خرید و دانلود نسخه کامل کتاب In the Footsteps of Abraham Ulrikab

توضیحاتی در مورد کتاب

در ردپای ابراهیم اولریکاب: رویدادهای 1880-1881
در آگوست 1880، آبراهام و هفت اینوئیت دیگر، از 9 ماه تا 50 سال، توسط یوهان آدریان یاکوبسن نروژی استخدام شدند تا به جدیدترین جاذبه عجیب و غریب در نمایش های قوم نگاری کارل هاگنبک تبدیل شوند. این گروه در باغ وحش های هامبورگ، برلین، پراگ، فرانکفورت، دارمشتات، کرفلد و پاریس به نمایش گذاشته شد. به زودی، اینوئیت ها متوجه شدند که آمدن آنها به اروپا یک اشتباه بود و آنها آرزو داشتند که به خانه خود در لابرادور بازگردند. متأسفانه، هیچ یک از آنها این کار را نکردند، هر هشت نفر کمتر از چهار ماه پس از پا گذاشتن به اروپا توسط آبله کشته شدند. سه نفر از آنها در آلمان جان باختند. پنج نفر باقی مانده، از جمله آبراهام اولریکاب، در پاریس درگذشت.

ابراهیم سواد داشت و دفتر خاطرات داشت. یوهان آدریان یاکوبسن هم همینطور. اگرچه هر دو دفتر خاطرات زنده ماندند، اما تا به امروز، داستان ناقص باقی مانده است. در سال 2009، خواندن ترجمه انگلیسی دفتر خاطرات آبراهام توسط فرانس ریوت، او را با پرسش‌های بی‌پاسخ بسیاری مواجه کرد. اینوئیت ها کجا دفن شدند؟ بقایای آنها چه شد؟ کلاه جمجمه یکی از اینوئیت‌ها که یاکوبسن پس از کالبد شکافی برداشت و در چمدانش پیچیده و تا پاریس حمل کرد کجا بود؟ آیا آثار باستانی یاکوبسن در گورهای لابرادور جمع آوری شد و بعداً به موزه پاریس فروخته شد که هنوز در پاریس است؟ هیچ کس نمی دانست. فرانسه در سال 2010 که شیفته و زبان مادری او زبان فرانسوی بود، به دنبال پاسخ بود. هر چه بیشتر حفاری می‌کرد، داستان جذاب‌تر می‌شد و جنبه‌های کاملاً نامعلومی ظاهر می‌شد.

چهار سال و سه سفر تحقیقاتی به اروپا بعد، کتاب در ردپای آبراهام اولریکاب یافته‌های او را آشکار می‌کند. سرانجام، 133 سال پس از مرگ آبراهام، ماریا، نوگاساک، پاینگو، تیگیانیاک، توبیاس، سارا و اولریکه، سرانجام وقایعی که در پاریس رخ داد روشن شد، و حتی فوق‌العاده‌تر، این تحقیق فرصتی برای تغییر ایجاد کرده است. سیر داستان ابراهیم در واقع، آرزوی ابراز شده او برای بازگشت به خانه در لابرادور در نهایت می تواند به واقعیت تبدیل شود! بقایای او همراه با همسرش اولریکه، دخترشان ماریا، توبیاس جوان و شمن تیگیانیاک در پاریس قرار داشت.

من مشتاق اموال زمینی نیستم، اما این چیزی است که آرزوی آن را دارم: دیدن بستگانم که آنجا هستند… (ابراهام، 8 ژانویه 1881)

امیدواریم که این کتاب تمام اطلاعاتی را که جامعه اینویت لابرادور برای شروع فصلی که هنوز نوشته نشده است را در اختیار جامعه اینویت لابرادور قرار دهد، جایی که آنها تصمیم خواهند گرفت که بقایای هموطنان خود را بازگردانند یا ندهند. بنابراین انتشار این کتاب به عنوان کاتالیزور برای آن فرآیند تصمیم گیری در نظر گرفته می شود. باشد که آنها را در نهایت به بستن حلقه این داستان غم انگیز برساند