خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Materia medica pura vols 1-6 (alpha sort)

توضیحاتی در مورد کتاب

ساموئل هانمن در نیمه دوم قرن هجدهم، همیشه از طرفدارانی قوی و فداکار توسط اقلیت کوچکی از پزشکان برخوردار بوده است – مردانی که آنقدر به اثربخشی آن متقاعد شده بودند که به درمان بیماران خود با خطوط هومیوپاتی ادامه می دادند و تمسخرها را نادیده می گرفتند. از همکارانشان.
اصل پشت هومیوپاتی بسیار ساده است. این است که دارویی که علائم یک بیماری را در یک فرد سالم طبیعی ایجاد کند، همان بیماری را در فردی که از آن رنج می‌برد، درمان می‌کند. Similia similibus curantur اغلب به عنوان قانونی شناخته می‌شود که در آن «مثل مانند را درمان می‌کند».
لازم به یادآوری است که چگونه هانمن به این اصل پی برد که نامش همیشه با آن مرتبط است. او با مطالعه رساله‌ای در مورد ماتریا مدیکا توسط یک پزشک انگلیسی به نام کالن، که ترجمه‌ای از آن را خودش تهیه کرد، از توضیحی که در مورد چگونگی درمان سینچونا داده شد، عمیقاً ناراضی بود. بنابراین تصمیم گرفت دوزهای قوی از دارو را طبق تجویز پزشکان آن روز مصرف کند. او از این که متوجه شد از حملات حاد آگ رنج می برد، مانند موارد مالاریا، شگفت زده شد. از آن زمان، او به آزمایش مواد مختلف، یکی یکی، پرداخت و به تأثیر آنها روی او توجه کرد. در هر موردی متوجه شد که از علائم بیماری رنج می‌برد که معمولاً این ماده برای آن تجویز می‌شد.
در پی کار آنتون فون استورک، پزشک وینی، ساموئل هانمان موادی را برای تأثیراتی که بر روی یک فرد سالم ایجاد می‌کرد، آزمایش کرد. (همانطور که فون استورک ادعا کرده بود) که آنها ممکن است همان بیماری هایی را که باعث شده اند شفا دهند. تحقیقات او باعث شد که با فون استورک موافق باشد که اثرات سمی مواد بلعیده شده اغلب به طور گسترده با حالت های بیماری خاص موازی است، و کاوش او در مورد موارد تاریخی مسمومیت در ادبیات پزشکی بیشتر حاکی از یک “قانون مشابه” دارویی عمومی تر است. “. او بعداً روش هایی برای رقیق کردن داروهایی که آزمایش می کرد ابداع کرد تا اثرات سمی آنها را کاهش دهد. او ادعا کرد که این رقت‌ها، زمانی که بر اساس تکنیک «تقویت‌سازی» او با استفاده از رقیق‌سازی و ساکوشن (تکان دادن شدید) تهیه می‌شوند، همچنان در کاهش علائم مشابه در بیماران مؤثر هستند. آزمایش‌های سیستماتیک‌تر او با کاهش دوز واقعاً در حدود سال‌های 1800-1800 آغاز شد، زمانی که بر اساس “قانون مشابه” خود، او شروع به استفاده از Ipecacuanha برای درمان سرفه و بلادونا برای مخملک کرد.
او برای اولین بار در سال 1796 مقاله ای در مورد رویکرد هومیوپاتی در یک مجله پزشکی آلمانی زبان منتشر کرد. پس از یک سری مقالات بیشتر، او در سال 1810 “ارگان هنر منطقی شفا” را منتشر کرد، که طی سال ها توسط چهار مقاله دیگر منتشر شد. نسخه هایی با عنوان اندام هنر شفابخش، اولین رساله سیستماتیک و حاوی تمام دستورالعمل های مفصل او در این زمینه است. نسخه ششم ارگانون، که در زمان حیات او منتشر نشده بود، و تاریخ آن به فوریه 1842 برمی‌گردد، تنها سال‌ها پس از مرگ او منتشر شد. این شامل یک ارگانون پنجم بود که حاوی حاشیه نویسی های دست نویس گسترده بود. Organon به طور گسترده ای به عنوان شکل بازسازی شده ای از مقاله ای است که او در سال 1806 به نام “پزشکی تجربه” منتشر کرد، که در مجله Hufeland منتشر شده بود. از ارگانون، رابرت الیس داجون بیان می کند که “تقویت و گسترش “پزشکی تجربه” او بود، با دقت بیشتری کار کرد، و به شکلی روشمندتر و قصیده تر، پس از مدل از نوشته های بقراط.”