خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Superinsulators, Bose Metals and High-tc Superconductors: The Quantum Physics of Emergent Magnetic Monopoles

توضیحاتی در مورد کتاب

در سال 1931 دیراک نشان داد که تک‌قطبی‌های مغناطیسی کوانتیزه‌شده از نظر توپولوژیکی، در حالی که به طور کلاسیک در نظریه گیج ممنوع هستند، در کنار بارهای الکتریکی در نظریه کوانتومی الکترومغناطیس مجاز هستند. چنین برانگیختگی های مغناطیسی توپولوژیکی در واقع در طیف اکثر نظریه های میدان یکپارچه بزرگ از برهمکنش های ابتدایی پذیرفته شده است. با وجود 40 سال تلاش اختصاصی جستجو، با این وجود، آنها هرگز در هیچ آزمایشی ظاهر نشدند. با این حال، این مانع از امکان تحقق تک قطبی های مغناطیسی توپولوژیکی به عنوان برانگیختگی در حالت های ماده متراکم ظهور نمی شود، جایی که ایجاد آنها بسیار سبک تر و آسان تر است. این کتاب در مورد اثرات فیزیکی چنین تک قطبی های مغناطیسی ظهوری است. اینها از یک مکانیسم جدید برای جفت شدن محلی و قوی الکترونها که احتمالاً برای ابررسانایی T بالا مرتبط هستند تا تشکیل فاز کوانتومی جدیدی از ماده در هنگام متراکم شدن تک قطبی ها را شامل می شود. در چنین چگالشی، برهمکنش الکتریکی بسیار قوی می‌شود، به طوری که تنها حالت‌های خنثی گسترده باقی می‌مانند، که نتیجه آن مقاومت بی‌نهایت، حتی در دماهای محدود است. این حالت که ابر عایق نامیده می شود، یک ابررسانای دوگانه است و به طور تجربی در مواد مختلف شناسایی شده است. در یک ابر عایق، برهمکنش الکتریکی مشابه برهمکنش قوی می شود که کوارک ها را در هادرون های خنثی رنگ کنار هم نگه می دارد. جالب‌تر این است که میعانات بار الکتریکی و مغناطیسی را حمل می‌کنند. حالت متعاقب آن ویژگی هایی دارد که به طرز چشمگیری یادآور حالت شبه شکاف مرموز ابررساناهای T بالا است. بنابراین ممکن است تک قطبی های مغناطیسی در جایی که برای مدت طولانی کسی به دنبال آنها نبود، در معرض دید پنهان شده باشند.