلاح روان پریشی، که در اینجا به عنوان مورفوز رگرسیون شناخته می شود، بر اساس HyperRepression، ادامه دارد. مفهوم سلب مالکیت نام پدر با استدلال کمی معمولی مفهوم HyperRepression مشکل ساز شده و رد می شود. در نتیجه می توان فهمید که پدیده توتالیتاریسم مبتنی بر مبانی نشانه ای بیش از حد سرکوب کننده (ایدئولوژیک و مذهبی) است که به عنوان تشکیلات بنیادی افراط گرایی دولتی توسط دولت ها و کلیساها برای کسب قدرت بیشتر از آنها سوء استفاده می کنند. آنچه فرآیندهای دستکاری را قابل دوام می‌کند، شکل‌بندی‌های علامتی هستند که به مفاهمه تمامیت‌خواهانه ظاهر امنیت و نظم پایبند هستند، زیرا معتقدند که از این طریق، شکنندگی و عدم اطمینانی را که شرایط ما را تشکیل می‌دهند، از بین خواهند برد.