خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Countdown to Darkness: The Assassination of President Kennedy Volume II (Volume 2)

توضیحاتی در مورد کتاب

فصل اول کتاب حاوی افشاگری های جدیدی است در مورد اینکه چگونه اسوالد یک فرار دروغین آگاه به اتحاد جماهیر شوروی در برنامه سیا برای کشف یک خال KGB در سیا بود. جلد دوم از مجموعه ای در مورد ترور رئیس جمهور کندی، “شمارش معکوس برای تاریکی” وقایع را در طول تسریع خطرناک جنگ سرد توصیف می کند. رقابت برای یک سیستم حمل و نقل دوربرد برای سلاح‌های هسته‌ای به نتیجه نهایی، غیرمنتظره و ناپایدار خود رسید – «شکاف موشکی» به نفع ایالات متحده بود، نه اتحاد جماهیر شوروی. امپراتوری‌های استعماری اروپایی در آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه و آفریقا در حال فروپاشی بودند و نقاط داغ جنگ سرد را ایجاد می‌کردند، جایی که مسکو و واشنگتن برای پر کردن این خلأ هجوم آوردند. پیامد اجتناب‌ناپذیر انقلاب کاسترو زمانی که کمونیسم خود را تثبیت کرد – که تا دندون‌های خود توسط بلوک شوروی در اوایل سال ۱۹۶۱ مسلح شده بود – در چند مایلی زیر شکم آمریکا تثبیت شد. این کتاب نشان می‌دهد که دولت آیزنهاور تا چه اندازه در مورد دولت پلیسی مستقر کاسترو، نفوذ کامل اطلاعات کوبا به تمام گروه‌های ضد کاسترو و نمایش تشنج‌آور رهبران تبعیدی کوبا انکار می‌کرد. زمانی که آیزنهاور زیردستان خود را برای سرنگونی کاسترو آماده کرد، رئیس جمهور صبر خود را با آلن دالس DCI از دست داد. آیزنهاور یک نمایشنامه سه گانه جنگ سرد را می خواست – حذف کاسترو و برای اطمینان از حمایت اروپا و آمریکای لاتین، حذف همزمان نخست وزیر کنگو لومومبا و دیکتاتور جمهوری دومینیکن تروخیو. دالس در پاییز 1960 با ورود نامزدهای دموکرات و جمهوری خواه به مبارزات انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، طرح سیا را برای استفاده از مافیا برای ترور فیدل کاسترو تصویب کرد. مناظرات نیکسون و کندی به نمایشی در مورد بحران کوبا تبدیل شد. JFK نیکسون را به خاطر عدم ایستادگی در برابر کاسترو و مسلح نکردن شورشیان در داخل و خارج از کوبا مورد ضرب و شتم قرار داد، در حالی که نیکسون که می‌دانست این دقیقاً همان کاری است که دولت انجام می‌دهد، به دلیل ماهیت پنهان این طرح قادر به پاسخگویی نبود. در شورای امنیت ملی، رئیس‌جمهور خواسته بود: «همه باید آماده باشند تا قسم بخورند که چیزی درباره آن نشنیده است». متأسفانه برای معاون رئیس جمهور نیکسون، کندی همه چیز را در مورد آن شنیده بود. تا پاییز 1960، گروه‌های اصلی تبعیدی کوبایی در میامی و بخش‌های زیرزمینی آنها در کوبا، مدت‌ها بود که در هرج و مرج فرو رفته بودند. افسر اصلی سیا که مسئول نگه داشتن آنها در کنار هم بود، جری درولر، بی‌کفایت بود. اما این اهمیت چندانی نداشت، زیرا سرعت سرازیر شدن سلاح‌های بلوک شوروی به کوبا مشکل رهبری تبعید را بی‌ربط می‌کرد. دولت تبعید هرگز در کوبا در ساحل قرار نخواهد گرفت. همه اینها با یک پایان وحشتناک همراه شد. طرح شبه نظامی مخفی سیا نتوانست همگام با تحکیم رژیم در هاوانا پیش برود و این طرح قبل از تحلیف کندی نفس های آخر خود را کشید. طولی نکشید که آلن دالس و روسای پنتاگون متوجه شدند که اگر حقیقت را در مورد کوبا و لائوس به رئیس جمهور بگویند، او در کوبا سقط خواهد شد و بر سر لائوس مذاکره خواهد کرد. بنابراین آنها در مورد نظرات خود به رئیس جمهور کندی دروغ گفتند. آن‌ها تصور می‌کردند که وقتی نیروی تهاجم تبعیدی در لب ساحل قتل عام می‌شد، رئیس‌جمهور نظرش را عوض می‌کرد و تفنگداران دریایی و هواپیماها را می‌فرستد. دروغ در مورد لائوس تقریباً جواب داد. اما وقتی دروغ‌ها درباره کوبا – که تیپ می‌تواند موفق شود و مردم کوبا برای کمک به آن قیام می‌کنند – کارساز نشد، شمارش معکوس برای تاریکی به پایان غم‌انگیز و شرم‌آور خود رسید. پس از گذشتن از افق رویداد پیشگویی، نیروهای سیاسی و اقتصادی به طور اجتناب ناپذیری مانند ماده ای که به تکینگی یک سیاهچاله کشیده شده است، به درون شکافتند. در عرض یک سال، کندی سه مرد ارشد سیا و بیشتر رئیس ستاد مشترک ارتش را اخراج کرد.