خرید و دانلود نسخه کامل کتاب From Modernity as One-Way Street to Postmodernity as Dead End

توضیحاتی در مورد کتاب

نقد جدید آلمانی، شماره 33، مدرنیته و پست مدرنیته (پاییز، 1984)، ص 155-
177

پست مدرنیته کار کوتاهی از فرآیند تاریخ؛ حتی موضوع تاریخ را پایین می آورد. موضوع/ابژه تاریخی که مارکس و لوکائیس از هگل دریافت کردند کنار گذاشته می‌شود – به‌طور دقیق‌تر، به نظر می‌رسد که از این کار کناره‌گیری کرده، از صحنه فلسفه و تاریخ کنار رفته است. به میزانی که سوژه/ابژه پرولتری در واقعیت حذف شده است، ساخت فلسفی تاریخ نیز از هم پاشیده شده است. در مواجهه با این مدرنیته سقوط کرده، مجموعه «خیابان یک طرفه» بنیامین یکی از آخرین تلاش‌های دیالکتیکی برای درک فروپاشی کلی در تصاویر شاعرانه (دنک‌بیلدر) است که چیزی جز پیروزی شیء شدن کامل نیست، و فقر تجربه واقعی را منفجر کنید. تنها به این صورت است که می‌توان دیالکتیک شیء‌سازی را همچنان تعبیر کرد، یعنی با انعکاس تکه‌های واقعی‌شده تجربه و وادار کردن آن‌ها، گویی به افراط. خود مارکس می‌گوید که «با بیدار کردن آگاهی از بار بار باید آزاردهنده‌تر شود». هر جا که هنوز تلاش می شود آثار را بخواند، آنها را از نظر دیالکتیکی بیشتر نمایان کند، او آنها را می بیند، اما اینجا و آنجا، در همه جهات می رود. «تسلیم شدن به ابژه، تا نابودی واقعی خود» – به این ترتیب آدورنو او را درک کرد. برای شخصیت ویرانگر، خواندن ردپای به معنای به دست گرفتن قدرت‌های غالب و رفتن به نهایت نهایی شیء شدن است. یعنی به نابودی شخصیت خود.به امید شکستن شیء شدن، هویت خود را از بین می برد.اما همانطور که تاریخ نشان داده است، این بربریت مثبت به شدت از بین رفته است.