خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Etton: Excavations at a Neolithic Causewayed Enclosure Near Maxey, Cambridgeshire, 1982-7

توضیحاتی در مورد کتاب

با مشارکت های عمده میراندا آرمور-چلو، آدریان چالاندز، مارک ادموندز، چارلز فرنچ، کاسیا گدانیک، دیوید گورنی، ایان کینز، اچ. رابرت میدلتون، ساندرا نای، مارک رابینسون، راب اسکایف، و میزی تیلور، و سایر مشارکت های جانت آمبرز، سی ای باک، راس کلیال، آلن داون، سی دی لیتون و کریستین آزبورن.

کتاب الکترونیکی (PDF) منتشر شده در سال 2013.

محوطه گذرگاهی دوران نوسنگی در اتتون، که در تراس رودخانه شنی دوران پلیستوسن بریده شده است، یک «جزیره» دشت سیلابی را در یک رودخانه باقیمانده در پیچ و خم دره ولند، ماکسی، کمبریج شایر اشغال کرده است. سیلاب‌های منظم لایه‌هایی از آبرفت‌های رسی را، عمدتاً در عصر آهن و زمان‌های بعد، ایجاد کرد، و یک پالسول را حفظ کرد و سایت را از آسیب گاوآهن مدرن محافظت کرد. محفظه سردری که بر اساس استانداردهای بریتانیا کوچک بود، از یک گودال بیضی شکل منفرد تشکیل شده بود. کاوش‌ها حدود 80 درصد فضای داخلی را نشان می‌دهند و بیشتر تاریخ ساخت و استفاده را به هزاره چهارم قبل از میلاد می‌رسانند، یعنی در اوایل سنت محوطه‌های روی زمین بریتانیایی. بیشتر آثار حفاری شده مربوط به دوران نوسنگی اولیه است. ویژگی‌های اواخر نوسنگی و عصر برنز اولیه با خندق یک خندق همراه بود که به صورت مورب از محوطه عبور می‌کرد. راهروها وارد محوطه شمال شدند که دارای یک دروازه چوبی قابل توجه بود، شرق، غرب و احتمالاً جنوب (که قابل بررسی نبود). در طول عمر سایت، ویژگی‌های اضافی ساخته و با دقت هماهنگ شد: حصار تقسیم شمال به جنوب، همسو با دروازه شمالی، در فاز 1 و گودال‌های تشریفاتی متعدد، پر از سفال (اغلب عمداً شکسته شده)، سنگ چخماق، و استخوان های حیوانات این گودال‌ها ممکن است نمایانگر افراد فردی باشند و مطالب به مهارت‌ها، دستاوردها یا موقعیت اجتماعی فرد اشاره دارد. نزدیکترین بخش خندق احتمالاً نمایانگر خانواده یا گروه خویشاوندی یک فرد است. ساکنان هنگام حفر گودال‌های جدید مراقب بودند که به رسوبات قبلی آسیب نرسانند، و بنابراین می‌توان یک سنت در حال تکامل از رسوبات آیینی با ساختار دقیق را تعریف کرد. اشیایی مانند گلدان های کامل یا جمجمه ها نیز در نزدیکی گذرگاه ها، در لابه لای تکه های خندق قرار می گرفتند. در فاز 2 (اواخر نوسنگی) چنین نهشته‌هایی پراکنده‌تر بودند، اما آیین‌ها همچنان غالب بودند. بیشتر سفال‌های حاصل از چاله‌ها، نوعی منطقه‌ای از سنت هرست فن است. ظروف به‌سبک فنگیت نیز به‌خوبی نمایان می‌شوند و چخماق‌کاری، تبرهای سنگی صیقلی «وارداتی» و دیگر اشیاء سنگی نیز در آن‌ها نهشته شده‌اند. قوس غربی خندق محصور حدود 5000 قطعه چوب کار شده را تولید می کرد که بیشتر آن ها از شاخه بریده می شدند.