خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Death and Architecture: The Pre-Pottery Neolithic A Burials at WF16, Wadi Faynan, Southern Jordan

توضیحاتی در مورد کتاب

در: Renfrew C., Boyd M.J., Morley I. (eds). آیین های مرگ، نظم اجتماعی و باستان شناسی جاودانگی در دنیای باستان. “مرگ هیچ سلطه ای نخواهد داشت”. – انتشارات دانشگاه کمبریج، 2015. – صفحات 82-110.

نئولیتیک شام، اولین ظهور جوامع کشاورزی بی تحرک را در جهان نشان می دهد. گذار از شکار-جمع آوری به کشاورزی بین 20000 تا 10500 سال پیش آغاز شد، دومی آغاز دوره نوسنگی پیش از سفال B (PPNB) است که طی آن غلات اهلی، گوسفند و بز شروع به ظهور کردند. این که آیا در دوره پیش از سفال نوسنگی A (PPNA) (11700 تا 10500 BP) یک گذار نسبتا سریع رخ داده است، شاید به عنوان پاسخی به گرمایش جهانی که پایان پلیستوسن را نشان می‌دهد، یا ظهور تدریجی‌تر ناشی از تشدید معیشت طولانی مدت در طول اپی پالئولیتیک (20000-11700 BP) یک موضوع بحث است. با این حال، بدون شک، انتقال به شیوه‌های زندگی کشاورزی بی‌تحرک، تمام جنبه‌های اقتصاد، فناوری، معماری، سازمان اجتماعی، ایدئولوژی و «فرهنگ» را در گسترده‌ترین معنای ممکن در بر می‌گیرد. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که نگرش نسبت به زندگی و مرگ به عنوان بخشی از این فرآیند تغییر کرده است، نباید تعجب آور باشد زیرا برداشت و سپس کاشت محصولات اهلی شده اساساً با دستکاری فرآیند باززایی مرتبط است. شواهد PPNA و PPNB به طور اجتناب ناپذیری توسط کیفیت و کمیت داده های موجود محدود می شود. این به طور قابل توجهی برای دوره PPNA محدود است، که بسیاری آن را مرحله مهم انتقال از شکارچی-گردآورنده به شیوه زندگی کشاورزی می دانند. در این مقاله، ما شواهد جدیدی را در مورد شیوه‌های PPNA از محل WF16 در جنوب اردن ارائه می‌کنیم. تعداد دفن های واقع در این شهرک برای یک سایت PPNA به طور غیرعادی زیاد است. در حدود چهل تدفین یافت شده در محدوده کاوش وجود دارد، اما با توجه به گستردگی فضایی و چینه شناسی قسمت کاوش نشده سکونتگاه، تعداد کل تدفین ها باید بیشتر باشد. گزارش حفاری هنوز در حال آماده سازی است و تجزیه و تحلیل استخوان شناسی هنوز انجام نشده است. به این ترتیب، هر گونه تفسیری از این مجموعه داده ناقص و موقت باقی می ماند. اما حتی با توجه به شواهدی که در حال حاضر در دسترس است، WF16 کمک زیادی به دانش ما در مورد تدفین PPNA و تحول در عمل مرده زنی در سراسر انتقال سبک زندگی شکارچی-گردآورنده-کشاورزی در جنوب غربی آسیا می کند.
ما نشان خواهیم داد که رابطه بین زنده ها و مردگان در WF16 نه تنها با روش های مختلف رفتار با مردم در هنگام مرگ، بلکه از طریق نگرش های مختلف نسبت به بقایای آنها برای یک دوره طولانی پس از مرگ تعریف شد. نقش‌هایی که توسط حافظه، مراقبت، مداخله ثانویه و دستکاری بقایای انسانی ایفا می‌شود، لایه‌های متعددی از تمرین مرده‌خانه را در WF16 ایجاد کرد، که همچنین بخشی از زندگی خود شهرک بود، با پیامدهای واقعی برای جامعه زنده آن. این به بهترین وجه از طریق روشی که در آن مرده‌ها از طریق رقص دقیق تدفین‌ها، درمان بقایای انسانی، و تغییر مکرر ساختار معماری محله‌ای که تدفین‌ها در آن قرار می‌گرفتند، به عنوان بخشی از سکونتگاه حضور داشتند، قابل مشاهده است.