خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Manmade Modular Megastructures (Architectural Design March April 2006, Vol. 76, No. 1)

توضیحاتی در مورد کتاب

تا سال 2030، 8.3 میلیارد انسان روی زمین وجود خواهد داشت و هر چه بیشتر باشد، بهتر است. ما این فرصت را داریم که دنیایی از کلان شهرها را ایجاد کنیم – از جمله یکی در اطراف لندن قدیمی. انجام این کار باعث پیشرفت هنر، علم و فرآیندهای تولید می شود. اما برای به کارگیری این توانایی‌ها، باید از عقاید پایداری که اصرار دارد فقط کوچک‌ترین می‌تواند زیبا باشد، کنار بگذاریم. بشریت از زمان ساخت اولین ابرساختار مدولار در اور، در سرزمینی که اکنون عراق است، راه درازی را پیموده است. در آنجا، چهار هزار سال پیش، سومری ها با دست، زیگوراتی از خشت برای خدایان خود ساختند. امروز خدایان سبز طبیعت که برای خود اختراع کرده‌ایم با فروتنی پرستش می‌شوند. علاقه مندان به محیط زیست علیه مگافرم مکانیزه منظر و تولید مدولار شده ابرساختارها استدلال می کنند. ویراستاران مهمان، جاناتان شوینگه و ایان ابلی از سازمان تحقیقاتی مستقر در لندن، جسارت را برای توسعه در مقیاسی جسورانه دعوت می کنند. آنها استدلال می کنند که با بزرگ کردن سریع محیط ساخته شده، جامعه در برابر خطرات طبیعی یا مصنوعی آسیب پذیر نمی شود و نوآوری در طراحی از تقلید زیستی پیشی می گیرد. طراحان می‌توانند از دانشمندان موادی که در کوچک‌ترین مقیاس‌ها کار می‌کنند، و از سازندگان سیستم‌هایی که در بزرگ‌ترین جاه‌طلبی دارند، بیاموزند. این موضوع نیاز به تفکر خلاق در مورد گونه‌شناسی و توپولوژی دارد و به معنای آن برای آفریقا، چین و روسیه نیز می‌باشد. کلان شهرها در همه جا نیازمند ادغام سیستم‌های جهانی حمل‌ونقل، خدمات شهری و فناوری اطلاعات در ساختارهای غول‌پیکر هستند که دائماً ارتقا می‌یابند و هم آسمان و هم زمین را به سمت دریا می‌خراشند.